Η σοκολάτα αντιδρά στον Ντιμάλ Μπάσα: Τελευταία λέξη για την ερμηνεία του Συντάγματος έχει Συνταγματικό Δικαστήριο, όχι Κοινοβουλευτικό Πρόεδρο

Το Συνταγματικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η εκλογή του αναπληρωτή προέδρου του Κοσσυφοπεδίου από τις τάξεις της Σερβικής κοινότητας, Νενάντ Ράσσιτς, από το ένατο νομοθετικό σώμα, ήταν αντίθετη με το Σύνταγμα και το Εργατικό Κανόνα του Κοινοβουλίου.

Το ζήτημα έχει αντιδράσει ο Eugen Cakoli της KDI, ο οποίος ανέφερε ότι η προκατάληψη επιβεβαιώνει εκ νέου ότι προτείνει τον εκπρόσωπο της Σερβικής κοινότητας στην ηγεσία του Κοινοβουλίου και όσον αφορά τη βούληση της Αλβανικής πλειοψηφίας στην εκλογή του.

Σε αυτή την πράξη κρίσης, ο Ντιμάλ Μπάσα αντέδρασε νωρίτερα στη διαδικασία ως πρόεδρος του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με τον Μπάσα, η εκλογική διαδικασία του Ράσσιτς ήταν συνταγματική. Έτσι, απέρριψε την ετυμηγορία του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Για τον Cacol, αυτή η αντίδραση από τον Basha είναι προβληματική, προσθέτοντας ότι εξισώνει την απουσία με τη μη πρόταση, και σε αυτή τη βάση αιτιολογεί τη μετάβαση σε παρτίδες.

Πλήρες μήνυμα κλήσης:

Η σημερινή Πράξη Συνταγματικού Δικαστηρίου για τον Αναπληρωτή Πρόεδρο της Σερβικής Κοινότητας δεν έφερε κάτι νέο, αλλά εμβάθυνε και διευκρίνισε τη λογική της προκαταρκτικής απόφασης. Το κατηγορητήριο επιβεβαιώνει εκ νέου ποιος προτείνει τον εκπρόσωπο της Σερβικής κοινότητας στην ηγεσία του Κοινοβουλίου και πόσο μακριά βρίσκεται η βούληση της Αλβανικής πλειοψηφίας στην εκλογή του.

Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρώ ότι η απάντηση του Προέδρου της Επιτροπής είναι προβληματική επειδή εξισώνει την απουσία με τη μη πρόταση και, σε αυτή τη βάση, αιτιολογεί τη μετάβαση σε κλήρους. Το δικαστήριο είπε το αντίθετο. Σέρβοι βουλευτές αρνήθηκαν να προτείνουν. Εκμεταλλεύτηκαν όλα τα δικαιώματά τους προτείνοντας εννέα υποψηφίους. Το γεγονός ότι οι υποψήφιοι αυτοί δεν έλαβαν ψήφους κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας δεν μετατρέπει αυτό σε αποκλεισμούς από την κοινότητα και ενεργοποιεί αυτόματα τον επιβλητικό μηχανισμό.

Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η προσπάθεια του δημάρχου να τοποθετήσει τον εαυτό του ως την τελική απόδοση των προτύπων, καλώντας στο ρόλο του ως παίκτη κανόνα κατά τη διάρκεια της συνεδρίας. Αυτός ο ρόλος είναι το μέσο διαχείρισης της διαδικασίας στην αίθουσα, και σε καμία περίπτωση η ασυλία από τον συνταγματικό έλεγχο. Αν αυτή η λογική γινόταν αποδεκτή, οποιαδήποτε παραβίαση των διατάξεων του Συντάγματος που σχετίζονται με τη Συνέλευση θα μπορούσε να δικαιολογηθεί απλά ως “ερμηνεία του κανονισμού”, αδειάζοντας τον ίδιο το ρόλο του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Αυτή η κατάσταση δεν αφορά ένα ή δύο άρθρα, αλλά, πάνω από όλα, την αρχή του ποιος έχει τον τελικό λόγο στη συνταγματική ερμηνεία. Και αυτή η λέξη δεν είναι ο πρόεδρος της Βουλής ή οποιοσδήποτε άλλος θεσμικός φορέας, αλλά αποκλειστικά του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Αν κάθε υπάλληλος αρχίζει να διαβάζει το Σύνταγμα σύμφωνα με τον εαυτό του και αυτοανακηρύσσεται πιο ικανός από το Δικαστήριο, τότε η συνταγματική τάξη αντικαθίσταται με ερμηνείες προς το παρόν συμφέρον. - Περίσκοπι.

Ο Μπάσα συμπαθεί τη συνταγματική απόφαση για τον Ρασίχ: Αποσυνδέεται με το Σύνταγμα