Ismail Kadare's dochter herinnert zich haar vaders historische ontmoeting met Hashim Thaci

Ismail Kadare's dochter, Besiana, heeft haar vaders ontmoeting met voormalig president Hashim Thaci in maart 1999 herinnerd.

Via een Facebook-post heeft Besiana fragmenten van haar vaders boek gescheiden, “Ra this mort en we keken naar”, waar de overleden man, Ismail Kadare, de ontmoeting met Thaci beschreef, Klankosova.tv uitzond.

Besiana zegt dat zij ook aanwezig was op die historische avond.

Volledige mailing van Besiana Kadare:

Ik was ook aanwezig die historische avond toen Thaci kwam naar ons huis, op 63 Saint-Michelle boulevard (waar de gedenkplaat zal worden gezet), om papa te raadplegen...

18 maart

Laat in de avond drukt Hashim Thaci zijn verlangen uit om mij te zien. Hij komt bijna middernacht met Rama Buya en de delegatievertaler, Beauty Johnbal. We praten één keer met elkaar. In de volgende kamer drinken mensen van mijn familie, Thaci's twee medewerkers en Albanese ambassadeur in Parijs koffie. Franse geheime politie bewakers zijn over de hele trap.

Thaci is vredig. Natuurlijk heeft hij besloten om te tekenen, maar er zijn veel druk. In Kosovo blijft A. Demach wrok oproepen tegen de delegatie, die ze zelfs verraders noemt. Sommige commandanten van het UCK kunnen weer problemen veroorzaken.

Thaci vermeldt de brief die ik aan de delegatie in Ramboullett heb gericht, evenals het script “Albaanse kapitein”, dat ik drie dagen later heb gepubliceerd. Hij zegt dat hij lering probeert te trekken uit kritiek, maar de situatie is niet zo eenvoudig. Hij stelt mij een vraag die tegelijkertijd een verzoek is: moet ik vanavond de overeenkomst ondertekenen, als Albanese schrijver steun ik die handeling publiekelijk?

Zonder aarzeling antwoordde ik dat ik hem zou steunen. Zelfs vanaf dan.

Hij praat niet meer persoonlijk. We nodigen iedereen uit in de woonkamer. Ik ben twee keer gelukkig. Eén, dit is klaar. Ten tweede, omdat ik in deze raadpleging van Kosovo-strijders met een cultuurman een goed voorteken zie. Wat een laster was dat! KLA. Exploratie door Servische propaganda, uit Russische kranten, uit een deel van de westerse pers, door Albanese ultrafysica.

Met dit gebaar laten ze zien dat ze ondanks de onvermijdelijke stammen van een Balkanguerrilla een sterke dosis idealisme hebben, een maatregel die hen verbindt met de toekomst, met de Europese beschaving.

Kort geleden, in de Albanese pers, op “Kosovo Press”, heb ik de mening uitgesproken dat de bevrijdingsbeweging in Kosovo deel moet uitmaken van de Europese emancipatie. De familie van de volkeren van het continent moet deze boodschap ontvangen. En antwoord.

23 maart

Javier Solana, die face-to-face geschud en luid dat ik denk dat is dun, kondigt aan dat hij heeft bevolen Joegoslavië te bombarderen. Dan knuffelt hij op een vreemde manier met een mate van sympathie met de buren.

Ik begrijp zijn schok. Er is iets met de dood van een kerk, een mortierbel op de scène die we op tv zien.

O'S Last Observers De SEU verlaat Kosovo. Degenen die hem beschermden, die van hem hielden, vertrekken. William Walker. Honderden anderen, waaronder onze Franse vriend Miriam Gaume. Ik probeer te raden wat er aan de hand is. Na elke rijdende auto moet Kosovo nog doofder worden. Verlaten aan de genade van het lot. Geen getuigen. We hebben uitgekeken naar dit uur, en nu lijkt het op doop. Omdat ik betrokken ben bij dit werk, voel ik het waarschijnlijk sterker. De angst van het onbekende domineert alles. Het podium is leeg.

We hoeven niet tegen onszelf te liegen. Ze vertrekken omdat er maar één ramp kan zijn. Wees kort. Kosovaren voelen het zeker. Ze wisten het altijd al sinds ze deze kant op gingen. Dit maakt hun offer nog groter. Onder de stilte, is een heel volk bereid om hun hoofd op een sater te zetten. Om de prijs van vrijheid te betalen.

Dat overkomt niet iedereen.

Woord uit het boek “R Kadare.