πριν 25 μέρεςΥπογραφή: Σερβική πολιτοφυλακή και οδηγός λεωφορείου που τους έσωσε με τον Θάτσι και φίλους
Periskopi(πριν 6 μήνες)
(πριν 6 μήνες)Ο υποψήφιος βουλευτής από το Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσσυφοπεδίου (PDK), Γιακούπ Νούρα, αποκατέστησε τις αναμνήσεις από το 1991, περιγράφοντας ένα απόγευμα γεμάτο φόβο και αποφάσεις σε δευτερόλεπτα, όταν αυτός, ο Αντέμι Νούρα και ο Χασίμ Θάτσι κατάφεραν να σώσουν την πολιορκία της Σερβικής Πολιτοφυλακής στο Σκεντεραί λεπτομερώς αφηγείται τον τρόπο με τον οποίο η Σερβική πολιτοφυλακή κάνει [...]
Αναλυτικά, αφηγείται πώς η Σερβική πολιτοφυλακή τον ακολουθούσε για σύλληψη, όπου βρίσκονταν σε κατάσταση εντελώς απροετοίμαστη και άοπλη, λέγοντας ότι τα ίδια τα όρια των Σέρβων ήταν ο Γιακούπι, ο Αντέμ Νούρα και ο πρώην Πρόεδρος Χασίμ Θάτσι.
Μετά από μια μακρά συζήτηση, κατευθυνθήκαμε προς το σταθμό των λεωφορείων, αλλά παρατηρήσαμε ότι κάποιοι αστυνομικοί μας κυνηγούσαν... στην αρχή νομίζαμε ότι ήταν περιπολία, αλλά παρατηρήθηκε ότι ο στόχος τους ήταν στο”, έγραψε η Νούρα, περιγράφοντας τις στιγμές που το κυνηγητό έγινε ανοιχτό και οι άδειοι δρόμοι δεν πρόσφεραν καμία διαφυγή.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η απόφαση να επιβιβαστεί στο λεωφορείο για το Ντρένας ήταν ενστικτώδης, αλλά ο κίνδυνος δεν τελείωσε εκεί, καθώς η Σερβική πολιτοφυλακή είχε ακολουθήσει το λεωφορείο πίσω.
Πίστευε μάλιστα ότι σώθηκαν μόνο από τον οδηγό του λεωφορείου που τους είχε βγάλει από την πόρτα του οδηγού, χωρίς να τους επιτρέψει να αναλάβουν οποιαδήποτε ενέργεια που θα τους έθετε σε κίνδυνο.
Και οι δυο συνεργάτες μου που ήμασταν μαζί, ο Άνταμ Νούρα, είχαν μαχαίρι, και ο Χασίμ Θάτσι ήταν άοπλος, τους ζήτησα να με κυνηγήσουν και αν έβγαινα έξω και άνοιγα πυρ στην αστυνομία, και προσπάθησαν να ξεφύγουν. Πήγα στην μπροστινή πόρτα με το χέρι μου στο όπλο και επικεντρώθηκα στο να μην σώσω καμία κίνηση χωρίς να ξέρω ότι δεν είμαι μόνος, σηκώθηκε και άνοιξε την πόρτα του λεωφορείου σε μένα, έκανα σινιάλο στους δύο φίλους μου να με ακολουθήσουν, όταν βγήκαμε έξω με δεκάδες άλλους ανθρώπους, και συνεχίσαμε στο δρόμο μας μέχρι το σοκάκι για να οδηγήσουμε στο Βελουάκ, περπατώντας και ανοίγοντας την πόρτα του οδηγού, και του είπα να μας ακολουθήσει, όταν βγήκαμε έξω, και βγήκαμε μαζί του, και πήγαμε στο σοκάκι προς τη Λωακέρ, περπατώντας μπροστά και έπρεπε να πάω στην Πρίστινα, και έπρεπε να τον πάρω μέχρι το ποδήλατο.
Εκείνα τα δευτερόλεπτα, σύμφωνα με τον ίδιο, ένα σιωπηλό σημάδι και μια ανοιχτή πόρτα έκαναν τη διαφορά μεταξύ της σύλληψης και της ελευθερίας, τραβώντας τον Χασίμ Θάτσι και τους φίλους του από την πολιορκία αφύλακτα.
