Αρίφη: Σινάν με τον λαό Βουτσί: Αναγκαστική Συνεργασία ή Επικίνδυνος Συμβιβασμός;

Ο πολιτικός ακτιβιστής από το Πρέσεβο, Βαλόν Αρίφι, αντέδρασε σε αυτό, ο οποίος έχει δηλώσει ότι η Κυβερνητική Υπηρεσία Συντονισμού της Σερβίας Διευθυντής Αλεξάνταρ Μαρτίνοβιτς είναι ο στενός συνεργάτης του προέδρου της Σερβίας, Αλεξάντερ Βουτσίκ.

Αφενός, υπήρξε ο Δρ. Aleksandar Martinović, πρόεδρος του Συντονιστικού Σώματος και ένας από τους στενότερους λαούς του Προέδρου της Σερβίας Aleksandar Vučić. Είναι ο Martinoviqi που υπερασπίστηκε εδώ και καιρό τις πολιτικές του Βελιγραδίου για τη χρήση διευθύνσεων για να κάνει μια διαδικασία που οι Αλβανοί της Κοιλάδας βιώνουν ως εθνική διοικητική κάθαρση. Για κάθε κριτική, ο Martinoviqi έχει μια απλή απάντηση: Οι κατηγορίες είναι αβάσιμες και απαράδεκτες”, είπε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, από την άλλη πλευρά, ο Αρντίτα Σινάνι, πρόεδρος του Πρέσεβο και πολιτικός σύμβουλος του πρωθυπουργού του Κοσσυφοπεδίου Άλμπιν Κούρτι εμφανίστηκε δίπλα του. Ο ίδιος Σινάν, ο οποίος κάποτε ονόμασε τον διορισμό του Μαρτίνοβιτς ως σαφή απόδειξη ότι η κυβέρνηση της Σερβίας απέχει πολύ από τις δημοκρατικές αξίες. Σήμερα, βγαίνει με το μέρος της σε επίσημες δραστηριότητες, αποτελώντας μέρος της ίδιας προπαγάνδας.

Πλήρες κείμενο:

Η Υπηρεσία Συντονιστικού Σώματος της Κυβέρνησης της Σερβίας αυτή την αρχή του σχολικού έτους μοίρασε τσάντες και σχολικά εργαλεία για τους πρώτους μαθητές στο Πρέσεβο, στο Μπουγιάνοκ και στο Μεντβέντια. Προφανώς, μια χειρονομία κρατικής φροντίδας για παιδιά σε μια από τις φτωχότερες περιοχές της χώρας. Αλλά πίσω από αυτή τη θερμή φωτογραφία πρωτοκόλλου βρίσκεται μια βαθιά πολιτική αντίφαση.

Αφενός, υπήρξε ο Δρ. Aleksandar Martinović, πρόεδρος του Συντονιστικού Σώματος και ένας από τους στενότερους λαούς του Προέδρου της Σερβίας Aleksandar Vučić. Είναι ο Martinoviqi που υπερασπίστηκε εδώ και καιρό τις πολιτικές του Βελιγραδίου για τη χρήση διευθύνσεων για να κάνει μια διαδικασία που οι Αλβανοί της Κοιλάδας βιώνουν ως εθνική διοικητική κάθαρση. Για οποιαδήποτε κριτική, ο Martinovici έχει μια απλή απάντηση: “Οι κατηγορίες είναι αβάσιμες και απαράδεκτες. ”

Από την άλλη, ο Αρντίτα Σινάνι, πρόεδρος του Πρέσεβο και πολιτικός σύμβουλος του πρωθυπουργού του Κοσσυφοπεδίου Άλμπιν Κούρτι εμφανίστηκε δίπλα του. Ο ίδιος Σινάν, ο οποίος κάποτε ονόμασε τον διορισμό του Μαρτίνοβιτς ως σαφή απόδειξη ότι η κυβέρνηση της Σερβίας απέχει πολύ από τις δημοκρατικές αξίες. Σήμερα, βγαίνει με το μέρος της σε επίσημες δραστηριότητες, αποτελώντας μέρος της ίδιας προπαγάνδας.

Αυτές οι δύο εικόνες δημιουργούν ένα πικρό παράδοξο: Ο Μαρτινοβίσκι στο Βελιγράδι μιλάει για το “μπαράζι, την ειρήνη και την πολυεθνική συνύπαρξη”, ενώ στο έδαφος προστατεύει πολιτικές που οι Αλβανοί θεωρούν διακρίσεις. Η Σινάνι, εν τω μεταξύ, από το ρόλο της ως σύμβουλος του Κούρτι, αποτελεί μέρος της ρητορικής κατά του σερβικού καθεστώτος, ωστόσο στην πράξη εμφανίζεται σε κοινές φωτογραφίες με το λαό του Βουτσίκι.

Το Dilema είναι σαφές: είναι αυτή μια απαραίτητη συνεργασία προς όφελος των παιδιών και της τοπικής κοινότητας, ή ένας επικίνδυνος πολιτικός συμβιβασμός που εξομαλύνει το καθεστώς Vučić και τον πιστό του άνθρωπο Martinovovici;

Οι Αλβανοί του Πρέσεβο, του Μπουγιάνοκ και του Μεντβέντια συνεχίζουν να ζουν υπό τη σκιά παθητικών διευθύνσεων, έλλειψης εκπροσώπησης και ανοιχτών θεσμικών διακρίσεων. Εν τω μεταξύ, οι Αλβανικές πολιτικές ελίτ εμφανίζονται μπροστά από κάμερες δίπλα σε όσους κατέχουν και εξακολουθούν να φέρουν την ευθύνη για την κατάσταση.

Η μεγαλύτερη ειρωνεία είναι ότι την 1η Σεπτεμβρίου, καθώς οι σχολικές τσάντες διανεμήθηκαν στην Κοιλάδα παρουσία του Μαρτινοβίτσι και του Σινάν, η ίδια η Σερβία γνώρισε ταραχώδη ημέρα. Σέρβοι φοιτητές μποϊκοτάρισαν το μάθημα, υποστηριζόμενοι από φοιτητές και πολίτες, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά τους για την εξουσία.

Το βράδυ εκείνης της ημέρας, έλαβε χώρα στο Βελιγράδι μεγάλη διαμαρτυρία κατά του καθεστώτος του Αλεξάνταρ Βούτσιτς και των συνεργατών του, συμπεριλαμβανομένου του Μαρτινοβίκι. Σέρβοι πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να αντιταχθούν στον αυταρχισμό, τη διαφθορά και τη σοβαρή κατάσταση στην εκπαίδευση και την κοινωνία.

Έτσι, καθώς η εξουσία στο νότο προσπάθησε να πουλήσει ως φύλακας του παιδιού “, χιλιάδες πολίτες στην πρωτεύουσα θεωρούσαν ότι η ίδια η εξουσία ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα.

Στη συνέχεια, η κοινή εικόνα του Σινανί Μαρτίνοβιτς δεν είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια πρωτοκόλλου. Αποτελεί καθρέφτη του μεγάλου διλήμματος: πώς να προστατεύσουμε τα συμφέροντα των Αλβανών στην Κοιλάδα χωρίς να γίνουμε το πρόσωπο του καθεστώτος που αμφισβητείται καθημερινά από τους ίδιους τους Σέρβους πολίτες.

Εάν η συνεργασία αυτή είναι απαραίτητη, τότε πρέπει να δηλωθεί σαφώς και ανοιχτά. Αλλά αν πρόκειται για σιωπηλό πολιτικό συμβιβασμό, τότε οι Αλβανοί της Κοιλάδας αξίζουν να γνωρίζουν ποιος τους εκπροσωπεί και ποιος τους χρησιμοποιεί για φωτογραφία.