Η κατηγορούσα αρχή επιδιώκει μέγιστη ποινή για τον Σρντιάν Λαζοβίν, υπεράσπιση δωρεάν δικαιοσύνης.

Αρχικά, η τελική λέξη δόθηκε γραπτώς από τον ειδικό εισαγγελέα, Αρμάντ Ζενελάι, τονίζοντας ότι, κατά τη διάρκεια αυτής της δίκης, ο κατηγορούμενος Λάζοβιτς αποτελεί μέρος της Σερβικής αστυνομικής δομής, αναφέρει “Ο Μπετίμ για τη Δικαιοσύνη”

Από τα στοιχεία που δόθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της δικαστικής επανεξέτασης, είναι σαφές και πειστικό ότι εδώ ο Σρντιάν Λάζοβιτς έχει κατηγορηθεί ως μέρος της Σερβικής αστυνομικής δομής που έχει ασκήσει συστηματική βία κατά Αλβανών πολιτών”, δήλωσε ο εισαγγελέας Ζενελάι.

Ο εισαγγελέας αποκλιμάκωσε ότι απαιτεί τη μέγιστη ποινή του Δικαστηρίου για τον κατηγορούμενο Λάζοβιτς, ενώ πρότεινε τη συνέχιση του μέτρου κράτησης μέχρι την ακεραιότητα του δικαστηρίου.

Ενόψει των ιδιαίτερα σοβαρών περιστάσεων του έργου του κατηγορητηρίου και της άμεσης εμπλοκής, της βάναυσης και απάνθρωπης φύσης, η εισαγγελία απαιτεί από το δικαστήριο εναντίον του κατηγορούμενου Σρντιάν Λάζοβιτς να προβληθεί η μέγιστη ποινή ενώπιόν του με το Νόμο για τα Εγκλήματα Πολέμου κατά του Αστικού Πληθυσμού”, δήλωσε ο Ζενελάι.

Η τελική επιστολή γράφτηκε από τον υπερασπιστή του κατηγορουμένου, Λάζοβιτς, δικηγόρο Φερίντε Ξάνι, ενώ ενέκρινε την έκδοση εξουσιοδοτώντας τον κατηγορούμενο -- δικηγόρο Πρέντραγκ Μίλκοβιτς, προτείνοντας την απελευθέρωση του υπερασπιστή του.

Βάσει όλων των ισχυρισμών, καλώ το δικαστήριο να προβεί σε χαλαρή απόφαση”, δήλωσε ο δικηγόρος Μίλκοβιτς.

Κατά τη συνεδρίαση του φακέλου στις 4 Δεκεμβρίου 2024, ο κατηγορούμενος έχει κηρυχθεί αθώος.

Διαφορετικά, ο Ειδικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου (PSRK), στις 19 Νοεμβρίου 2024, κατέθεσε κατηγορίες εναντίον των κατηγορουμένων Σρντιάν Λάζοβιτς, για εγκλήματα πολέμου κατά τη διάρκεια του 1998-1999 στο χωριό Πάνορτς του δήμου Μαλισέβα.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, το οποίο παρασχέθηκε από το “Justice Trust”, ο Σρντιάν Λάζοβιτς κατηγορείται ότι είχε στην περίοδο του 1998 του διεθνούς δικαίου, κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο, στο χωριό Πάνορτς, στο δήμο Μαλίσεφ, που δραστηριοποιείται σε συντονισμό με ακόμα άγνωστα άτομα, παραβιάζοντας το διεθνές κράτος δικαίου και διαπράττοντας συλλήψεις και παράνομη στέρηση από την ελευθερία, τη σωματική και την ψυχική κακοποίηση.

Σε αυτό το κατηγορητήριο έχουν περιγραφεί τρόποι και περιστάσεις κακομεταχείρισης και συλλήψεων του αλβανικού άμαχου πληθυσμού, οι οποίες δεν ενεπλάκησαν σε πόλεμο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το κατηγορητήριο αναφέρει ότι από τις 3 Σεπτεμβρίου 1998 έως τις 5 Σεπτεμβρίου 1998, στο χωριό Πάνορτς, ο δήμος Μαλισέβα, σκόπιμα οπλισμένος, ομοιόμορφος, σε συντονισμό με άλλα μέλη της σερβικής αστυνομίας και των στρατιωτικών δυνάμεων, με σκοπό τον εκφοβισμό, τη μαζική απέλαση και την εθνοκάθαρση του αλβανικού πληθυσμού, ο Λάζοβιτς συνέλαβε, απαγόρευσε, βασάνισε, σωματικά και ψυχολογικά βασανίστηκε, περίπου 500 πολίτες, οι οποίοι δεν ενεπλάκησαν στη σύγκρουση.

Αναφέρει ότι οι κάτοικοι των χωριών Μαλίσεβα και Κλάιν, μαζί με τις οικογένειές τους, είχαν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα χωριά και τα σπίτια τους, κατευθυνόμενοι προς τα βουνά του χωριού Πάνορκ και του χωριού του πιο προηγμένου άμαχου πληθυσμού, αντιμετωπίζουν ένα οδόφραγμα των σερβικών αστυνομικών δυνάμεων, οι οποίοι είχαν περικυκλώσει την περιοχή όπου βρισκόταν ο άμαχος πληθυσμός, όπου λέγεται ότι αρχικά οι σερβικές δυνάμεις χωρίζουν άνδρες και παιδιά από γυναίκες, αυτά τους δίνουν εντολές να φύγουν και περίπου 500 Αλβανοί άνδρες συλλαμβάνονται και συλλαμβάνονται στο σχολείο του χωριού όπου διώκουν και τους χτυπούν ανάμεσά τους, συμπεριλαμβανομένου του Αχμέτι.

“...καθώς φτάνουν στα σχολεία που όλα τα βάζουν σε τάξεις και τα κρατούν παγιδευμένα για περίπου 30 ώρες, κάτω από σοβαρές συνθήκες διαβίωσης, στερώντας τους τα βασικά δικαιώματά τους για τροφή, νερό, φυσικές ανάγκες, και ως εκ τούτου οι Σερβικές δυνάμεις, μέσα στο σχολείο είχαν χωρίσει μια τάξη ξεχωριστή από άλλες τάξεις όπου κρατούσαν τους κρατούμενους, στην οποία υπήρχαν αρκετοί αστυνομικοί μαζί με τους περισσότερους κατηγορούμενους, Serdjan Lazovaq, οι οποίοι αρχικά απαγορεύονταν από ορισμένες από τις Σερβικές δυνάμεις, τότε πήραν έναν από αυτούς από τις άλλες τάξεις και τον έστειλαν στην τάξη ανάκρισης και να χτυπηθούν μεταξύ τους, Z.B.R., βασανίστηκαν σωματικά, και βασανίστηκαν από τα ναρκωτικά, και τα ναρκωτικά, και τα ναρκωτικά, τα οποία στάλθηκαν στην αστυνομία, καθώς και, επίσης, επίσης, επίσης, καθώς και ήταν καλά.

Σε εκείνο το σημείο, αναφέρεται ότι κατά τη διάρκεια της περιόδου που δαπανήθηκε για τη συσκευή I, αυτού του κατηγορητηρίου, η Σερβική αστυνομία και οι στρατιωτικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένου του κατηγορούμενου Λάζοβιτς, συμμετείχαν στην εκδίωξη του άμαχου πληθυσμού από τα σπίτια τους, έτσι ώστε με συστηματική και ευρεία βία, είχαν πρώτα περικυκλώσει το χωριό Πάνορκ και τα γύρω χωριά και στη συνέχεια τους βομβάρδισαν με βαρύ πυροβολικό, ενώ στο τέλος είχαν εισέλθει με πεζικό και είχαν πάει σπίτι τους και υπό την απειλή των όπλων είχαν αναγκάσει τους κατοίκους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, αναγκάζοντάς τους να φύγουν προς την κατεύθυνση της Αλβανίας.

Επιπλέον, σύμφωνα με πληροφορίες, λήστεψαν όλα τα σπίτια πολιτών και τα οχήματα μεταφοράς, και τελικά τα έκαψαν όλα προκαλώντας τους μεγάλες υλικές ζημιές.

Με αυτά, ο Σρντιάν Λάζοβιτς κατηγορείται ότι συντονίζεται, διαπράττοντας το εγκληματικό έργο “Πόλεμος κατά του Αστικού Πληθυσμού”, που επιβλήθηκε με το άρθρο 142 σχετικά με το άρθρο 22 της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (σήμερα “) LP-RSFJ” ως νόμος που ισχύει κατά τον χρόνο διεξαγωγής των εγκληματικών πράξεων. / /Περισκόπιο