Μπορεί η ΕΕ να βασιστεί στις \"ΠΑ μετά τη σύνοδο κορυφής της Ουάσιγκτον;

Μετά τη σύνοδο κορυφής της Ουκρανίας στην Ουάσιγκτον, η Ευρώπη υπόσχεται να διαδραματίσει το ρόλο της σε μια ειρηνευτική διαδικασία για την Ουκρανία. Αυτή η υπόσχεση θα βελτιώσει τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες;

Ο Μπιλάνσι της συνάντησης της Ουάσιγκτον των Ευρωπαίων αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων στον Λευκό Οίκο είναι εξαιρετικά ισορροπημένος. Από τη μία πλευρά, η Ευρώπη, αυτή η ήπειρος πήρε μια ανάσα ελεύθερα: δεν υπήρξε καμία αντιπαράθεση μεταξύ του Βολντιμύρ Ζελένσκι και του Ντόναλντ Τραμπ, όπως είχε κάνει τον περασμένο Φεβρουάριο ή ακόμη και διακοπή της διατλαντικής σχέσης. Από την άλλη πλευρά, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν κατάφερε να εκπληρώσει πρώτα τις κύριες ευρωπαϊκές απαιτήσεις, την έκκληση για κατάπαυση του πυρός πριν ξεκινήσουν οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία. Ο Νίκλας Ίμπερτ, υπεύθυνος για το πρόγραμμα ασφαλείας στο ινστιτούτο Marshall Fund, αναφέρει ότι οι Ευρωπαίοι υπό τις τρέχουσες συνθήκες πέτυχαν το καλύτερο δυνατό. Αλλά η Ευρώπη πρέπει να προετοιμαστεί για το γεγονός ότι η διατλαντική σχέση δεν είναι πλέον αυτό που ήταν κάποτε. Ο Ουάσινγκτον δεν είναι ένας συνεργάτης στον οποίο μπορείς πάντα να βασίζεσαι, προειδοποιεί ο Ίμπερτ. Ακόμη και ο Άντονι Γκάρντνερ, πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην ΕΕ κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπαράκ Ομπάμα και τώρα σύμβουλος, δεν είναι αρκετά αισιόδοξος ότι η συνάντηση της Ουάσινγκτον θα βελτιώσει τις διατλαντικές σχέσεις, δηλαδή. “Ο Τραμπ εξακολουθεί να θεωρεί την Ευρώπη ως σε μεγάλο βαθμό ασήμαντη”, επισημαίνει ο Γκάρντνερ.

Παρόλο που οι ευρωπαίοι πολιτικοί κατάφεραν να αλλάξουν τον εξοπλισμό υπέρ της Ουκρανίας, η συνάντηση δεν κατάφερε να φέρει σημαντικά αποτελέσματα. Ο Γκάρντνερ αναμένει επίσης ότι οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να το επαναλάβουν αυτό, καθώς ο Τραμπ αλλάζει γνώμη “Κάθε ώρα”. Εξάλλου, στόχος του σημερινού προέδρου των ΗΠΑ είναι να καταλήξει σε μια συμφωνία που θα είναι ευνοϊκή για αυτόν.

Η Ευρώπη θα συμβάλει στην ειρήνη

Ωστόσο, η ετοιμότητα των ΗΠΑ να συμμετάσχουν στις λεγόμενες εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία θεωρείται η πρόοδος των τελευταίων ημερών. Λόγος προστασίας υπόσχεται παρόμοια με εκείνα του άρθρου 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ, όπου είναι γραμμένος για την υποχρέωση παροχής βοήθειας σε περίπτωση επίθεσης ενός από τους συμμάχους. Στην Ουάσιγκτον, η ευρωπαϊκή αντιπροσωπεία προσπάθησε να τονίσει την προθυμία της να συμβάλει. Για παράδειγμα, ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron απευθύνθηκε στον πρόεδρο των ΗΠΑ: “Μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι η Ευρώπη είναι πολύ συνειδητή για να δώσει τη δίκαιη συμβολή της σε αυτές τις εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία, είναι σαφώς σε κίνδυνο η ασφάλειά της. ”

Το λεγόμενο “συντονισμός των Γουίλερς”, μαζί με την ενίσχυση του Ουκρανικού Στρατού, είναι πιθανό να αποτελεί κεντρικό στοιχείο μελλοντικών εγγυήσεων ασφαλείας.

Τι είναι “η Άνθρακας των Volnets”;

“Ο συνασπισμός Vulnets” δημιουργήθηκε πριν από αρκετούς μήνες από τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Υπάρχουν τώρα περίπου 30 μέλη. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Συμβουλίου της ΕΕ Αντόνιο Κόστα, εκτός από τις ευρωπαϊκές χώρες, ο Καναδάς, η Τουρκία, η Ιαπωνία και η Νέα Ζηλανδία παρακολούθησαν τηλεφωνική διάσκεψη της ομάδας αυτής. Μετά το τέλος των συγκρούσεων στην Ουκρανία, <x2 αμυντικές περιπολίες” θα αναπτυχθούν, με στόχο να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση των ουκρανικών χερσαίων δυνάμεων και να εξασφαλίσουν τον θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Ουκρανίας, ανακοίνωσε ο συμπρόεδρος Keir Starmer τον Ιούλιο.

Ο ειδικός Ebert θεωρεί “τον εθελοντικό συνασπισμό” ως πολιτικό “σύνολο στην Ουάσιγκτον” ότι η Ευρώπη είναι πρόθυμη να αναλάβει περισσότερες ευθύνες και να αμφισβητήσει το αμερικανικό περιβάλλον που κρατούνται οι Ευρωπαίοι εις βάρος των ΗΠΑ. Ο πρώην πρέσβης Anthony Gardner ισχυρίζεται ότι τα έργα προέρχονται από Ευρωπαίους “πίσω από λέξεις ήδη”. Αυτό είναι σημαντικό, αλλά πήρε επίσης πολύ χρόνο. Η συμπεριφορά της Ευρώπης μπορεί να μην είναι χωρίς ενδιαφέρον. Ο ειδικός ασφαλείας Ίμπερτ αναφέρει ότι το άλλο κίνητρο των Ευρωπαίων είναι επίσης να κρατήσουν τους Αμερικανούς στο πλευρό τους, αναφέρει το DW, Periscopi που εκπέμπει.

Χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν υπάρχει λύση

Ένα πράγμα είναι σαφές: Χωρίς τους Αμερικανούς, οι διαβεβαιώσεις της ασφάλειας που αναφέρθηκαν παραπάνω θα είναι δύσκολο να αντιληφθούν αν όχι αδύνατο. Ο πολιτικός αναλυτής Ebert είπε στον DW ότι οι Ευρωπαίοι εξαρτώνται από τις ΗΠΑ τόσο για την προστασία του αέρα όσο και των πυραύλων, καθώς και για την αποστολή ανίχνευσης και στρατηγικών αεροπορικών μεταφορών. Έτσι χρειάζονται τους Αμερικανούς ως ασφάλεια. Ευρώπη δεν είναι σε θέση να κινητοποιήσει μια αρκετά μεγάλη δύναμη για την αποτελεσματική προστασία μιας πιθανής κατάπαυσης του πυρός. Ως εκ τούτου, πρέπει να καταστεί σαφές ότι οι \"νωμένες Πολιτείες θα παρέμβουν εάν συμβεί κάτι, επισημαίνει ο Ebert.

Αυτή τη στιγμή δουλεύει για να διατυπώσει εγγυήσεις ασφαλείας. Σύμφωνα με βρετανικές πηγές, μια συνάντηση μεταξύ των ΗΠΑ και εκπροσώπων του “Φουντελισμού των Βολνετιστών” είναι προγραμματισμένη να λάβει χώρα τις επόμενες ημέρες.

Ο Τραμπ φιλοξενεί ευρωπαϊκά στρατεύματα εδάφους

Ένα ευαίσθητο ζήτημα εδώ είναι <x0trupa στο έδαφος”, έτσι θα πρέπει να υπάρχουν ευρωπαϊκά χερσαία στρατεύματα στην Ουκρανία. Ενώ ο Βρετανός πρωθυπουργός Keir Starmer έχει δηλώσει την πρόθεσή του να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία, η γερμανική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη λάβει τελική θέση επί του θέματος. Η Ρωσία αντιτίθεται στην ανάπτυξη στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία.

Ο πρώην Αμερικανός πρέσβης Gardner επέκρινε το γεγονός ότι, αν και έχουν ειπωθεί πολλά για το θέμα, φαίνεται ότι τελικά θα είναι περίπου πολύ λιγότερα. Ακόμη και μετά από πολλούς μήνες, εξακολουθεί να είναι ασαφής σε τι είναι πρόθυμη να συμβάλει η Ευρώπη. Ανάλογα μεταξύ τους, η προθυμία τους να δράσουν σε Ευρωπαίους και Αμερικανούς μετατοπίζει την ευθύνη από εδώ και από εκεί.

Σε συνέντευξή του στην American Fox News TV, ο Ντόναλντ Τραμπ κατέστησε σαφείς τις προσδοκίες του στην Ευρώπη: Περιμένει από τη Γερμανία, τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία να στείλουν στρατεύματα. Οι \"νωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να παράσχουν υποστήριξη, για παράδειγμα, από τον αέρα. Συνεπώς, το ζήτημα των χερσαίων στρατευμάτων μπορεί να αποτελέσει την επόμενη δοκιμασία για τις διατλαντικές σχέσεις. /Περισκόπι