Η BSH δηλώνει παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης μετά την έκρηξη του Έμπολα στο Κονγκό

Σύμφωνα με την έκθεση Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης, αυτοσχέδια τμήματα για τους ασθενείς Ebola είναι γεμάτα με ασθένειες, ενώ οι γιατροί αντιμετωπίζουν βασικές ελλείψεις: δοκιμές, προστατευτικό clothingχισμό, μάσκες, ποτήρια, πόσιμο νερό και χώρους απομόνωσης. Τα μέλη της οικογένειας μπαινοβγαίνουν για να φέρουν φαγητό και νερό στους ασθενείς επειδή το νοσοκομείο δεν μπορεί να προμηθευτεί μόνη της. Σε τέτοιες συνθήκες, οποιαδήποτε επαφή με ασθενή ή το σώμα ενός αποθανόντος ατόμου μπορεί να γίνει νέα πηγή μόλυνσης.

Οι αρχές του Κονγκό ανακοίνωσαν την έκρηξη στις 15 Μαΐου, αλλά οι γιατροί στο έδαφος αναφέρουν ότι η ασθένεια μπορεί να κυκλοφορούσε για εβδομάδες χωρίς να αναγνωριστεί. Τα δεδομένα που αναφέρονται στην έκθεση μιλούν για πάνω από χίλιες ύποπτες περιπτώσεις και εκατοντάδες που συνδέονται με το Mongbwalu. Το Μπιλάνσι παραμένει δύσκολο να διορθωθεί επειδή τα αποτελέσματα των δοκιμών από το περιφερειακό κέντρο της κεφαλής καθυστερούν αρκετές ημέρες, συχνά όταν οι ασθενείς βρίσκονται ήδη σε κρίσιμη κατάσταση.

Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης γράφει ότι ο ιός σε αυτή την έκρηξη είναι το Bundibugyo, μια σπάνια μορφή του Ebola για την οποία δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο και καμία ειδική θεραπεία. Τα εμβόλια που αναπτύσσονται για τον τύπο Zoire δεν προστατεύουν από αυτή την επιλογή. Αυτό καθιστά την αντίδραση στην υγεία ακόμη πιο περίπλοκη. Τα πρώτα συμπτώματα πυρετού, κόπωσης, πόνου του σώματος μπορεί να συγχέονται με ελονοσία ή τύφο. Μόνο αργότερα μπορούν να αναπτύξουν εμετό, διάρροια και αιματοχυσία.

Το Mongbwalu είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένο στην εξάπλωση. Η πόλη προσελκύει χρυσωρύχους, εμπόρους, λαθρέμπορους και ανθρώπους που εκτοπίζονται από τις γύρω συγκρούσεις. Η συνεχιζόμενη κίνηση του πληθυσμού κάνει τον εντοπισμό πολύ δύσκολο. Ο δρόμος που συνδέει το Mongbwalu με το Bunia, το περιφερειακό κέντρο, έχει επιστρέψει σε πιθανούς επεκτεινόμενους διαδρόμους. Η παρουσία ενόπλων ομάδων περιορίζει περαιτέρω την προσέγγιση των ιατρικών ομάδων.

Η κρίση δεν είναι μόνο ιατρική. Είναι επίσης μια κρίση πίστης. Από Οι Τάιμς της Νέας ΥόρκηςΣτους δρόμους του Mongbwalu, οι θεωρίες κυκλοφορούν ότι ο Έμπολα είναι η εφεύρεση των γιατρών ή ξένων οργανώσεων για να βγάλουν χρήματα. Άλλοι το ερμηνεύουν ως κατάρα. Ο θυμός συχνά κατευθύνεται στο νοσοκομείο. Ένα τμήμα απομόνωσης που συστάθηκε από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα κάηκε από επιτιθέμενους, ενώ αρκετοί ασθενείς ύποπτοι για Έμπολα έφυγαν κατά τη διάρκεια του χάους.

Ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία παραμένει η ταφή. Τα σώματα εκείνων που πεθαίνουν από Έμπολα είναι πολύ μολυσματικά, ενώ οι παραδοσιακές τελετουργίες συχνά περιλαμβάνουν το άγγιγμα του νεκρού. Οι υγειονομικές αρχές, ο Ερυθρός Σταυρός και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις προσπαθούν να οργανώσουν ασφαλείς ταφές, αλλά τα μέλη της οικογένειας συχνά επιδιώκουν να πάρουν το σώμα για τακτικές τελετές. Κάθε ανεξέλεγκτη κηδεία μπορεί να μετατραπεί σε ένα σημαντικό γεγονός επέκτασης.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει κηρύξει παγκόσμια ανάγκη για υγεία. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η ανάπτυξη ενός εμβολίου για αυτό το είδος θα μπορούσε να διαρκέσει μήνες. Μέχρι τότε, η προστασία εξαρτάται από βασικά εργαλεία: απομόνωση, ταχείες δοκιμές, ανακρίσεις επαφών, προστατευτικός εξοπλισμός, κοινοτική επικοινωνία και ασφαλείς ταφές.

Σε έκθεση Οι Τάιμς της Νέας ΥόρκηςΟι γιατροί στο Mongbwalu περιγράφουν την κατάσταση ως αγώνα ενάντια στο χρόνο. Χρειάζονται ταχύτερη βοήθεια, περισσότερο προσωπικό και προμήθειες έκτακτης ανάγκης. Για τους κατοίκους, η πεποίθηση ότι ο Έμπολα είναι αληθινός μπορεί να είναι τόσο κρίσιμη όσο κάθε ιατρική συσκευή. Χωρίς πίστη, οι ασθενείς κρύβονται, τα μέλη της οικογένειας αρνούνται την απομόνωση και ο ιός βρίσκει νέους τρόπους.

Εν μέσω φόβου, όμως, υπάρχουν και σημάδια ελπίδας. Μερικοί ασθενείς επιβιώνουν, ενώ ανθρωπιστικές ομάδες επεκτείνουν τις δυνατότητες απομόνωσης και απολύμανσης. Αλλά ο χρόνος παραμένει ο κρίσιμος παράγοντας. Εάν η απάντηση δεν επιταχυνθεί, μια έκρηξη που ξεκίνησε σε μια απομακρυσμένη πόλη εξόρυξης μπορεί να γίνει πολύ ευρύτερη περιφερειακή κρίση.