Τι θα μπορούσε να συμβεί αν οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτέθηκαν στο Ιράν; Εδώ είναι επτά σενάρια.

Ενώ οι δυνητικοί στόχοι είναι σε μεγάλο βαθμό προβλέψιμοι, το αποτέλεσμα δεν είναι.

Αν λοιπόν δεν επιτευχθεί συμφωνία της τελευταίας στιγμής με την Τεχεράνη και ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αποφασίσει να διατάξει τις αμερικανικές δυνάμεις να επιτεθούν, τότε ποια είναι τα πιθανά αποτελέσματα;

1. Στοχευμένες, χειρουργικές επιθέσεις, ελάχιστες απώλειες πολιτών, μετάβαση προς τη δημοκρατία

Οι Αμερικανικές Αεροπορικές και Θαλάσσιες Δυνάμεις διεξάγουν περιορισμένες και ακριβείς επιθέσεις με στόχο τις στρατιωτικές βάσεις της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς (IRGC) του Ιράν και της Μονάδας Basij μια παραστρατιωτική δύναμη υπό τον έλεγχο των χώρων βαλλιστικής εκτόξευσης και αποθήκευσης του IRC, καθώς και του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, γράφει το BBC.

Ένα ήδη αποδυναμωμένο καθεστώς έχει καταρρεύσει, και τελικά κινείται σε μια πραγματική δημοκρατία όπου το Ιράν μπορεί να επανενωθεί με τον υπόλοιπο κόσμο.

Αυτό είναι ένα πολύ αισιόδοξο σενάριο. Η δυτική στρατιωτική επέμβαση τόσο στο Ιράκ όσο και στη Λιβύη δεν επέφερε ομαλή μετάβαση στη δημοκρατία. Αν και τερμάτισε βάναυσες δικτατορίες και στις δύο περιπτώσεις, έφερε χρόνια χάους και αιματοχυσίας.

Η Συρία, η οποία πραγματοποίησε την επανάστασή της, καταρρίπτοντας τον Πρόεδρο Bashar Al-Assad χωρίς δυτική στρατιωτική υποστήριξη το 2024, έχει μέχρι στιγμής τα καταφέρει καλύτερα.

2. Το καθεστώς επιβιώνει αλλά διαμορφώνει τις πολιτικές του

Αυτό μπορεί να ονομάζεται ευρέως μοντέλο της Βενεζουέλας “, όπου η γρήγορη και ισχυρή δράση των ΗΠΑ αφήνει το καθεστώς ανέπαφο αλλά με τις μετριοπαθείς πολιτικές του.

Στην περίπτωση του Ιράν, αυτό σήμαινε ότι η Ισλαμική Δημοκρατία επέζησε, η οποία δεν θα ικανοποιήσει μεγάλο αριθμό Ιρανών, αλλά είναι υποχρεωμένη να περιορίσει την υποστήριξή της σε βίαιες πολιτοφυλακές σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, να διαταράξει ή να περιορίσει τα εγχώρια πυρηνικά και βαλλιστικά της προγράμματα, καθώς και να διευκολύνει την καταστολή διαδηλώσεων.

Και πάλι, αυτό είναι το πιο αδύνατο άκρο της σκάλας.

Η ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας παραμένει προκλητική και ανθεκτική στις αλλαγές εδώ και 47 χρόνια. Φαίνεται ανίκανο να αλλάξει πορεία τώρα.

3. Το καθεστώς πέφτει, αντικαθίσταται από στρατιωτικό κανόνα.

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτό είναι το πιο πιθανό αποτέλεσμα.

Ενώ το καθεστώς είναι σαφώς αντιδημοφιλές με πολλούς ανθρώπους, και κάθε κύμα συνεχόμενων διαδηλώσεων με τα χρόνια το αποδυναμώνει περαιτέρω, παραμένει μια βαθιά ασφάλεια και ένα ευρέως διαδεδομένο κράτος με άμεσο ενδιαφέρον για το status quo, αναφέρει η έκθεση. BBC, εκπομπή Περισκόπιο.

Οι κύριοι λόγοι για τους οποίους μέχρι στιγμής οι διαδηλώσεις δεν έχουν καταφέρει να ανατρέψουν το καθεστώς είναι επειδή δεν υπήρξαν σημαντικά ελαττώματα στο πλευρό τους, ενώ εκείνοι που έχουν τον έλεγχο είναι έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν απεριόριστη βία και βαρβαρότητα για να παραμείνουν στην εξουσία.

Στη σύγχυση μετά από κάθε επίθεση των ΗΠΑ, είναι πιθανό το Ιράν να καταλήξει να διοικείται από μια ισχυρή στρατιωτική κυβέρνηση που αποτελείται κυρίως από IRC αριθμούς.

4. Το Ιράν αντεπιτίθεται επιτιθέμενο σε αμερικανικές δυνάμεις και γείτονες

Το Ιράν έχει δεσμευθεί να ανταποδώσει οποιαδήποτε επίθεση των ΗΠΑ, λέγοντας ότι το “gist του είναι στη σκανδάλη”.

Προφανώς, δεν μπορεί να συγκριθεί με τη δύναμη του Αμερικανικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά μπορεί ακόμα να επιτεθεί με το οπλοστάσιο των βαλλιστικών πυραύλων και των τηλεκατευθυνόμενων, πολλοί από τους οποίους κρύβονται σε σπηλιές, υπόγειες ή απομακρυσμένες πλαγιές βουνών.

Υπάρχουν αμερικανικές βάσεις και αντικείμενα διασκορπισμένα κατά μήκος της αραβικής πλευράς του Κόλπου, ιδιαίτερα στο Μπαχρέιν και το Κατάρ, αλλά το Ιράν μπορεί επίσης να στοχεύσει, αν επιλέξει, κάποιες από τις κρίσιμες υποδομές οποιουδήποτε έθνους που το θεωρούσε συνεργό σε αμερικανική επίθεση, όπως η Ιορδανία.

Η καταστροφική πυραυλική επίθεση και οι φόβοι των πετροχημικών εγκαταστάσεων του Σαουδάραβα Αράμκο το 2019, που αποδίδονται σε μια ιρανική παραστρατιωτική ομάδα στο Ιράκ, έδειξαν στους Σαουδάραβες πόσο ευάλωτοι ήταν σε ιρανικούς πυραύλους.

Οι Ιρανοί Άραβες γείτονες στον Περσικό Κόλπο, όλοι οι σύμμαχοι των ΗΠΑ, δικαιολογημένα ανησυχούν τώρα που οποιαδήποτε αμερικανική στρατιωτική δράση θα καταλήξει να τους επιστρέψει πίσω.

5. Το Ιράν αντεπιτίθεται τοποθετώντας νάρκες στον Περσικό Κόλπο

Αυτό έχει προκύψει από καιρό ως πιθανή απειλή για την παγκόσμια ναυτιλία και τις προμήθειες πετρελαίου από τον πόλεμο 1980-88 Ιράν-Ιράκ, όταν το Ιράν πραγματικά υπονόμευσε τους ναυτιλιακούς διαδρόμους και οι ανθρακωρύχοι του Βασιλικού Ναυτικού βοήθησαν να καθαριστούν.

Ο στενός πορθμός του Ορμούζ μεταξύ Ιράν και Ομάν αποτελεί βασικό κρίσιμο σημείο. Περίπου το 20% των παγκόσμιων εξαγωγών υγρού φυσικού αερίου (LNG) και μεταξύ 20-25% των υποπροϊόντων πετρελαίου και πετρελαίου περνούν από αυτό το στενό ετησίως.

Το Ιράν έχει πραγματοποιήσει ασκήσεις για την ταχεία ανάπτυξη θαλάσσιων ναρκών. Αν το έκανε, αυτό θα επηρέαζε αναπόφευκτα το παγκόσμιο εμπόριο και τις τιμές του πετρελαίου.

6. Το Ιράν ανταποδίδει, βυθίζοντας αμερικανικό πολεμικό πλοίο

Ένας καπετάνιος του Ναυτικού των ΗΠΑ σε ένα πολεμικό πλοίο στον Περσικό Κόλπο είπε κάποτε ότι μια από τις απειλές από το Ιράν για τις οποίες ανησυχεί περισσότερο είναι μια επίθεση “mob”.

Το Ιράν εκτοξεύει έτσι τόσους φόβους με υψηλά εκρηκτικά και ταχύπλοα κρουαζιερόπλοια σε έναν ή περισσότερους στόχους, ώστε ακόμη και οι ισχυρές άμυνες του Αμερικανικού Ναυτικού δεν είναι σε θέση να τα εξαλείψουν όλα εγκαίρως.

Το Ναυτικό του IRC έχει αντικαταστήσει εδώ και καιρό το Ιρανικό Συμβατικό Ναυτικό στον Περσικό Κόλπο, μερικοί από τους διοικητές του οποίου εκπαιδεύτηκαν ακόμη και στο Ντάρτμουθ κατά την εποχή του Σάχη.

Οι ομάδες πεζοναυτών του Ιράν έχουν εστιάσει το μεγαλύτερο μέρος της εκπαίδευσής τους σε μη συμβατικούς πολέμους ή “ασύμμετρο”, αναζητώντας τρόπους να ξεπεράσουν ή να παρακάμψουν τα τεχνικά πλεονεκτήματα του βασικού αντιπάλου τους, του Πέμπτου Στόλου του Αμερικανικού Ναυτικού.

Η δολοφονία ενός αμερικανικού πολεμικού πλοίου, σε συνδυασμό με την πιθανή σύλληψη των επιζώντων στο πλήρωμά του, θα αποτελούσε μεγάλη ταπείνωση για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Καθώς το σενάριο αυτό θεωρείται αδύνατο, τα δισεκατομμύρια δολάρια σε καταστροφή Το USS Cole υπέστη ζημιές από επίθεση αυτοκτονίας της Αλ Κάιντα στο λιμάνι του Άντεν το 2000, σκοτώνοντας 17 Αμερικανούς ναυτικούς.

Πριν από αυτό, το 1987, ένας Ιρακινός πιλότος αεροπλάνου έριξε κατά λάθος δύο πυραύλους Exocet σε αμερικανικό πολεμικό πλοίο, USS Stark, σκοτώνοντας 37 ναύτες.

7. Το καθεστώς κατέρρευσε και αντικαταστάθηκε από χάος.

Πρόκειται για έναν πολύ πραγματικό κίνδυνο και αποτελεί μία από τις κύριες ανησυχίες των γειτόνων όπως το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία.

Εκτός από το ενδεχόμενο εμφυλίου πολέμου, όπως αυτό που βίωσε η Συρία, η Υεμένη και η Λιβύη, υπάρχει επίσης ο κίνδυνος ότι σε χάος και σύγχυση, οι εθνοτικές εντάσεις μπορούν να μετατραπούν σε ένοπλες συγκρούσεις, ενώ Κούρδοι, Βαλτικές και άλλες μειονότητες επιδιώκουν να προστατεύσουν το λαό τους μέσα σε ένα πανεθνικό κενό εξουσίας.

Το μεγαλύτερο μέρος της Μέσης Ανατολής σίγουρα θα χαιρόταν να δει την υποστήριξη της Ισλαμικής Δημοκρατίας, κανενός περισσότερο από το Ισραήλ, ο οποίος έχει ήδη κάνει βαρύ πλήγμα στους συμμάχους του Ιράν σε όλη την περιοχή και φοβάται μια υπαρξιακή απειλή από το υποτιθέμενο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Κανείς όμως δεν θέλει να δει το μεγαλύτερο έθνος της Μέσης Ανατολής στον πληθυσμό περίπου 93 εκατομμυρίων να βυθίζεται στο χάος, προκαλώντας ανθρωπιστική και προσφυγική κρίση.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος τώρα είναι ο Πρόεδρος Τραμπ, έχοντας συγκεντρώσει αυτή την ισχυρή δύναμη κοντά στα σύνορα του Ιράν, να αποφασίσει ότι πρέπει να δράσει ή να χάσει τη φήμη του, και να ξεκινήσει ένας αγώνας χωρίς σαφή έκβαση και με απρόβλεπτες και δυνητικά επιζήμιες συνέπειες. /Περισκόπιο/