“Burr στο KLA”, ο μάρτυρας δείχνει πώς οι Σερβικές δυνάμεις τους έδιωξαν από τα σπίτια τους στην Izbica και τους βασάνισαν

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο Alidemaj είχε συμμετάσχει μαζί με μέλη της σερβικής αστυνομίας και των στρατιωτικών δυνάμεων στη δολοφονία Αλβανών πολιτών στη σφαγή της Izbica που είχε συμβεί το Μάρτιο του 1999, όπου είχαν σκοτωθεί και σφαγιαστεί 130 Αλβανοί, αναφέρει “Best for Justice”, εκπομπές Περισκόπιο.

Η Μάρτυρας Θάτσι ξεκίνησε την κατάθεσή της ομολογώντας τις πρωινές εμπειρίες της 28ης Μαρτίου 1999, όπου ανέφερε ότι οι Σερβικές δυνάμεις τις είχαν βγάλει από τα σπίτια τους στην Ίζμπιτσα και τις είχαν τοποθετήσει σε ένα χωράφι.

Το πρωί, την ώρα που ήταν επτά ή αργότερα δεν ξέρω, μας πυροβόλησαν σε ένα πεδίο, ήρθαν οι Σερβικές δυνάμεις, ήμασταν σπουδαίοι άνθρωποι εκεί. Είχα δύο παιδιά μαζί μου -- πέντε χρονών γιος, και η τρίχρονη κόρη μου και η κουνιάδα μου, είπε ο μάρτυρας.

Εκεί, σύμφωνα με τον μάρτυρα, μια ομάδα Σέρβων δυνάμεων κατευθύνονταν προς αυτούς, όπου ένας από αυτούς την είχε ρωτήσει πού ήταν ο σύζυγός της.

Ήρθαν σε μας, ένα μέρος τους, και μας βασάνισαν κλωτσώντας τα πόδια μας και μιλώντας Αλβανικά, και με ρώτησαν πού ήταν ο σύζυγός σας και δεν απάντησα γιατί τα παιδιά φοβήθηκαν και μετά τους είπα ότι ο σύζυγός μου ήταν στην Ελβετία. Κατάλαβαν Αλβανικά, και ένας από αυτούς μου είπε ναι, στα Αλβανικά. Ο Αλβανός ομιλητής μου είπε ψέματα ότι δεν έχετε τον άνθρωπο στην Ελβετία, και τον έχετε στο KLA, το οποίο βρίσκεται στο Όρος”, είπε ο μάρτυρας Θάτσι.

Ρώτησε πώς ήταν εκείνη η ομάδα ανθρώπων που διώκονταν εκείνη την ημέρα, ο μάρτυρας Θάτσι περιέγραψε την εμφάνισή τους ενώπιον του δικαστηρίου, αναφερόμενος στον άνθρωπο που μιλούσε Αλβανικά ανάμεσά τους.

Το πρόσωπο του ομιλητή <x0) ήταν με στολή, είχε κάποια χρώματα στο πρόσωπό του και μια κοκκινομάλλα μαντίλα και ένα απλό, όχι καπέλο της αστυνομίας. Η στολή δεν ήταν σαν τον στρατό, αλλά ήταν σαν αυτούς που έκαναν παραστρατιωτικές σφαγές. Ήταν ο αρχηγός της ομάδας”, είπε ο Θάτσι.

Επιπλέον, στη δήλωσή της, η μάρτυρας μίλησε για εμπειρίες κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο, η οποία περιελάμβανε αναφορά της στιγμής που είχε χωριστεί από τα μικρά της παιδιά για τρεις μήνες.

Μετά από τέσσερις μέρες που πήγαμε στη Γκιάκοβα μ' έχουν χωρίσει παιδιά, πήγαμε στην Αλβανία, τα παιδιά μου παρέμειναν στο Κοσσυφοπέδιο, ο αδελφός μου στη φυλακή και ο σύζυγός μου στο βουνό, τρεις μήνες, δεν ήξερα τίποτα για τα παιδιά μου”, είπε ο μάρτυρας.Περισκόπιο/