“Το VV συνέχισε το ρυθμό του νεποτισμού, το 99, % των εργαζομένων του δημόσιου τομέα είναι αδαείς”

Η Vetevendosje αποφάσισε από μόνη της ποιος και πώς θα απασχοληθεί σε διαγωνισμούς που έχουν ανοίξει στο δημόσιο τομέα κατά τη διάρκεια της θητείας της. Η κοινωνία των πολιτών ισχυρίζεται ότι το κυβερνών κόμμα δεν άλλαξε από προκαταρκτικές κυβερνήσεις, εγκαθιστώντας αξιωματούχους, ακτιβιστές και οικογενειάρχες. Ο Μπεκίμ Σαλιχού του Ινστιτούτου Γκαπ δήλωσε στον Κιξ Κοσσυφοπεδίου ότι [...]
Η κοινωνία των πολιτών ισχυρίζεται ότι το κυβερνών κόμμα δεν άλλαξε από προκαταρκτικές κυβερνήσεις, εγκαθιστώντας αξιωματούχους, ακτιβιστές και οικογενειάρχες.
Ο Μπεκίμ Σαλιχού του Ινστιτούτου Γκαπ είπε στον Κικς Κοσοβάρ ότι αυτή η πρακτική, η οποία ξεκίνησε από τον μεταπολεμικό, έχτισε μια διοίκηση βασισμένη στον νεποτισμό, την πελατεία ή τη διαφθορά.
Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τον ίδιο, το δημόσιο αξίωμα διατηρεί ανίδεους και μη συνεργάσιμους ανθρώπους για τα καθήκοντά τους, κάτι που αναφέρει ότι επηρεάζει το κρατικό πορτοφόλι, καθώς τα ιδρύματα χωρίς προετοιμασμένο προσωπικό αναγκάζονται να συνάπτουν συμβάσεις σε ιδιωτικές εταιρείες για να εκτελούν υπηρεσίες που θα έπρεπε να εκτελούνται από εκείνους που πληρώνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Αυτό το φαινόμενο, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν αφορά μόνο τον νεποτισμό και την πελατεία, αλλά ο στόχος του είναι να διατηρήσει τον έλεγχο και τη διαφθορά στους κρατικούς θεσμούς.
Ως εκ τούτου, δηλώνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα βρίσκονται σε αυτές τις θέσεις χάρη στους οικογενειακούς ή πολιτικούς δεσμούς, και όχι στην ικανότητά τους, πράγμα που μειώνει τη φυσιολογική λειτουργία της δημόσιας διοίκησης.
Για να επιτύχουν τους στόχους τους για επέκταση του ελέγχου στη δημόσια διοίκηση, ο Σαλιχού αναφέρει ότι τα πολιτικά κόμματα έχουν εκμεταλλευτεί το νομικό χάσμα στην απασχόληση μελών, ακτιβιστών και υποστηρικτών ενός συγκεκριμένου πολιτικού κόμματος, αλλά και μελών της ευρείας οικογένειας.
Ο κίνδυνος συνέχισης του νεποτισμού αναφέρει ότι προστίθεται και από τις προεκλογικές προσφορές των πολιτικών κομμάτων, τα οποία υπόσχονται αυξήσεις των μισθών στον δημόσιο τομέα.
Ο Salihu ισχυρίζεται ότι η δημόσια διοίκηση χρειάζεται βαθιές μεταρρυθμίσεις, διαρθρωτικές, διαδικαστικές ή νομικές μεταρρυθμίσεις, έτσι λέει ότι αυτό το καθήκον θα πέσει σε μια κυβέρνηση ακόμη και ως κριτήρια από την Ευρωπαϊκή Ένωση. /Περισκόπιο/












