Πώς απέτυχε το μεγαλύτερο γαλλογερμανικό στρατιωτικό σχέδιο;

Υποτίθεται ότι θα ήταν το μεγαλύτερο σχέδιο όπλων στην Ευρώπη, αλλά τα γερμανικά-γαλλικά σχέδια για ένα μαχητικό αεροπλάνο, FCAS απέτυχε, τι το τέλος του FCAS για Bundeshower;
Τι είχε προγραμματιστεί για το έργο FCAS;
Η περικοπή FCAS σημαίνει “Future Combat Air System” και είχε ως στόχο να είναι το μεγαλύτερο και πιο δαπανηρό ευρωπαϊκό σχέδιο όπλων που έχει πραγματοποιηθεί σε συνεργασία μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας. Και η Ισπανία έπρεπε να συμμετάσχει στο σχέδιο.
Κεντρικό σημείο: Ανάπτυξη ενός νέου μαχητικού αεροπλάνου, το οποίο μέχρι τα τέλη του 2040 θα αντικαταστήσει “Eurofaster” που χρησιμοποιείται από τη Γερμανία και την Ισπανία, καθώς και γαλλικά μαχητικά αεροσκάφη “Rafale”.
Επίσης προγραμματίστηκε η ανάπτυξη μη πιλοτικών συστημάτων μάχης, τόσο φόβοι, όσο και το λεγόμενο “Το Culud” αλυσοδετεί ένα σύστημα επικοινωνιών για να συνδέσει και να συντονίσει μαχητικά αεροσκάφη με συστήματα μη χειριστών.
Γιατί Απέτυχε το Σχέδιο για τον Μαχητή;
Το τέλος του κοινού σχεδίου για το μαχητικό αεροπλάνο δεν συνδέεται τόσο με πολιτικές διαμάχες όσο με οικονομικές διαμάχες συγκεκριμένα μεταξύ της γερμανικής εταιρείας Airbus και της γαλλικής εταιρείας Dassalult. Στην ουσία, η σύγκρουση αφορούσε το ζήτημα του ποιος θα είχε τον ηγετικό ρόλο στο έργο.
Ο Ντασαλούλ διεκδίκησε αυτό το ρόλο για τον εαυτό του, αν και αρχικά συμφώνησε σε ισότιμη συνεργασία επιπέδου. Αλλά ο αρχηγός του Ντασαλούλ, ο Éric Trappier, επί μήνες επέμεινε επανειλημμένα ότι ο Ντασαλούλος μόνος του κατείχε την ουσιαστική αρμοδιότητα για το έργο και ότι, με τη σειρά του, η εταιρεία του ανήκε στο ρόλο του κύριου αρχιτέκτονα.
Η Γερμανία και η Γαλλία προσπάθησαν να μεσολαβήσουν στη σύγκρουση μεταξύ επιχειρήσεων, και μάλιστα είχαν προσπαθήσει με την επίσημη μεσολάβηση, αλλά τελικά χωρίς επιτυχία. Σύμφωνα με πηγές από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερζ και ο πρόεδρος Μακρόν έφτασαν στην κοινή εκτίμηση ότι οι εταιρείες Dassalult και Airbus δεν μπορούσαν να βρουν κοινή γλώσσα για το έργο. Έτσι, ο Μερζ είχε προτείνει στον Μακρόν να σταματήσει να κατασκευάζει ένα κοινό πολεμικό αεροπλάνο. Λίγες ώρες αργότερα επιβεβαιώθηκε από το Παλάτι Ηλυσίων στο Παρίσι: “Οι γερμανικές αρχές συμφωνούν ότι δεν ήταν δυνατόν να ασκηθεί μεγαλύτερη πίεση στις εμπλεκόμενες εταιρείες. ”
Τι σημαίνει αυτή η αποτυχία για την Bundeswehri;
Η Bundeswehr τώρα χρειάζεται ένα δεύτερο σχέδιο για την προγραμματισμένη αντικατάσταση του μαχητικού αεροπλάνου “Eurofaster”. Αναζητώντας νέους συνεργάτες για την κατασκευή ενός νέου μαχητικού αεροπλάνου, η Μεγάλη Βρετανία πιθανότατα βγαίνει έξω. Το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετέχει ήδη σε ένα άλλο έργο, συνεργάζεται με την Ιαπωνία και την Ιταλία στο πλαίσιο του προγράμματος Global Combat Air Programme, GCAP.
Μια ευκαιρία για ένα νέο συνεργάτη στην κατασκευή ενός νέου μαχητικού τζετ θα μπορούσε να είναι η Σουηδία, με την αμυντική βιομηχανία της εταιρείας Saab. Αυτή η χώρα έχει σημαντική εμπειρία στην κατασκευή στρατιωτικών αεροσκαφών. Όπως και οι προσωρινές λύσεις, η Πολεμική Αεροπορία μπορεί επίσης να αγοράσει πρόσθετα αεροσκάφη αμερικανικού τύπου F 35, αναφέρει το περιοδικό Spiegel.
Πώς αντέδρασε η γερμανική πολιτική;
Στις τάξεις του συνασπισμού CDU. CSU SPD, η απόφαση να εγκαταλείψει το σχέδιο αεροσκαφών προστατεύεται ως το σωστό βήμα. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Bundestag, Thomas Röwekamp, εξέφρασε τη λύπη του για την αποτυχία του έργου. Παράλληλα, τόνισε ότι είναι θετικό ότι, μετά από χρόνια αποκλεισμού και αβεβαιότητας, υπάρχει τελικά σαφήνεια, δήλωσε ο πολιτικός του CDU για τη Rheinische Post. Τώρα πρέπει να αναζητηθούν νέοι εταίροι. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτή την ευκαιρία για να οικοδομήσουμε νέα και σταθερή συνεργασία σε ίσο επίπεδο, ενισχύοντας την τεχνολογική πρόοδο και τη βιομηχανική κυριαρχία της Ευρώπης”, δήλωσε ο Röwekamp.
Κρίσιμη της αποτυχίας του μαχητικού F Το CAS προέρχεται από την αντιπολίτευση. Ο Πρόεδρος του Κόμματος των Πρασίνων Franziska Brantner το χαρακτήρισε αυτό ως ένα σοβαρό πλήγμα <x0-δευτερόλεπτο στην ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας και άμυνας σε έναν ολοένα και πιο επικίνδυνο κόσμο”.
Επίσης, θεώρησε εν μέρει υπεύθυνη την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για την αποτυχία του έργου. Σύμφωνα με την ίδια, “όταν η βιομηχανία μπλοκάρει, είναι καθήκον πολιτικής να δείξει ηγεσία και να την επιβάλει”, τόνισε για Handelsblat. / DW /












