“was het beschermen van broer”, het aanbreken van de dynamiek van het doden van 23-jarige Albanees in Italië

Zijn leven werd onderbroken door een mesaanval aan het eind van een nacht buiten een universiteitsclub die in een tragedie belandde. Een betekenisloze episode van geweld voor een jongeman die ze allemaal unaniem omschrijven als de zoete, rustige en sociale”.

Conflict

Iron was in Perugia, Fabriano, met zijn broer, en een groep vrienden. Er gebeurde iets in de club: een blik, een onwillekeurige confrontatie, een meisje dat wilde flirten maar die een relatie had met iemand anders. Het duurde niet lang om een ruzie te maken met een andere groep jonge Italianen van de tweede generatie. (Muziek)), uit het dorp Ponte San Giovanni en Perugia. De rij werd genoteerd door het beveiligingspersoneel van de club, die de twee jongens onmiddellijk scheidde. Het lijkt erop dat het voorbij was, maar toen de avond gesloten was, en de jongeren begonnen de club te verlaten, kwam de rivaliteit weer op het plein, waarbij de twee groepen fysiek terug crashten.

Aanvallen

Toen kwam het ongelooflijke en tragische. Een auto stopte, en een jongeman, blijkbaar een Tunesiër, kwam uit de auto met twee messen, een lange, en een kleinere. Deze wapens zouden nooit in de bar zijn gekomen, uitgerust met metaaldetectoren. Hij werd waarschijnlijk door vrienden gebeld om te helpen, of hij ging naar de auto, verder weg geparkeerd, wetende dat hij daar messen zou vinden.

Volgens getuigen toonde de jongeman zijn twee wapens aan zijn rivalen en sloeg Hekurans broer in de dij. De 23-jarige haastte zich om zijn broer te helpen en kreeg de fatale klap.

Dit is de dynamiek van het politiegebeuren, onder coördinatie van plaatsvervangend officier van justitie Gemma Miliani. Deze reconstructie wordt niet bevestigd door beveiligingscamera's, omdat die van de club geen nuttig bewijs leveren, terwijl die op de parkeerplaats buiten werking zijn. Maar het wordt ondersteund door de getuigenis van vrienden van het slachtoffer en andere betrokken jongeren, allemaal geïnterviewd op het politiebureau de hele zaterdag. Deze elementen hebben onderzoekers geleid om de verdachte moordenaar te pakken. De zoektocht naar het wapen dat bij de misdaad wordt gebruikt is ook bezig.

Een groep problemen

Zelfs mensen in de club werden geïnterviewd, bevestigend dat alles begon binnen, waar de Afrikaanse groep naar verluidt sommige mensen lastigviel. Volgens verhalen van sommige van de deelnemers, een groep jongeren, beschreven als bekend voor “Hun provocerend en bedreigend gedrag”Ze begonnen ruzie te maken.

“Ze hadden ruzie in de club, zelfs met mensen die er niets mee te maken hadden. Ik zag ze het meerdere keren doen tijdens de avond“, getuigd aan een meisje. Dit gedrag is niet ongebruikelijk, volgens veel bezoekers van de club die sommige jongeren van vorige feestdagen herkenden.

De eerste sherry tussen Iron, zijn vrienden, en deze groep explodeerde op de club parkeerplaats ongeveer 4 uur toen ze vertrokken. Privé-bewakers kwamen tussenbeide en herstelden blijkbaar de vrede. “Ik zag het eerste gevecht, dat aanvankelijk leek te zijn opgelost.“, zei een jongeman die Iron die avond ontmoette. Zo erg dat hij wegging.

De vrede was echter zeer kort. Even later escaleerde de situatie.

Het was een kwestie van minuten, toen kwam er iemand huilen, schreeuwend dat een man was neergestoken“, uitlegde een getuige voor TGR Umbrië.

Toen de hulp arriveerde, was er niets meer te doen voor de 23-jarige. Volgens andere jongeren in de sociale media was de sfeer die avond al gespannen.

“Mijn vriend en ik waren er gisteravond. Eerlijk gezegd voelden we ons zo slecht dat we vertrokken na minder dan twee uur.“, schreef een meisje in het Instagram. Een andere universiteitsstudent klaagde over onvoldoende beveiliging.

Pijn

Hekuran's ouders, Elca en Astriti, verschenen op het verwoeste Perugia politiebureau. Moeder, ondersteund door haar man, fluisterde: “Ze hebben mijn zoon vermoord. Hij was de beste van allemaal. Hij heeft nooit iemand pijn gedaan.

Naast hen zat hun jongste zoon, Samuel, in een rolstoel. Zijn vader, Astri, trillend zei: “Ik nam afscheid kort na middernacht, toen rond 5:00 in de ochtend, werd mij verteld dat hij werd gedood. “

IJzer, van Albanese oorsprong, werd geboren en getogen in Fabriano, waar hij naar school ging. Hij schreef zich vervolgens in aan het Panzini Hotel Management Institute in Senigallia en werkte zes jaar als serveerster in het River Stadium, waar zijn oudere broer Dennis chef-kok is.

We zijn geschokt. Hij was een geweldige vent, zeggen ze in een restaurant.

Op een gereserveerde en evenwichtige manier hield hij van sportschool, tatoeages en zijn familie. Zijn broer Dennis had hem onlangs de grootste vreugde geschonken - een neef/dochter en Heuarani hadden net een huis gekocht in San Donato.

Een vriend schreef op het sociale netwerk: zijn “leven, een bloem die heel snel bloeide, liet een voorproefje achter van herinneringen en een pijn die nooit vervaagt, een leegte die nooit vult, een gebrek dat elke dag, elk uur, elk moment voelt, en herinnert ons eraan dat het leven een kostbaar, kwetsbaar en vluchtig geschenk is, dat moet worden geleefd met intensiteit, passie en liefde, en dat zijn geheugen altijd bij ons zal zijn. Wij, die hem gekend hebben, voegen ons bij het verdriet en de liefde van zijn ouders en herinneren ons zijn glimlach, zijn energie en passie. We weten dat zijn leven, hoewel kort, een kostbaar geschenk was, een geschenk dat ons liet glimlachen, huilen en liefde, en dat zijn herinnering altijd bij ons zal blijven, een constante herinnering die ons eeuwig zal vergezellen. Rust in vrede, Iron Cuman, wees licht.Periscoop.