Ο Ράμα συγκρίνει τον Ζρβένετς με τον Κόστα Ναβαρίνο: Η Αλβανία μπορεί να έχει τον πιο ελκυστικό προορισμό της Μεσογείου

Σε μια μακρά θέση, ο Ράμα υπενθύμισε ότι πριν την κατασκευή του Κόστα Ναβαρίνο υπήρχαν προειδοποιήσεις για περιβαλλοντική καταστροφή, καταστροφή της βιοποικιλότητας και σκυρόδεμα της περιοχής, αλλά σύμφωνα με τον ίδιο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική.

Τόνισε ότι σήμερα η Κόστα Ναβαρίνο είναι ένας από τους πιο διάσημους τουριστικούς προορισμούς στην Ευρώπη, παράγοντας δισεκατομμύρια ευρώ για την οικονομία, χιλιάδες θέσεις εργασίας και ανάπτυξη για τις τοπικές επιχειρήσεις.

Συνδέοντας αυτό το παράδειγμα με την Αλβανία, ανέφερε ότι η χώρα θα μπορούσε να έχει το “Csta Navron” της στο Zvrinec.

Πλήρης αποστολή:

Καλημέρα και με αυτή την αληθινή ιστορία από τους νότιους γείτονές μας, σας εύχομαι καλή μέρα.

Costa Navarino μπορεί διαφορετικά να ονομάζεται η κοινή ιστορία των ευαγγελιζομένων καταστροφή, εκείνοι που δεν ονειρεύονται είναι προκατειλημμένοι ενάντια στα όνειρα των άλλων? δεν κρίνουν τα έργα των άλλων? Δεν οικοδομούν εκείνους που εποικοδομούν.

Όσο μεγαλύτερο είναι το όνειρό τους για προκατάληψη, τόσο πιο φιλόδοξο είναι το σχέδιό τους, τόσο μεγαλύτερη η καταστροφή προειδοποίησε, τόσο περισσότερη κατασκευή τόσο πιο τρομακτική είναι η συκοφαντία όσων χτίζουν.

Συνέβη στην Ελλάδα. Κόστα Ναβαρίνο.

Πριν χτιστεί, ειπώθηκε ότι ερχόταν το τέλος του κόσμου.

Λέγεται ότι η φύση καταστράφηκε.

Λέγεται ότι εξαλείφει τη βιοποικιλότητα.

Τους είπε ότι τα γήπεδα του γκολφ θα έπιναν το νερό των επόμενων γενεών και η Μεσσηνία θα επέστρεφε στην έρημο.

Ένα από τα ωραιότερα τοπία της Μεσογείου λέγεται ότι θάφτηκε υπό την κατάκτηση του τσιμέντου.

Αναφορές.

Διαμαρτυρία.

Ένσταση.

Συζήτηση.

Αποκάλυψη.

Εν ολίγοις, ο κοινός Αντιδραστήρας εκείνων που το βρίσκουν ευκολότερο να φορούν καρφίτσα για το τέλος μιας χώρας παρά για τη μεταμόρφωσή της.

Αλλά στο τέλος, το έργο χτίστηκε.

Και σήμερα;

Σήμερα, η Μεσίνα δεν αποτελεί σύμβολο καταστροφής.

Είναι ένα σύμβολο της μετατροπής ενός όμορφου ονείρου σε μια εντυπωσιακή πραγματικότητα, χάρη σε ένα πολύ φιλόδοξο έργο.

Ένας από τους πιο διάσημους τουριστικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Μια περιοχή που βρίσκεται ως σπάνιο πετράδι στο στέμμα του παγκόσμιου τουρισμού.

Χιλιάδες καλοπληρωμένες δουλειές.

Δισεκατομμύρια ευρώ για την οικονομία.

Πολλές τοπικές επιχειρήσεις που μεγάλωσαν γύρω.

Ιδιοκτησία που έχει αξία.

Μια ολόκληρη περιοχή που έχει αλλάξει δραματικά χωρίς να χάσει την ισορροπία της μεταξύ της φύσης και της κοινότητας.

Και σε αυτή την εντυπωσιακή μεταφορά, εδώ είναι μερικά σκληρά γεγονότα:

75% λιγότερες επιχειρησιακές εκπομπές άνθρακα σε σύγκριση με το 2019.

Πάνω από 185.000 κυβικά μέτρα νερού ανακυκλώνονται και επαναχρησιμοποιούνται μόνο κατά τη διάρκεια του 2024.

72% λιγότερο πλαστικό μιας χρήσης.

100% ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές.

Ας βρεθούμε! Αυτή η όμορφη ιστορία της γειτονικής χώρας δεν σημαίνει ότι οποιαδήποτε μεγάλη επένδυση είναι αυτόματα καλή. Ούτε ότι καμία ανησυχία δεν είναι άχρηστη. Αντιθέτως. Αλλά αυτό σημαίνει ότι η ανάπτυξη δεν μπορεί ποτέ να απορριφθεί αυστηρά. Ένα σχέδιο συνύπαρξης με τη φύση δεν μπορεί ποτέ να κριθεί αυθαίρετα. Γιατί αν η χορωδία εκείνων που λένε “είχε πάντα ακουστεί, δεν θα είχε γίνει”, η ανθρωπότητα θα εξακολουθούσε να συζητά αν ο τροχός άξιζε να γίνει.

Δεν θα υπήρχαν αεροδρόμια.

Δεν θα υπήρχαν λιμάνια.

Δεν θα υπήρχε αυτοκινητόδρομος.

Δεν θα υπήρχαν σύγχρονες πόλεις.

Δεν θα είχαμε την ίδια την Ευρώπη που γνωρίζουμε σήμερα.

Costa Navarino δεν είναι μόνο η ιστορία ενός ακόμα θέρετρου. Είναι απόδειξη ότι όταν η όραση, ο σχεδιασμός, το κεφάλαιο, η τεχνολογία και η ευθύνη ενώνονται σε ένα μεγάλο όνειρο, μπορούν να αλλάξουν τη μοίρα μιας ολόκληρης περιοχής.

Και η Αλβανία; Θα μπορούσε να έχει το “Costa Navarino”; Φυσικά είναι, ακόμη πιο λαμπερό παγκοσμίως εκεί, στο Ζρίνεκ, αλλά δεδομένου ότι αυτό δεν έχει καμία σχέση με την ιστορία αυτής της ανάρτησης, αλλά η ιστορία ενός φιλόδοξου έργου για τη δημιουργία του πιο ελκυστικό προορισμό αυτής της μεσογειακής πλευράς- Περίσκοπι.