Ο Αλβανός ηθοποιός Μπίρτσε Χάσκο πεθαίνει στους 84

Ο Χάσκο ήταν γνωστός για τις εξαιρετικές ερμηνείες του, όπου έφερε επιδέξια τον χαρακτήρα <x0-πολλαπλές” του νότου, καθιστώντας το αξέχαστο στο αλβανικό κοινό.

Γεννήθηκε στο χωριό Ντουκάτ, στη Βλόρα, στις 15 Μαρτίου 1942. Το 1961 ολοκλήρωσε μια σχολή λυκείου “Jane Minga”. Μετά την ολοκλήρωσή της, εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως δασκάλα και διευθύντρια σχολείου στα χωριά Αμακάι, Νίβιτσα του Κύκλου Τεπελένα και Πόρτο της κομητείας Βλόρα μέχρι το 1965.

Στη συνέχεια παρακολούθησε σπουδές ηθοποιού στο Ανώτατο Ινστιτούτο Τεχνών στα Τίρανα (1965-1969). Μετά την αποφοίτησή του, από το 1969 και μετά, αρραβωνιάστηκε ως καθηγητής δεξιοτήτων ηθοποιού στην Ακαδημία Τεχνών, όπου αργότερα υπηρέτησε ως πρύτανης της Σχολής Καλών Τεχνών Skeck το 1989-1994.

Στη σκηνή και την οθόνη, ο Χάσκο ήταν ιδιαίτερα εξέχων στους ρόλους του κωμικού και δημοφιλούς χαρακτήρα.

Το θέατρο εκτέλεσε εικόνες όπως ο Milo Tafani στο “Shiul στην παραλία” (1983) του Theodore Lacho, Abbas Kola στο “Το διώροφο σπίτι” (1984) του Ruzhdi Pulaha, καθώς και Shazo στο “Η οικογένεια του ψαρά” (1984) του Σουλεϊμάν Πιτάρκα.

Ήταν γνωστός για μια ιδιαίτερη ερμηνευτική φύση, όπου κωμικά και <x0-virtary στοιχεία χαρακτήρων μετατράπηκαν σε κομμάτια του καλλιτεχνικού του στυλ, δημιουργώντας ένα πρωτότυπο και δύσκολο παιχνίδι να επαναληφθεί. Η ατομικότητά του διαμορφώθηκε ιδιαίτερα στην κινηματογραφία, όπου σε δευτερεύοντες ρόλους κατασκεύασε ζωντανή, πλαστική πρωτοτυπία, και ισχυρές Επιστημονικές εκφράσεις.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έχει πετύχει 32 κινηματογραφικούς ρόλους, συμπεριλαμβανομένων των ακόλουθων:

Όταν ξημερώνει μια μέρα” (1970) Σόλο μπαλλίστας,

Οσμάνι,

“Τον Μπάτσι,

“επιδόθηκε το 1936” Τέλυ,

<x0) Μέτε Αλίου,

“και έρχεται μια μέρα” (1986) Θείε Alush,

“

< x0)

Όπως και ο στοργικός εχθρός “” (2005) Εβραίος επιχειρηματίας

Το παιχνίδι του χαρακτηρίστηκε από χαλαρό και αυθόρμητο χιούμορ, το χτίσιμο ζωντανών και αυθεντικών χαρακτήρων, το expressy μιμείται, και μια ισχυρή αίσθηση ρυθμού στην ερμηνεία. Η χρήση του συγκεκριμένου λόγου, συχνά με στοιχεία της Λαβερικής διαλέκτου, και ο ιδιαίτερος τρόπος επικοινωνίας έδωσαν στους ρόλους της μια χαρακτηριστική καλλιτεχνική ταυτότητα.

Εκτός από την παράσταση, έχει κάνει ευρεία συνεισφορά ως καθηγητής, προετοιμάζοντας μαθητές για ηθοποιούς και βάζοντας σε πολλά στάδια, θραύσματα και 18 δραματικά, ολοκληρωμένα έργα. Στις 13 Νοεμβρίου 1989, ο τίτλος δόθηκε “Καλλιτεχνική Αξία”, το 1995, έλαβε τον τίτλο του πανεπιστημίου “Επαγγελματίας”, και αργότερα τιμήθηκε με τον τίτλο “Μεγάλος Δάσκαλος”. / TCh/