Κρίνοντας τον Πάντιτς και τον Ζάρικ, μάρτυρες καταθέτουν για τη δολοφονία εννέα μελών της οικογένειας, ρίχνοντας στρατεύματα στο πηγάδι και πυροβολώντας τον για να κρύψουν ίχνη.

Ο Μάρτυρας Ενβέρ Λιπάι είπε ότι με την έναρξη των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ στις 24 Μαρτίου 1999, η κατάσταση στο δήμο Ιστόγκ επιδεινώθηκε αμέσως, αναφέρει “Εμπιστοσύνη Δικαιοσύνης“,μετάδοση Περισκόπιο.

Ο Μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι στις 25 Μαρτίου, ως αποτέλεσμα της πίεσης της Σερβικής αστυνομίας, οι κάτοικοι του Ιστόγκ και των γύρω χωριών αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να κινηθούν προς τα χωριά Βρέλλα, Πανεπιστήμιο και Καλικάν.

“Η Populata πήγε στο χωριό Vrelle, Studenica και Calican για τη δική της ασφάλεια, ” είπε η Lipaj, προσθέτοντας ότι η οικογένειά του είχε εγκατασταθεί στο σπίτι του πεθερού του, S.S.Z. στο Studice.

Στις 12 Απριλίου 1999, λόγω των συνεχιζόμενων προαγωγών, ο Λιπάτζ δήλωσε ότι αποσύρθηκαν σε μια παράγκα στη γειτονιά Κακιτάι.

Ο Ενβέρ Λιπάι δήλωσε ότι κατά το διάστημα αυτό είχε δεσμευτεί ως μέλος του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου (UÇK) στην αφετηρία της Αγροτικής Κούπερατίβα “Εκονομία” στην Καμένικα, τονίζοντας ότι παρακολουθούν το έδαφος με συνέπεια.

Επιβεβαίωσε ότι μέσω του dylbi, αναγνώρισε οχήματα της Σερβικής αστυνομίας που μετακινούνταν από το Λουμπόζντα στην πηγή του Βρέλα.

“Αναγνωρίσαμε στη λίμνη τα οχήματα της πολιτοφυλακής, 101η και το μπλε φορτηγό, ” είπε ο Λιπάι, προσθέτοντας ότι η πολιτοφυλακή ήταν η πρώτη δύναμη που μπήκε στο χωριό για να καθαρίσει το έδαφος “.

Ο Μάρτυρας Ενβέρ Λιπάι μίλησε για την Καθολική σφαγή, ισχυριζόμενος ότι το κρίσιμο γεγονός συνέβη το πρωί της 13ης Απριλίου 1999, γύρω στις 0800 με 10:00.

Είπε η μητέρα του, S.L., οι δύο κόρες του, Q.L. και M.L. Μαζί με τους N.L., L.L., H.L. και S.L. Είχαν επιστρέψει στο σπίτι του πεθερού του, του κ. Σ. Ανέφερε ότι οι σερβικές δυνάμεις κατέλαβαν την οικογένειά του, τους πυροβόλησαν και τους έριξαν στο πηγάδι (διμερές).

Ο Μάρτυρας περιέγραψε τη διαδικασία του φόνου ως τριπλό έγκλημα.

Το “κατέρριψε τα εννιάρια, τους σκότωσε, τους πυροβόλησε και τελικά τους πυροβόλησε στο καταφύγιο”, είπε ο Λίπα.

Πρόσθεσε ότι για να διασφαλιστεί ότι κανείς δεν θα παραμείνει ζωντανός και για να χαθούν ίχνη της σφαγής, η Σερβική αστυνομία χρησιμοποίησε εκρηκτικούς μηχανισμούς για να πυροδοτήσει το πηγάδι, καταστρέφοντας το εντελώς.

Σχετικά με τον κατηγορούμενο Μομίρ Πάντιτς, ο μάρτυρας Λιπάι είπε ότι ήταν διοικητής στο Ιστόγκ και θα μπορούσε να είχε σταματήσει τους φόνους.

Αυτό είναι πίσω από την υψηλότερη ιεραρχία στο αστυνομικό τμήμα Istog. Ήταν διοικητής, μπορούσε να σταματήσει αυτές τις δολοφονίες, ειδικά τη δολοφονία παιδιών, γυναικών και ηλικιωμένων”, είπε ο Λίπα.

Ο Μάρτυρας ομολόγησε ότι κατά τη διάρκεια της εκταφής που έγινε στις 25 Ιουνίου 1999, βρέθηκαν τα σφαγμένα πτώματα εννέα θυμάτων: S.L. Η μητέρα του μάρτυρα που ήταν 65 ετών, οι κόρες του QL (15 ετών) και M. L.C.E. 13 ετών και άλλων L.L. και N.L., H.L., S.L., S.S.Z., καθώς και H.M., που ήταν φιλοξενούμενος.

Ο Μάρτυρας Λιπάι ανέφερε ότι η διαδικασία εκταφής εννέα πτωμάτων τεκμηριώθηκε από ιταλικές δυνάμεις της KFOR και διεθνή ΜΜΕ όπως το Euronews. Ανέφερε ότι η ανταποκρίτρια της Μπενελούξ Χάιντι Μπελάι είχε καταγράψει όλη τη διαδικασία εξαγωγής πτωμάτων με βιντεοκασέτες, η οποία στη συνέχεια στάλθηκε στο Δικαστήριο της Χάγης ως αποδεικτικό στοιχείο.

Κατά τη διάρκεια της αντιπαράθεσης με τον υπερασπιστή του κατηγορουμένου Πάντιτς, ο δικηγόρος Μίλος Ντέλεβιτς δήλωσε ότι υπάρχουν γραπτές αποδείξεις ότι η σφαγή διατάχθηκε από τον κατηγορούμενο, ο Λίπα δήλωσε ότι η θέση του τον έχει κάνει ενήμερο για τις δολοφονίες της σφαγής.

Δεν υπάρχουν γραπτές αποδείξεις... αλλά η θέση του, η ανώτατη ιεραρχία, τον κάνει να γνωρίζει για τις δολοφονίες και τις σφαγές”, είπε ο Λίπα.

Η σύζυγος του μάρτυρα Ενβέρ Λίπα, Ραχιμέ Λίπα, έδειξε ότι την ημέρα της μάσκας... 13 Απριλίου πρωί γύρω στις 06:00, η μητέρα του Ενβέρ και οι κόρες της επέστρεψαν στο σπίτι των γονιών της για να μαγειρέψουν ψωμί και να πάρουν φαγητό για άλλους.

Ο Μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ο γιος τους, ο Λιρίντον Λίπα, είχε επιστρέψει για να φύγει, αλλά τα κορίτσια είχαν ζητήσει να μείνουν λίγο ακόμα μέχρι να ετοιμαστεί ένα καρβέλι.

Στην κατάθεσή της, η Λίπα ανέφερε ότι ο κουνιάδος της Ισά Λίπα είχε δει αστυνομικές δυνάμεις στην τοποθεσία που ονομαζόταν Ρασάντνικ.

Ο κατηγορούμενος Μομίρ Πάντιτς ισχυρίστηκε ότι το 1998, μέσω της τοπικής κοινότητας, είχε βοηθήσει Αλβανούς να συλλέξουν τα όπλα τους για να αποτρέψουν τις ειδικές μετοχές του υπουργείου Εσωτερικών της Σερβίας.

Ωστόσο, ο μάρτυρας Ενβέρ Λιπάι απέρριψε αυτούς τους ισχυρισμούς, ισχυριζόμενος ότι η παράδοση κάποιων άκυρων “τυφεκιοφόρων δεν έσωσε Αλβανούς μετά τη συνέχιση της πολιτοφυλακής με δολοφονίες και εγκαύματα, επικαλούμενος την εξόντωση των οικογενειών Ρουγκόβα και Rexξχάι, οι οποίοι ήταν τα πρώτα σύκα των κατηγορουμένων.

Εφόσον δεν ήταν σπίτι όταν σκοτώθηκαν τα μέλη της οικογένειάς της, ρωτήθηκε ο μάρτυρας πώς γνωρίζει ότι ο φόνος έγινε εκείνη την ημέρα.

Η Μάρτυρας Λιπάι εξήγησε ότι είχε μάθει για πρώτη φορά από το μέλος της οικογένειάς της, τον κ. S.Z., ο οποίος από ύψος στα βουνά είχε παρατηρήσει αποτρίχωση και είχε δει πλήθος ανθρώπων να συγκεντρώνονται στο σπίτι του πατέρα της γύρω στις 8:00 ή 9: 00 π.μ.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, που υποβλήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 2024 από τον Ειδικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου (PSRK), πρώην επικεφαλής του αστυνομικού τμήματος στην Ιστόγκ, τον Μομίρ Πάντιτς και τον πρώην αστυνομικό Ζάρκο Ζάριτς, κατηγορείται ότι, κατά τον συντονισμό, το εγκληματικό έργο έχει πραγματοποιηθεί “το έγκλημα του πολέμου κατά του άμαχου πληθυσμού”.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, το οποίο εξασφάλισε το “Δικαιοσύνη Trust”, στις 19 Μαΐου 1999, στο χωριό Ντουμπράβα, ακριβώς στις φυλακές Ντουμπράβα μετά τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ, όπου, με τη σειρά τους, τρεις Αλβανοί κρατούμενοι είχαν σκοτωθεί, ο Pantiq ως επικεφαλής του αστυνομικού τμήματος μαζί με τις Σερβικές αστυνομικές δυνάμεις είχαν πάει για να πάρουν τον έλεγχο της κατάστασης και μετά τον βομβαρδισμό των φρουρών μάλιστα μπήκαν στα δωμάτια κράτησης και άσκησαν συστηματική βία, χτυπώντας τους σκληρά και απάνθρωπα, μόνο για να είναι Αλβανός.

Το κατηγορητήριο αναφέρεται ότι συνεχίστηκε στις 21 Μαΐου, όπου 18 Αλβανοί κρατούμενοι και δεκάδες άλλοι τραυματίες παρέμειναν νεκροί. Ενώ την επομένη του πρωινού, οι φρουροί, οι κρατούμενοι, οι ένοπλοι Σέρβοι μαζί με τις αστυνομικές δυνάμεις και τις Ειδικές Μονάδες που βρίσκονταν υπό τη διοίκηση του Αστυνομικού Σταθμού στο Ιστόγκ, έχουν συγκεντρώσει αρχικά Αλβανούς κρατούμενους στο χώρο του αθλητισμού, και αργότερα, σύμφωνα με πληροφορίες, στο κατηγορητήριο άρχισαν να ρίχνουν όπλα διαφόρων ειδών, ενώ βόμβες εκτοξεύτηκαν πίσω από το τείχος της φυλακής προς την κατεύθυνση των Αλβανών κρατουμένων.

Πάντα, αναφερόμενες στο κατηγορητήριο, οι Σερβικές αστυνομικές δυνάμεις στο Αστυνομικό Τμήμα του Ιστόγκ, υπό την ηγεσία του Πάντιτς, απήγαγαν επίσης έναν Αλβανό πολίτη με το ψευδώνυμο “A1”, τον οποίο παραβίασαν σεξουαλικά. Εκτός από το θύμα “A1”, το κατηγορητήριο περιγράφει την παραβίαση ενός άλλου θύματος- “B1”. Οι δύο κατηγορούμενοι κατηγορούνται επίσης για τη δολοφονία αρκετών οικογενειών στον δήμο Ιστόγκ.Περισκόπιο/