De opschorting van Balluk, Rama: De beslissing is absurd, het Grondwettelijk Hof geeft leiding

Het hoofd van de regering vertelde over de beloning voor gepensioneerden, loon- en pensioenverhogingen, de top voor het nieuwe groeiplan, terwijl het stopte en voor de schorsing van de post van vice-premier Belinda Balluk, zendt tch.

Rama noemde een gevaarlijk precedent voor wat er in de JKKO gebeurde, waar volgens hem een aanklager en een rechter samenkwamen door een minister en vicepremier te ontslaan.

Een opmerkelijk debat vulde de leegte van mediaclubs en sociale spiegels van de week nadat een aanklager en een rechter samen werden, hoofd-op-hoofd geschorst een lid van het kabinet.

Ik wil niet debatteren over zo'n gevaarlijke absurditeit als deze, en ik wacht geduldig tot het Grondwettelijk Hof de kwestie van deze onverkende weg overal in Europa aan de orde stelt, maar sinds we tot nu toe zijn geïnformeerd, nergens ter wereld.

Maar ik heb gezegd dat ik vandaag met u zou delen wat de Commissie van Venetië en het Europees Hof van Straatsburg hierover zeggen.

De houding van Venetië is eigenlijk zeer stevig.

De rechterlijke instanties mogen de leden van de regering niet schorsen omdat zij:

Ten eerste, ze beïnvloeden het machtsevenwicht.

Zolang een minister een politieke figuur is, een deel van de uitvoerende macht, verantwoordelijk voor het Parlement en de premier, als de rechtbank hem schorst, zij praktisch:

• ingrijpt in overheidswerk,

• de samenstelling van het uitvoerend orgaan verandert,

• ontvangt de bevoegdheden van de premier en de president.

En dit wordt door Venetië beschouwd als een illegale inbreuk op de grens tussen machten.

Ten tweede, door dit te doen, creëren rechtbanken de mogelijkheid om gerechtigheid te instrumenteren, en Venetië waarschuwt vaak tegen <x0judicale overschrijding”, of Albanees, waardoor de vleugel van de rechterlijke macht over de grens van het delen van de politiek wordt uitgebreid, omdat dit de weg vrijmaakt:

• politieke druk op de regering,
• institutionele destabilisering,
• manipulatie van de uitvoerende macht door middel van criminele processen.

Ten derde, ministers hebben politieke functies, niet administratieve, en Venetië heeft het vaak gezegd:
De schorsingsmaatregelen zijn van toepassing op ambtenaren, niet op regeringsleden, omdat de minister niet de officiële “administratieve”, maar politieke autoriteit is.

Ten slotte is de opschorting van de rechterlijke macht de facto druk op zijn ontslag, aangezien wanneer een minister wordt geschorst, geen persoon wordt geschorst, maar de besluitvorming voor een of meer sectoren die de minister kan dekken volledig verlamd is. En dat is een ongrondwettelijk been.

De Commissie van Venetië heeft het volgende verklaard:

Een van de beginselen van parlementaire democratie is dat de regering alleen kan worden ontslagen door politieke organen, niet door gerechtelijke organen.

Wat zegt het Europees Hof van Straatsburg hierover?

Dat is interessant. Het Europees Hof heeft nooit met deze absurditeit te maken gehad en heeft daarom nooit specifieke besluiten gegeven om het woord “te vermelden, de vrijlating van de minister van Justitie”!

Waarom? Omdat geen enkele Europese staat ooit een aanklager en een rechter heeft zien samenkomen, oog in oog met het duister, en een minister heeft geschorst.

Dus nogmaals, wat een aanklager en een rechter in Albanië hebben gedaan, een kabinetslid schorsen, is een ongekende poging, een ongekend experiment, een onontwikkeld idee dat nooit eerder is ontwikkeld, en blijkbaar, een onvoorstelbare manier om ergens anders door de rechterlijke macht te worden geschonden, om de bevoegdheden van de premier, de president van het Parlement bij elkaar te krijgen.

Maar er zijn een aantal zeer duidelijke beginselen van het Europees Hof dat dit antidemocratische avontuur in wezen verbiedt:

Ten eerste zegt Straatsburg dat veiligheidsmaatregelen niet kunnen worden gebruikt:
• voor politieke doeleinden,
• buiten proportie,
• en invloed op de uitvoerende macht.

De schorsing van een ministerie van kantoor is minimaal onevenredig en heeft direct gevolgen voor de uitvoerende macht.

Ten tweede, voor Straatsburg zijn de ministers een uiting van democratische wil: de regering is afkomstig van de parlementaire meerderheid, en Straatsburg heeft geschreven: Elke beweging die het functioneren van gekozen instellingen afbreekt of schendt, moet met de hoogste democratische standaard worden gerechtvaardigd.

Uiteindelijk, zowel Venetië als Straatsburg:

Justitie GEEN ministers moeten worden geschorst.

Volgens Europese normen is er geen standaard meer om Albanië uit te vinden.

- Niet evenredig in principe.
- Antidemocratisch in adem.
- ongrondwettelijk ten aanzien van de inhoud
- De executive subservation.
- Een bedreiging voor de onkwetsbaarheid van de democratische wil
- Tegen machtsdeling.
- tegen Venetië normen.
- tegen de bevoegdheid van het Europees Hof van Straatsburg

Nou, uiteindelijk:
De opschorting van een minister is op zich absurd als een concept, omdat schorsing van een minister niet betekent dat een persoon wordt geschorst -- een ambtenaar van enig niveau van ministers, maar dat een autoriteit met exclusieve beslissingsbevoegdheid in een of meer sectoren wordt geschorst en dus niet in staat is om in de Raad van ministers vertegenwoordigd te zijn en de wekelijkse besluiten van de regering over de prestaties van de sector voor te stellen. Het is absoluut nosens.

Dus de minister blijft in dienst of verlaat zijn functie:
• ontslag nemen,
• van de premier,
• of in extremisme met strafmaat van formele vorm bij wet.

Er is geen ander. Advocaten komen hier niet eens in, en dat doen ze nooit. Nooit. Nergens in Europa.

En als Albanië met zo'n uitvinding de analen van de Europese geschiedenis van justitie zou ingaan, zou het ver weg een onvolwassen democratische en institutionele show zijn.

Ik hoop dat het Grondwettelijk Hof deze show aan Albanië overlaat, zei Rama. /Periscoop'