Τι είναι διαφορετικό τώρα που η Παλαιστίνη αναγνωρίστηκε από τη Βρετανία, την Αυστραλία και τον Καναδά;

Η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστραλία και ο Καναδάς αναγνώρισαν επίσημα το παλαιστινιακό κράτος την Κυριακή, προσχωρώντας στις χώρες που έχουν κάνει αυτό το πολιτικό βήμα. Η Γαλλία με άλλες ευρωπαϊκές χώρες αναμένεται τις επόμενες ημέρες. Η απόφαση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις: ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu θεώρησε ανταμοιβή για την τερατώδη τρομοκρατία <x0 της Χαμάς, ενώ οι ΗΠΑ την απέρριψαν σθεναρά. Το κύριο ερώτημα είναι τι διαφέρει από αυτή την πράξη και ποιο είναι το πραγματικό της νόημα.

Τι σημαίνει η γνώση του παλαιστινιακού κράτους;

Η Παλαιστίνη είναι ένα κράτος που υπάρχει και δεν υπάρχει ταυτόχρονα. Απολαμβάνει ευρύ βαθμό διεθνούς αναγνώρισης, έχει διπλωματική εκπροσώπηση στο εξωτερικό και συμμετέχει σε διεθνείς αθλητικούς αγώνες, συμπεριλαμβανομένων των Ολυμπιακών Αγώνων. Αλλά λόγω της σύγκρουσης με το Ισραήλ, δεν υπάρχουν διεθνώς καθορισμένα όρια, δεν υπάρχει γνωστή πρωτεύουσα και στρατός.

Η Παλαιστινιακή αρχή, που ιδρύθηκε μετά τις συμφωνίες της δεκαετίας του '90, δεν ελέγχει ολόκληρη την επικράτεια και τον πληθυσμό λόγω της ισραηλινής στρατιωτικής εισβολής στη Δυτική Ακτή. Ενώ η Γάζα, που θεωρείται επίσης κατεχόμενη περιοχή, βρίσκεται σήμερα σε καταστροφικό πόλεμο, γράφει BBC.

Έτσι, η αναγνώριση παραμένει σε μεγάλο βαθμό συμβολική. Δεν αλλάζει την κατάσταση επί τόπου, αλλά αντιπροσωπεύει μια ισχυρή πολιτική και ηθική διακήρυξη. Ο πρώην Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Ντέιβιντ Λάμι το αποκάλεσε αυτό ηθική υποχρέωση της Βρετανίας, ενθυμούμενος τη Διακήρυξη Μπάλφουρ του 1917, η οποία υποστήριζε τη δημιουργία μιας πατρίδας για τους Εβραίους, αλλά υποσχέθηκε επίσης ότι τα δικαιώματα των μη εβραϊκών κοινοτήτων δεν θα παραβιάζονταν. Για πολλούς, αυτός ο όρκος έχει παραμείνει ένα ημιτελές ζήτημα της διεθνούς ιστορίας.

Ποιος ξέρει την Παλαιστίνη ως χώρα;

Σήμερα, περίπου το 75% των κρατών μελών του ΟΗΕ αναγνωρίζουν την Παλαιστίνη, μεταξύ των οποίων και η Αλβανία, το έχει πράξει το 1988. Έχει το καθεστώς του μόνιμου παρατηρητή <x0) state” στα Ηνωμένα Έθνη, το οποίο του δίνει το δικαίωμα συμμετοχής αλλά όχι ψήφου. Με αναγνώριση από Βρετανία και Γαλλία, η Παλαιστίνη θα έχει την υποστήριξη τεσσάρων από τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παραμείνουν σε πλήρη μειοψηφία.

Η Κίνα και η Ρωσία γνωρίζουν την Παλαιστίνη από το 1988. Ενώ οι ΗΠΑ γνωρίζουν την Παλαιστινιακή Αρχή από τη δεκαετία του 1990, αλλά όχι το Παλαιστινιακό κράτος. Διάφορες αμερικανικές διοικήσεις έχουν βασίσει στη θεωρία μια λύση δύο κρατών, αλλά υπό την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ, η αμερικανική πολιτική τοποθετήθηκε ισχυρότερη από ποτέ υπέρ του Ισραήλ, γράφει το A2 CNN.

Γιατί τώρα;

Παραδοσιακά, οι βρετανικές κυβερνήσεις έχουν συνδέσει την αναγνώριση της Παλαιστίνης με μια ευρύτερη ειρηνευτική διαδικασία και με τη διεθνή συνεργασία, έτσι ώστε η απόφαση να έχει την απαραίτητη <x0-> στιγμή επιρροής”. Η ιδέα ήταν ότι η μονομερής αναγνώριση θα ήταν πολιτική χειρονομία χωρίς πραγματικές συνέπειες.

Αλλά τα γεγονότα των τελευταίων μηνών άλλαξαν προσέγγιση. Εικόνες πείνας και καταστροφής στη Γάζα, δημόσιος θυμός για την ισραηλινή στρατιωτική εκστρατεία και ισχυρές αλλαγές στη δυτική κοινή γνώμη έχουν αναγκάσει μερικές κυβερνήσεις να λειτουργήσουν τώρα.

Βάση ΗΠΑ

Η κυβέρνηση Τραμπ εξέφρασε ξεκάθαρα την αντίθεσή της. Ο ίδιος ο πρόεδρος είπε ότι υπάρχουν “προκαθορισμένα” με τον Νετανιά σε αυτό το θέμα, αλλά η επίσημη αμερικανική στάση έχει μετατραπεί σε ανοιχτή αντίθεση στην ιδέα του παλαιστινιακού κράτους.

Ο σημερινός Αμερικανός πρεσβευτής στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι, δήλωσε τον περασμένο Ιούνιο ότι οι ΗΠΑ δεν υποστηρίζουν πλέον τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους. Ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δήλωσε ότι η διεθνής αναγνώριση θα κάνει τη Χαμάς “braver”. Σε κοινή διάσκεψη με τη Νετανιά στις 15 Σεπτεμβρίου, ο Ρούμπιο προειδοποίησε ότι η αναγνώριση θα θεωρηθεί από το Ισραήλ ως ανταμοιβή για την τρομοκρατία “, μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023.

Πρόσθεσε επίσης ότι οι ΗΠΑ έχουν προειδοποιήσει τις χώρες που υποστηρίζουν αυτό το βήμα ότι οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρές, συμπεριλαμβανομένης μιας πιθανής προσάρτησης της Δυτικής Ακτής από το Ισραήλ. Σύμφωνα με τον ίδιο, θα έκανε μια ανακωχή πιο δύσκολη στη Γάζα, μετά το A2cn

Ένα Συμβολιστικό Αλλά Βαρύ Πολιτικό Ζήτημα

Η αναγνώριση της Παλαιστίνης από τρία βασικά δυτικά κράτη δεν θα αλλάξει την πραγματικότητα της σύγκρουσης επί τόπου, αλλά υπάρχει ένα ισχυρό συμβολικό και διπλωματικό βάρος. Κάνει τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν μόνες στην άρνησή της και μπορεί να σηματοδοτήσει ένα σημείο καμπής στον τρόπο που ο κόσμος βλέπει τη λύση των δύο κρατών.

Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ προειδοποιεί για σοβαρές συνέπειες, ενώ οι Παλαιστίνιοι το θεωρούν ως ένα καθυστερημένο βήμα προς τη νομιμότητα του κράτους τους. Προς το παρόν, η αναγνώριση παραμένει περισσότερο πολιτικό μήνυμα παρά πραγματική αλλαγή, αλλά έχει ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στη διεθνή διπλωματία για μια από τις μεγαλύτερες και πιο περίπλοκες συγκρούσεις στον κόσμο.Περισκόπιο/