Γερμανία και Γαλλία με “μη χαρτί” για τα Δυτικά Βαλκάνια πριν από τη σύνοδο κορυφής του Μαυροβουνίου

Αυτή η πρωτοβουλία προβλέπει ότι οι χώρες που πλησιάζουν την ένταξη μπορούν να επωφεληθούν νωρίς από κάποια οφέλη της εγχώριας αγοράς, ανάλογα με την πρόοδο τους στις διαπραγματεύσεις.

Προτείνεται επίσης οι χώρες αυτές να έχουν στενότερους δεσμούς με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ κατά τη διάρκεια της καθημερινής διαδικασίας λήψης αποφάσεων, για παράδειγμα αποκτώντας καθεστώς παρατηρητή σε αρκετές συνεδριάσεις ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, τη μετάδοση Telegrafi.

Ωστόσο, αυτή η συμμετοχή θα λάμβανε χώρα μόνο υπό σαφείς συνθήκες που θα διατηρούσαν την ανεξαρτησία και την αυτονομία της λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η πολιτική διεύρυνσης χρειάζεται μια νέα ώθηση. Οι μελλοντικές εντάσεις που θα φιλοξενήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση με τα Δυτικά Βαλκάνια στις 5 Ιουνίου και με τη Μολδαβία στις 22 Ιουνίου αποτελούν ευκαιρία να μην χαθεί. Ο κοινός στόχος είναι να ολοκληρωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση ως μια πραγματικά ευρωπαϊκή ένωση. Για να γίνει αυτός ο στόχος πραγματικότητα και να δοθεί μια νέα δυναμική διαδικασία, πρέπει να δημιουργηθούν πρόσθετα κίνητρα στο πλαίσιο της σταδιακής ολοκλήρωσης, η οποία πρέπει να βασίζεται στην αξία. Ομοίως, είναι απαραίτητο να απλουστευθεί η τρέχουσα διαδικασία διεύρυνσης ώστε να καταστεί πιο αποτελεσματική και να καταστεί δυνατή η ταχύτερη και βαθύτερη ένταξη στην ΕΕ, πάντα σύμφωνα με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης”, αναφέρει το έγγραφο.

Τονίζοντας ότι ο στόχος της πλήρους ένταξης στην ΕΕ παραμένει αμετάβλητος και ότι η σταδιακή ολοκλήρωση δεν σκοπεύει να αντικαταστήσει την πλήρη ένταξη ή να επεκτείνει την πορεία προς αυτήν, αναφέρει rtcg.

Αντίθετα, στόχος είναι η δημιουργία κινήτρων που επιταχύνουν την πρόοδο σε αυτόν τον δρόμο. Με αυτόν τον τρόπο, η σταδιακή ολοκλήρωση θα συμβάλει στην επιτυχή διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην ενίσχυσή της στο σύνολό της”, λέγεται περαιτέρω.

Το έγγραφο προτείνει επίσης την απλοποίηση της μεθοδολογίας των διαπραγματεύσεων μέσω λίγων διαδικαστικών μέτρων. Η έμφαση δίνεται στο έργο των υποψηφίων χωρών, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Συμβουλίου της ΕΕ που επικεντρώνονται περισσότερο στο περιεχόμενο και την ουσία των μεταρρυθμίσεων και λιγότερο στις διαδικασίες.

Επισημαίνει επίσης ότι μέσω της δομημένης και σταδιακής ολοκλήρωσης, αποσκοπεί στην παροχή πρόσθετης ώθησης στις υποψήφιες χώρες για την ανάληψη και την επιτάχυνση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων. Προτείνεται επίσης, εάν πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, να πραγματοποιούνται δύο φορές το χρόνο κοινές συναντήσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και εκπροσώπων των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων και της Μολδαβίας.

Επίσης, προβλέπεται ότι οι μεικτές κοινοβουλευτικές επιτροπές συναντώνται συχνότερα προκειμένου να ενισχυθεί η πολιτική και θεσμική συνεργασία.

Ένα άλλο στοιχείο της πρότασης είναι ότι οι εκπρόσωποι των υποψηφίων χωρών μπορούν να συμμετέχουν σε ορισμένα σημεία της ημερήσιας διάταξης σε άτυπες συνεδριάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Συμβουλίου της ΕΕ, αλλά μόνο ως παρατηρητές και χωρίς δικαίωμα ψήφου.

Παράλληλα, στις υποψήφιες χώρες προσφέρεται πλήρης συμμετοχή στην ενιαία αγορά της ΕΕ με βάση ένα διευρυμένο μοντέλο της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ζώνης (EEA+), που σημαίνει βαθύτερη οικονομική ολοκλήρωση χωρίς πλήρη ένταξη στην ΕΕ.

Αυτό σημαίνει ότι οι χώρες αυτές θα έχουν, με παρόμοιο τρόπο, τα κράτη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ζώνης (Ισλανδική, Λιχτενστάιν και Νορβηγία), πρόσβαση στην κοινή ευρωπαϊκή αγορά.

Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση θα εξαρτηθεί από την εκπλήρωση ορισμένων σημαντικών υποχρεώσεων: οι υποψήφιες χώρες θα πρέπει να υιοθετήσουν και να εφαρμόσουν τη νομοθεσία της ΕΕ -- δηλαδή, “να αποκτήσουν το κοινοτικό” -- στα πρώτα πέντε κεφάλαια διαπραγμάτευσης.

Απαιτεί επίσης να κλείσουν προσωρινά τα σχετικά κεφάλαια των διαπραγματεύσεων, καθώς αποδεικνύεται ότι όντως εφαρμόζονται μεταρρυθμίσεις και ότι επιτυγχάνονται πρότυπα της ΕΕ σε αυτούς τους τομείς.