Ο Erion Veliaj μηνύει στο Διοικητικό Δικαστήριο την προεδρία και τον εισαγγελέα που διερεύνησε

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο διορισμού του εισαγγελέα, διεξήχθη σε κατάφωρη αντίθεση προς το νόμο, καθώς κατά τη στιγμή του διατάγματος δεν κατάφερε να εκπληρώσει τα δεσμευτικά νομικά κριτήρια άσκησης του γραφείου του εισαγγελέα.

Ο Βελιάζ απαιτεί επίσης να αναγκαστεί το Ανώτατο Συμβούλιο Εισαγγελέα να λάβει απόφαση για την άμεση έκβαση του καθεστώτος του δικαστή και την παράνομη άσκηση του εν λόγω γραφείου του εισαγγελέα.

“Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέδωσε διάταγμα σε ανοιχτή αντίθεση με τη διαδικασία που διέπει τις διατάξεις του νόμου αριθ. 8737, εφαρμόζοντας μη νόμιμο διορισμό και ελλείψει προσωπικής υλικής αρμοδιότητας για τον διορισμό ενός θέματος που δεν πληρούσε τα κριτήρια του νόμου. Το γεγονός αυτό συνιστά κατάφωρη παραβίαση της δικαστικής τάξης και τυπική περίπτωση απόλυτης ανεπάρκειας διοικητικής πράξης, κατά την έννοια του άρθρου 108 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, δεδομένου ότι i) η πράξη έχει εκτεθεί σε κατάφωρη αντίθεση προς τους νομικούς κανόνες του νόμου· i) το διορισμένο πρόσωπο δεν πληρούσε τις γενικές και ειδικές νομικές προϋποθέσεις· και ii) ο δημόσιος φορέας άσκησε την αρμοδιότητά του για διορισμό κατά παράβαση των κυρίων όρων της πράξης, καθιστώντας το δικαστικό διάταγμα αναποτελεσματικό και μη μολυσματικό και μη μυστηριώδες, αναφέρεται το κατηγορητήριο.

Στο κατηγορητήριο του Βελιάζ, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι αναλύοντας τα διατάγματα του προέδρου για τον διορισμό και την απόλυση εισαγγελέων, το Δικαστήριο έχει υπολογίσει ότι οι πράξεις αυτές, αν και προέρχονται από συνταγματικό όργανο, έχουν ατομικούς χαρακτήρες διοίκησης, καθώς σχετίζονται με την άσκηση εκτελεστικής αρμοδιότητας σε εκθέσεις δημόσιας υπηρεσίας και ενδέχεται να επηρεάσουν τα δικαστικά και πολιτικά δικαιώματα.

Για το λόγο αυτό, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα εν λόγω διατάγματα “θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο καταγγελίας και δικαστικού ελέγχου” κατά την έννοια του δικαίου της διοικητικής διαδικασίας.