Veliaj ενώπιον του δικαστηρίου: Θέλω δικαιοσύνη με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, όχι ταπεινωτικές διαδικασίες

Ήταν η πρώτη φορά που παρουσιάστηκε σωματικά σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας στο JKKO και, όπως ανέφερε, όχι για να δώσει θέαμα σε κανέναν, αλλά για να απαιτήσει ότι κάθε πολίτης της Δημοκρατίας της Αλβανίας έχει το δικαίωμα να αναζητήσει -- μια δίκαιη διαδικασία.

Ο τόνος του ήταν ήσυχος, αλλά κομμένος. Εξήγησε ότι οι προηγούμενες ελλείψεις δεν ήταν ποτέ ένδειξη ασέβειας, αλλά το αποτέλεσμα μιας κατάστασης που ονόμασε “αξεσουρκικό”: “για μήνες είμαι υπό κράτηση, χωρίς να αναγνωρίζεται από καμία σελίδα του αρχείου που με έφερε εδώ”.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η μακρά αναμονή, οι διαδικαστικές καθυστερήσεις και η πραγματική μυστικότητα των πράξεων δημιούργησαν την άποψη μιας πλήρους προκατάληψης, σαν να είχε ληφθεί η απόφαση πριν ακουστεί η υπεράσπιση.

Αλλά η στιγμή που άλλαξε όλη την ατμόσφαιρα στην αίθουσα ήταν όταν Veliaj μίλησε για “μεταλλικό θησαυροφυλάκιο”.

Έμεινε μέσα σε όλη τη σύνοδο μια βαριά σιδερένια δομή που τον χώρισε σωματικά από τους δικηγόρους, το κοινό, και το ίδιο το δικαστήριο.

Ο Βελιάζ αποκάλεσε αυτή τη μεταχείριση κατάφωρη παραβίαση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τεκμήριο αθωότητας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το κλουβί είναι ένα οπτικό μήνυμα που αυτόματα παρουσιάζει τον κατηγορούμενο ως επικίνδυνο, ως κάποιον που αξίζει άμεση απομόνωση, παρά το γεγονός ότι δεν έχει κανένα κίνδυνο κινδύνου, και, παρά την υπενθύμιση του, το Συνταγματικό Δικαστήριο παρουσιάστηκε χωρίς κανένα μέσο και κανένα περιστατικό.

Ο κ. Veliaj επεσήμανε ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων χαρακτήρισε αυτή την πρακτική, σε ορισμένες περιπτώσεις, ως εξευτελιστική μεταχείριση και αντίθετη προς τα ευρωπαϊκά πρότυπα δικαιοσύνης.

Και αν η Αλβανία στοχεύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση”, είπε, “τότε η δικαιοσύνη της χώρας δεν μπορεί να λειτουργήσει με μεθόδους που η Ευρώπη έχει απορρίψει εδώ και καιρό”.

Το πιο σοβαρό μέρος της λέξης ήταν ο φάκελος. Έδειξε ότι βρίσκεται υπό κράτηση για περίπου 300 ημέρες και, ωστόσο, δεν ήταν εξοικειωμένος με το αρχείο που περιείχε περίπου 600.000 σελίδες.

Το USB που παραδόθηκε στους δικηγόρους, το οποίο περιέχει τα λεγόμενα <x0 δευτερόλεπτα που διατίθενται”, είναι απλώς μια διαδικαστική ψευδαίσθηση. Δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει υπό κράτηση ηλεκτρονικές συσκευές· δεν μπορεί να έχει πρόσβαση σε έγγραφα· δεν μπορεί να διαβάσει τίποτα.

“Δεν έχω δει ποτέ μια σελίδα του αρχείου”, είπε με μια σαφήνεια που σήκωσε την αίθουσα. “Δεν έχω σαφή χρέωση σε πλήρη μορφή. Και χωρίς να εξοικειωθώ με το αρχείο, η υπεράσπισή μου είναι αδύνατη”.

Ανακόπηκε στο Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σε άρθρα που εγγυώνται το δικαίωμα σε μια τακτική νομική διαδικασία. Όλα αυτά, είπε ο Βελιάζ, παραβιάστηκαν ανοιχτά. Και όμως, είπε ότι δεν χρειάζεται ειδική μεταχείριση απαιτεί μόνο το ελάχιστο επίπεδο δικαιοσύνης που όλοι αξίζουν.

Τέλος, κατηύθυνε στο δικαστήριο μια σαφή προσευχή: αφαίρεση του μεταλλικού κλουβιού, τοποθέτηση του φακέλου σε πραγματικό και ολοκληρωμένο τόπο, και αναβολή της διαδικασίας μέχρι να διασφαλιστεί η πραγματική ευκαιρία για προστασία.

“Η δικαιοσύνη δεν βασίζεται σε κλουβιά”, είπε. Το “δεν βασίζεται στις εγκληματικές αντιλήψεις ή στην παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Περιμένω δικαιοσύνη με ευρωπαϊκά πρότυπα”.