Ο πόλεμος του Ιράν και η στροφή του Φρίντριχ Μέρζι

Ο επικεφαλής της γερμανικής κυβέρνησης Φρίντριχ Μερζ φάνηκε έκπληκτος από τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου. Σημαντικές προσωπικότητες από την ιρανική ηγεσία σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτών των επιθέσεων, συμπεριλαμβανομένου του θρησκευτικού ηγέτη Αϊλεολλάχ Αλί Χαμενεΐ, αλλά και πολλών πολιτών.

Ότι αυτές οι επιθέσεις θα καλύπτονται από το διεθνές δίκαιο, αυτό δεν έχει ποτέ διεκδικηθεί από κάποιον γνωστό νομικό, ούτε καν από κανένα μέλος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στη Γερμανία από τότε. Ωστόσο, η λέξη “βία του διεθνούς δικαίου” δεν έχει βγει ακόμα από το στόμα του Φρίντριχ Μέρζι. Αντίθετα, χαρακτήρισε την ιρανική κυβέρνηση ως ένα τρομοκρατικό καθεστώς “” και είπε: “Οι ταξινομήσεις από την άποψη του διεθνούς δικαίου θα έχουν μικρό αντίκτυπο.” Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, σύμφωνα με τον ίδιο, είχαν καλούς λόγους για τις επιθέσεις.

“Πιστεύω ότι (στην αρχή) (στο Merz) η πεποίθηση ότι Ισραηλινοί και Αμερικανοί στο Ιράν κάνουν πράγματα που οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να κάνουν, αλλά ότι μοιράζονται τους ίδιους πολιτικούς στόχους”, λέει ο πολιτικολόγος Γιοχάνες Βάργουικ από το Πανεπιστήμιο Hall για το DW. Ταυτόχρονα, δεν ήθελε να επικρίνει τους Αμερικανούς “που κάπως εφαρμόζουν κοινούς στόχους με μεθόδους που ο ίδιος δεν θα προτιμούσε”.

Έκτοτε, η κατανόηση του Μέρζι για τις επιθέσεις του Ιράν προκάλεσε συζήτηση. Οι κριτικοί, όπως από το “Europapean Center for Constitutional and Human Rights”, τον κατηγόρησαν με μια συνθηκολόγηση “ενόψει της πολιτικής εξουσίας”, ενώ ο ομοσπονδιακός πρόεδρος Frank-Walter Steinmeier προειδοποίησε ότι το διεθνές δικαίωμα να μην είναι “παραμερίζεται”.

Ο Henning Hoffman από τη Γερμανική Ένωση Εξωτερικής Πολιτικής χαρακτήρισε κάποτε το σοκ του Merzi ως ένα πολύ σημαντικό διεθνές δίκαιο, όπως στον πόλεμο στην Ουκρανία, και μερικές φορές λιγότερο σημαντικό, όπως στον πόλεμο του Ιράν: “στην πραγματικότητα, ο Καγκελάριος φαίνεται να έχει μια έκθεση κατάστασης σχετικά με το διεθνές δίκαιο. ”

Φιλία μέσω προσέγγισης προς τον Τραμπ;

Η κριτική αυξήθηκε μετά το ταξίδι του Μέρζι στην Ουάσινγκτον στον Ντόναλντ Τραμπ, λίγες μέρες μετά την έναρξη της επίθεσης. Με ένα είδος προσέγγισης, ο Μερζ φαινόταν να προσπαθεί να κερδίσει τη συμπάθεια του Τραμπ, κάτι που έκανε προσωρινά.

Μια έντονη συζήτηση ξέσπασε στη Γερμανία. Ο πολιτικός του CDU Norbert Rötgen δήλωσε στην Bundestag ότι πρόκειται για μια δύσκολη ισορροπία: “Ποιο είναι το λιγότερο κακό; ” Ο πόλεμος, χωρίς αμφιβολία, είναι κακό πράγμα. Αλλά: “Η ακρόασή του είναι το χειρότερο κακό για την περιοχή, για τους ανθρώπους στο Ιράν και πέρα.” Εν τω μεταξύ, ο Lea Reisner από το αριστερό κόμμα επέκρινε ότι ο Καγκελάριος “είχε επιτρέψει στον εαυτό του να χρησιμοποιηθεί ως αριθμός Trump”. Οι ειδικοί Johannes Varwick καταλήγουν: “Merz σε αυτά τα θέματα δεν μπορεί πλέον να δηλωθεί σαφώς ) είχε μια λάθος πυξίδα. ”

Εν τω μεταξύ, η Γερμανία άρχισε να αισθάνεται τις οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράν σύντομα -- λόγω του αδιέξοδου του πορθμού Ορμούζ, οι τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου αυξήθηκαν σημαντικά. Αυτό επιβράδυνε ακόμη περισσότερο την πρώην αδύναμη γερμανική οικονομία.

Στην εσωτερική πολιτική, αυτό ήταν το τελευταίο πράγμα που χρειαζόταν ο Μέρζι. Ενώ οι εκτιμήσεις για το έργο της κυβέρνησης και ιδιαίτερα για τον Μέρζιν μειώθηκαν σημαντικά, η στήριξη για το εν μέρει εξτρεμιστικό δεξιό κόμμα AfD αυξήθηκε. Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το AfD έχει ήδη περάσει το CDU/Merz's CSU.

Ο Merz βλέπει τις ΗΠΑ να ταπεινώνονται από το Ιράν

Τότε, στα τέλη Απριλίου, ήρθε η απρόσμενη στροφή, τουλάχιστον όπως φαινόταν. Κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης με φοιτητές, ο Μερζ είπε ότι οι ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν δεν είχαν “μια πραγματικά πειστική στρατηγική”. Στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τι προκάλεσε τη στροφή; “Έχω την εντύπωση, ” λέει ο Varwick, “ότι η εντελώς υπερβολική ρητορική που χρησιμοποίησε ο Donald Trump έχει φοβίσει και μάλιστα έδιωξε πολλούς ανθρώπους ακόμα και από εκείνους που είχαν καλή θέληση: ακόμα και μίλησε για την εξαφάνιση του Ιράν. ”

Ο Τραμπ, ο οποίος βρισκόταν ακόμα σε πλήρη αρμονία με τον Καγκελάριο στην Ουάσινγκτον, εξοργίστηκε μετά την κριτική του Μέρζι. Στην πλατφόρμα του, το Truth Social, τον κατηγόρησε ότι δεν έχει ιδέα για τι πράγμα μιλούσε. Δεν είναι περίεργο που έγραψε, “Η Γερμανία το κάνει οικονομικά και γενικά”.

Η οργή του Αμερικανού Προέδρου

Πέντε χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες αναμένονται τώρα από τη Γερμανία, ίσως και περισσότερο. Η προγραμματισμένη τοποθεσία των πλωτών πυραύλων Τομαχόκ ως προστασία κατά της Ρωσίας ακυρώθηκε. Τα τελωνειακά τέλη για οχήματα από την ΕΕ αναμένεται επίσης να αυξηθούν και πάλι.

Ο Μερζ μπορεί να εξόργισε τον πρόεδρο, αλλά ο γερμανικός πληθυσμός δίνει σε μεγάλο βαθμό στον Καγκελάριο δικαιώματα με τη νέα, κριτική του στάση. Σύμφωνα με μια έρευνα “ARD-Deutschlandtrind”, λίγο μετά την έναρξη του πολέμου, το 58 τοις εκατό των ερωτηθέντων θεωρείται αμερικανική και ισραηλινή στρατιωτική επέμβαση αδικαιολόγητη. Η ήδη χαμηλή εμπιστοσύνη των Γερμανών στις ΗΠΑ κάτω από τον Τραμπ έχει πέσει ακόμα πιο σημαντικά. Μόνο το 15 τοις εκατό θεωρούν τις Ηνωμένες Πολιτείες αξιόπιστο συνεργάτη. Από τότε, οι αριθμοί αυτοί δεν έχουν αλλάξει και πολύ.

Καλή χειρονομία, αλλά μόνο από τη γερμανική πλευρά

Εν τω μεταξύ, γίνονται προσπάθειες για τον περιορισμό των ζημιών, αλλά προς το παρόν μόνο από τη γερμανική πλευρά. Αν και ο Μερζ έχει υποστηρίξει την εκτίμησή του για τον πόλεμο στο Ιράν, υποσχέθηκε ότι η Γερμανία θα συμμετείχε σε θαλάσσια αποστολή στο Στενό του Ορμούζ μετά το τέλος των μαχών. Ένα γερμανικό σκάφος αποβολής είναι ήδη σε επιφυλακή. Για να ολοκληρωθεί αυτή η αποστολή, παραμένει ανοιχτή. Αλλά πάνω από όλα, φαίνεται ότι η χειρονομία προς τον Τραμπ ήταν σημαντική.

Ωστόσο, η διατλαντική σχέση δεν φαίνεται να επισκευάζεται. Σε συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στη Σουηδία στα τέλη Μαΐου, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι “απογοήτευση” Η προσέγγιση του Τραμπ να φέρει συμμάχους του ΝΑΤΟ στον πόλεμο του Ιράν θα πρέπει να αντιμετωπιστεί “σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων”. \" σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα τον Ιούλιο “πιθανότατα θα είναι μια από τις σημαντικότερες” στην ιστορία της συμμαχίας.

Ως αποτέλεσμα των 100 ημερών πολέμου του Ιράν στη Γερμανία, ο πολιτικός Johannes Varwick διατυπώνει: “Η Γερμανία και η Ευρώπη πρέπει να καθορίσουν τα συμφέροντά τους και να μην καθίσουν σαν παγωμένο κουνέλι μπροστά στο φίδι, ενώ το φίδι είναι στην Ουάσινγκτον αύριο, και κινείται προς μια κατεύθυνση, και αύριο κινείται προς μια άλλη. ”

Περισσότερη ανεξαρτησία από τις Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον Τραμπίν αυτό ήταν επίσης αυτό που απαίτησε ο Φρίντριχ Μερζ από τις αρχές του 2025, όταν δεν ήταν Καγκελάριος. Μετά από μια φάση αποφυγής της δημόσιας κριτικής, φαίνεται πλέον να έχει επιστρέψει στο σημείο εκκίνησης. / DW