Μάλικι: Η Σερβία εξακολουθεί να δοξάζει την εξουσία για εκφοβισμό του εκλογικού σώματος, αντιμετώπιση της κριτικής ως αντικρατική

Ο πολιτικός αναλυτής Άγκον Μαλίκι δήλωσε ότι η επιρροή της Σερβίας στο Κοσσυφοπέδιο από το 1999 είναι υπερβολική και ότι το Κοσσυφοπέδιο μετά από αυτό το έτος έχει εγκαταλείψει τη Σερβία με ταχύτητες <x0 φωτός με κάποια οικονομική εξάρτηση. Το Μάλικι δήλωσε ότι η επιρροή της Σερβίας στη χώρα είναι περιθωριακή και δεν καθορίζει τις εξελίξεις και ότι έχει [...]
Ο πολιτικός αναλυτής Άγκον Μαλίκι δήλωσε ότι η επιρροή της Σερβίας στο Κοσσυφοπέδιο από το 1999 είναι υπερβολική και ότι το Κοσσυφοπέδιο μετά από αυτό το έτος έχει εγκαταλείψει τη Σερβία με ταχύτητες <x0 φωτός με κάποια οικονομική εξάρτηση.
Το Μάλικι ανέφερε ότι η επιρροή της Σερβίας στη χώρα είναι περιθωριακή και δεν καθορίζει τις εξελίξεις και ότι απειλεί και μερικές φορές πετυχαίνει με δολιοφθορές, αλλά σε μεγάλο βαθμό υπό τον έλεγχο του ΝΑΤΟ και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Μετά το 1999, το Κοσσυφοπέδιο έφυγε από τη Σερβία με ταχύτητα φωτός, εκτός από κάποια κληρονομημένη οικονομική εξάρτηση και η οποία άρχισε σταδιακά να αντιμετωπίζεται από τις κυβερνήσεις στο παρελθόν με την κατασκευή νέων υποδομών σύνδεσης (δρόμους, μεταδόσεις κ.λπ.) με άλλες χώρες της περιοχής, αλλά όχι με νέες δυνατότητες παραγωγής ενέργειας (για αυτό πρέπει να ανταποκριθεί κανείς)”
Το πρόβλημα, αναφέρει ο Μαλίκι, είναι ότι οι ιδεαλολόγοι των οποίων η επιρροή τους τους έχει εμποδίσει το ΝΑΤΟ και οι “που έχουν βιώσει αυτή την κατάσταση ως νέα εισβολή δεν είχαν το θάρρος να το πουν δημόσια, αλλά εξισώνουν τη δυτική ατζέντα με αυτή της Σερβίας, επειδή είναι ευκολότερο να διεισδύσει κανείς στα τραυματικά μέτρα”.
Ως εκ τούτου, αναφέρει το Μάλικι, η Σερβία συνεχίζει να παραμένει “αλιγάτορας της εξουσίας για εκφοβισμό του εκλογικού σώματος και να επιδεικνύει κριτική ως αντικρατικά.
Δεν είναι να απορεί κανείς που ο κύριος στόχος των επιθέσεων και των σημάτων των πρακτόρων της Σερβίας είναι άνθρωποι που είναι απασχολημένοι με μεγαλύτερο ζήλο για ένταξη στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Η Σερβία έχει επιθετικούς και εχθρικούς στόχους στους οποίους απαιτείται επαγρύπνηση, αλλά ήταν, καταρχάς, και παραμένει το απαραίτητο γκονγκ της εξουσίας για εκφοβισμό του εκλογικού σώματος, για παραπληροφόρηση και αντιμετώπιση της κριτικής ως αντικρατών. Η Σερβία ασκεί τη μεγαλύτερη επιρροή στο Κοσσυφοπέδιο χωρίς να κάνει τίποτα, αλλά απλά ζει χωρίς ενοίκιο στο μυαλό των αρχόντων μας και προβάλλει την εξουσία μέσω της ρητορικής τους”.- Περίσκοπι.












