Δίκη κατά κατηγορουμένων εγκλημάτων πολέμου Dragutin Naskovic, Αρχείο για το πώς σκοτώθηκαν 29 Αλβανοί πολίτες

Ο κατηγορούμενος Ντράγκουτιν Νάσκοβιτς κατηγορείται ότι κατά την περίοδο Μαρτίου-Απρίλιου του 1999, για την ποιότητα του υποδιοικητή στο Ζέγκερ του δήμου Γκιλάν, δεν έχει αναληφθεί καμία δράση για την αποτροπή της λεηλασίας, της απέλασης και της δολοφονίας 29 Αλβανών πολιτών.

Ο κατηγορούμενος Ντράγκουτιν Νάσκοβιτς δήλωσε ότι δεν δέχεται την ενοχή για την εγκληματική πράξη που του επιτίθεται. Η δήλωση αυτή έγινε μετά την ανάγνωση του κατηγορητηρίου από τον εισαγγελέα Αϊσέ Φεράτι.

“ Κάλο., εκπομπή Περισκόπιο.

Ο κατηγορούμενος είπε επίσης ότι όταν έγινε αυτό το έγκλημα δεν βρισκόταν στον τόπο του εγκλήματος, ούτε ήταν διοικητής στο χωριό Ζέγκερ.

Όταν έγινε αυτό το έγκλημα δεν ήμουν στη σκηνή διοικητής στο χωριό Ζέγκερ. Έχω εκτοπιστεί στο Novoberda”- είπε ο κατηγορούμενος.

Τελικά, ο δικαστής Λούτφι Σάλα ανακοίνωσε τον κατηγορούμενο και τον υπερασπιστή του ότι στη θητεία των 30 ημερών, θα μπορούσαν να παρουσιάσουν αντίθεση στα στοιχεία και να απαιτήσουν να αποσύρουν το κατηγορητήριο.

Το κατηγορητήριο του ειδικού εισαγγελέα φέρεται να είναι ο κατηγορούμενος Ντράγκουτιν Νάσκοβιτς από την 1509.2025 ημερομηνία 1510.2025 ήταν υπό κράτηση, ενώ την ημερομηνία 13.10.2025 το μέτρο κράτησης έχει αντικατασταθεί με το μέτρο της εγγύησης, το οποίο βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη.

Η ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο του ειδικού εισαγγελέα, το οποίο χρονολογείται από το 24.11.2025 που διεξήχθη κατά του Ντραγκούτιν Νάσκοβιτς, αναφέρεται ότι την περίοδο του 1998 στον πόλεμο στο Κοσσυφοπέδιο, στο χωριό Λάζιτσα, στο δήμο Γκντζιλάν, ο κατηγορούμενος Ντραγκούτιν Νάσκοβιτς, στην ποιότητα του Διοικητή της Αστυνομικής Υπηρεσίας στο Γιάεγκερ, δεν άσκησε αποτελεσματικό έλεγχο στις αστυνομικές δυνάμεις που βρίσκονταν υπό τις διαταγές του για να αποτρέψουν ή να τιμωρήσουν τους δράστες ή να καταγγείλουν σχετικές πράξεις στις αρχές, σε σχέση με την καταστροφή του άμαχου πληθυσμού, και με τον τρόπο αυτό οφείλεται στην ευθύνη των Σερβικών δυνάμεων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το κατηγορητήριο με ημερομηνία 30.03.1999, οι Σερβικές δυνάμεις -- μέρος τους υπό τη διοίκηση του κατηγορούμενου Νάσκοβιτς -- μπήκαν στο χωριό Ζέγκερ και περικύκλωσαν ολόκληρο το χωριό. Ως αποτέλεσμα, λόγω του φόβου που δημιουργήθηκε ανάμεσα στο χωριό, η οικογένεια του Shaqiri Ukshini άρχισε επίσης να φεύγει από το σπίτι τους και να καταφεύγει σε ένα άλλο ασφαλέστερο σπίτι, και ενώ περίμενε τους γονείς του, τα θύματα W. W., και M. W., εν τω μεταξύ, Milazim Ukshini, ο οποίος είναι ο γιος των θυμάτων, πήγε στο σπίτι για να δει αν οι γονείς (θύματα) είναι εκεί και όταν μπαίνει στο σπίτι βλέπει τον πατέρα του, W. W., σκοτώνεται στη μέση του δαπέδου του σπιτιού, και η μητέρα δεν τον βρίσκει στο σπίτι, τόνισε και τραυμάτισε, αμέσως, πηγαίνει στο αστυνομικό σταθμό του Jäger για να ανακοινώσει την υπόθεση και στη συνέχεια να φτάσει στον κατηγορούμενο που ήταν ο διοικητής του εν λόγω σταθμού, και το ίδιο του λέει για τη δολοφονία του πατέρα του και του ζητάει βοήθεια για να βρει τη μητέρα του, τώρα το θύμα M. W.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το κατηγορητήριο απευθύνεται στον κατηγορούμενο Νάσκοβιτς αντί να βοηθήσει τον Μιλαζίμ Ουκσίνι να βρει το θύμα, ο κατηγορούμενος του απευθύνεται με τα λόγια: “Hajt ότι και αυτή είναι νεκρή”, κάτω από αυτές τις συνθήκες, ο Μιλαζίμ Ουκσίνι βλέποντας τον να μην έχει καμία βοήθεια, αμέσως φεύγει από το σταθμό και πηγαίνει στο χωριό για να αναζητήσει τη μητέρα του, η οποία, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τον βρήκε νεκρό στο λαιμό και αμέσως ενημερώνει την οικογένειά του για όλα τα θύματα του χωριού.

Περαιτέρω στο κατηγορητήριο αναφέρεται ότι την ίδια ημέρα που αναφέρεται ως το πρώτο σημείο, τα θύματα Q.H., Q.H., και M.I., μαζί με την οικογένειά τους, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους και να καταφύγουν στο σπίτι του ξαδέλφου τους και μετά από λίγες ημέρες παραμονής εκεί το πρωί των 30.03.1999 θύματα, Q.H., και M.I., πηγαίνουν στο σπίτι τους για να παραλάβουν φαγητό και δεδομένου ότι ήταν αργά, θύμα Q.H., πηγαίνει να δει γιατί είναι αργά, και Q είναι πάρα πολύ. Χ., αργά.

Το κατηγορητήριο περιγράφει ότι εκείνη τη στιγμή η μάρτυρας Δρίτα Σελίμι αμφέβαλε για το τι είχε συμβεί στη μοίρα τους και μαζί με έναν ξάδερφο πηγαίνει στο σπίτι, και μόλις μπει στην αυλή του σπιτιού των θυμάτων, βλέπει το θύμα Q να σκοτώνεται. Ε., και μέσα στο σπίτι βρήκαν θύματα του Q. H., και του M. I., αμέσως, ενημέρωσε την οικογένεια και πήγε στο αστυνομικό τμήμα του Jäger για να ζητήσει βοήθεια και ασφάλεια για την ταφή των θυμάτων, όπου συνάντησαν τον κατηγορούμενο Νάσκοβιτς, ο οποίος κάποτε έλαβε τις πληροφορίες, μαζί με τα μέλη της οικογένειάς του είχαν πάει στον τόπο του εγκλήματος και στη συνέχεια προσέφερε ασφάλεια για να θάψουν τα θύματα στο νεκροταφείο του χωριού.

Πάντα σύμφωνα με το έγγραφο της εισαγγελίας, αναφέρεται ότι από τις 27/03.1999 έως τις 13.04.1999, ολόκληρο το χωριό της Λάστικα δέχτηκε επίθεση με πυροβόλα όπλα από σερβικές δυνάμεις που στάθμευαν στο χωριό Πασιάν. Ως αποτέλεσμα της επίθεσης, ο άμαχος πληθυσμός από φόβο μήπως σκοτωθεί αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τα σπίτια του τη νύχτα του Μπαϊράμ και να καταφύγει στο βουνό, σε αυτοσχέδιες νάιλον σκηνές, σε πολύ σοβαρές συνθήκες διαβίωσης.

Το κατηγορητήριο αναφέρει ότι ενώ οι άμαχοι πληθυσμοί βρίσκονται στο βουνό, υπό διαφορετικές συνθήκες και σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, οι Σερβικές δυνάμεις έχουν σκοτώσει 13 πολίτες οι οποίοι, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, είναι: F. J., J. H., R. J., E. M., L. M., H. R., R., I.R., A.S., A.C., και L.S., οι οποίοι πνίγηκαν στο πλευρό της μητέρας του με ένα κώνο όπλου ενώ το κρατούσε στο χέρι της και επέστρεφε στο χωριό.

Περαιτέρω στο κατηγορητήριο, λέγεται ότι την ημέρα 30.04.1999, οι σερβικές δυνάμεις εισήλθαν αρχικά στην οικία της οικογένειας Χισένι, η οποία υπό την απειλή των όπλων που διέταξαν να πάνε στο σπίτι της οικογένειας Σαμπάν, για να φτάσουν εκεί, οι σερβικές δυνάμεις έχουν τοποθετήσει μέλη δύο οικογενειών Σαμπάν και Χισένι σε ένα δωμάτιο σπιτιού, στη συνέχεια έχουν βασανιστεί, ζητώντας τους χρήματα και πολύτιμα αντικείμενα, και όταν τους έχουν πει ότι δεν έχουν τίποτα, οι σερβικές δυνάμεις τους έχουν πυροβολήσει με μια βολή όπλου. Έντεκα μέλη των οικογενειών Χισένι και Σαμπάν φέρεται να σκοτώθηκαν, καθώς και δύο άτομα που ήταν προστατευμένα.

Η κατηγορία είναι: H.H., A.H., A.H., D.H., F.H., M.H., R.S., S.H., Mr. S., F. St., (δύο ετών σώμα), S.I., J.B., και B.H., 16.

Περαιτέρω στο κατηγορητήριο, λέγεται ότι από αυτή τη μακάβρια δολοφονία, η Deli Hyseni, η οποία αργότερα φώναξε: “Σώζει κάποιος”, και σε εκείνες τις στιγμές η Vlora Shaban, η Drita Hyseni, η Ymer Hyseni, η Blerina Hyseni και η Leonora Hyseni, οι οποίοι μόλις ενώθηκαν, η Deli Hyseni έχει δώσει στη Vlora και την Ymer μια επιστολή γραμμένη στα σερβικά για να προειδοποιήσουν τον διοικητή του αστυνομικού σταθμού στο Zeger για το πρόσφατο έγκλημα.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, και οι δύο εκτοξεύτηκαν αμέσως και αναφέρθηκαν στον αξιωματικό του αστυνομικού σταθμού Ζέγκερ, ενώ ενώ ο Ντελίου και οι άλλοι περίμεναν στο σπίτι, παρατήρησαν ότι το παράθυρο του δωματίου είχε σπάσει από έξω, όπου βρέθηκαν οι νεκροί και τα καύσιμα χύθηκαν μέσα, το οποίο άναψαν αμέσως και τα πτώματα είχαν εμπλακεί στη μεγάλη φωτιά, ενώ ο Ντελίου και οι άλλοι είχαν φτάσει να εγκαταλείψουν το σπίτι, ενώ κάποιοι αξιωματικοί στη σκηνή του σταθμού της Γερέγρης που είχε διατάξει ότι δεν θα έκαναν τίποτα μέχρι αύριο το πρωί.

Ο φάκελος της εισαγγελίας αναφέρει περαιτέρω ότι την επόμενη μέρα στη σκηνή, εκτός από άλλους, ο κατηγορούμενος Νάσκοβιτς εμφανίστηκε στην ποιότητα του διοικητή, ο οποίος, σε συνεργασία με τον διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος στο Γκιλάν, διέταξε την κατεδάφιση του τόπου από την περιφερειακή εταιρεία καθαρισμού.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, όλα αυτά έγιναν προκειμένου να εξαλειφθούν τα ίχνη μακάβριου εγκλήματος που είχαν διαπραχθεί μια ημέρα νωρίτερα από τις Σερβικές δυνάμεις.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος Νάσκοβιτς, αν και υποχρεωμένος να αναλάβει δράση, ως διοικητής του εν λόγω υποσταθμού, έχει εγκαταλείψει τη σκηνή χωρίς να λάβει τα απαραίτητα και εύλογα μέτρα που ήταν στην αρμοδιότητά του και ευθύνη να αποτρέψει ή να καταγγείλει τους ηγέτες αυτής της σφαγής.

Περαιτέρω στο κατηγορητήριο, αναφέρεται ότι από την ημερομηνία 06.04.1999 μέχρι την ημερομηνία 13.04.1999, κάθε μέρα μετά την περιπολία που πραγματοποίησε ο κατηγορούμενος Ντράγκουτιν Νάσκοβιτς, ως διοικητής του εν λόγω σταθμού, ο οποίος συνήθως πραγματοποιήθηκε από τις 9 έως τις 10 π.μ., αμέσως η Σερβική αστυνομία και οι πολίτες, έχουν διαπράξει τη λεηλασία και την καταστροφή της περιουσίας Αλβανών πολιτών, όπου το 90% των σπιτιών λεηλατήθηκαν, και στη συνέχεια κάηκαν, προκαλώντας μεγάλες υλικές ζημιές σε Αλβανούς πολίτες.

Ο φάκελος λέει ότι, υπό το φως αυτών των περιστάσεων, όταν ο κατηγορούμενος ως διοικητής περιπολούσε το δεύτερο, τρίτο, τέταρτο, και πέρα, είδε αυτά τα σπίτια σκισμένα και καμένα και ποτέ δεν εμπόδισε αυτές τις επιβλαβείς ενέργειες που προκλήθηκαν από αυτές τις δυνάμεις εις βάρος του άμαχου πληθυσμού, αλλά μετά από κάθε περίπολο, αντί να πάει στο σταθμό, πήγε στο χωριό Πασιάν, και τους υπαινίχθηκε σαν να τους είχε προειδοποιήσει ότι το “της περιπολίας της κεφαλής κατέστρεψε ό,τι βρήκατε και κάηκε.

Η κατηγορία λέγεται ότι το πρωί της 13.04.1999, σχεδόν όλοι οι άμαχοι κάτοικοι του χωριού Λουστίκα, οι οποίοι ήταν προστατευμένοι σε νάιλον σκηνές στα βουνά, περικυκλώθηκαν από σερβικές δυνάμεις που αναγκάστηκαν να πάνε στο χωριό, όπου αφού τους λήστεψαν οι Σερβικές δυνάμεις, πήραν όλα τα χρήματά τους και τα τιμαλφή τους, τους ανάγκασαν να βγουν από το χωριό τρακτέρ, λατρείες, και άλλους μεταφορείς.

Σε αυτές τις ενέργειες, ο Ντράγκιν Νάσκοβιτς από τον Ειδικό Εισαγγελέα κατηγορείται για διάπραξη εγκληματικού έργου “τιμή πολέμου κατά του άμαχου πληθυσμού”.

Τα Εγκλήματα Πολέμου Κρίνουν

Για τις σφαγές και άλλα εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διεπράχθησαν στο Κοσσυφοπέδιο από τις σερβικές και γιουγκοσλαβικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του πολέμου 1998/1999 δικάστηκαν, και μερικοί μάλιστα καταδικάστηκαν, πρώην πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες της υπόλοιπης Γιουγκοσλαβίας και Σερβίας.

Ο πρώην Πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διεπράχθησαν από τις Σερβικές και Γιουγκοσλαβικές δυνάμεις στο Κοσσυφοπέδιο. Ο Μιλόσεβιτς κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που διαπράχθηκαν ακόμη και στους πολέμους στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, καθώς και στην Κροατία.

Η δίκη του στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY), με έδρα τη Χάγη, δεν είχε λάβει επίλογο αφού ο Μιλόσεβιτς είχε πεθάνει το 1103.2006 στη φυλακή ενώ κρατούνταν υπό κράτηση.

Ο Μίλαν Μιλουτίνοβιτς, πρώην επικεφαλής της Σερβίας, αθωώθηκε από κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στο Κοσσυφοπέδιο.

Ο Νίκολα Σέινοβιτς, αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, καταδικάστηκε σε 18 χρόνια φυλάκιση για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και παραβιάσεις των νόμων ή των εθίμων του πολέμου.

Ο Ντράγκολουμπ Οϊντάνιτς, πρώην Αρχηγός Γενικού Επιτελείου του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Ο Νεμπόισα Πάβκοβιτς, πρώην διοικητής της Τρίτης Στρατιάς του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, καταδικάστηκε σε 22 χρόνια φυλάκιση για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και παραβιάσεις των νόμων ή των εθίμων του πολέμου.

Ο Βαντικμίρ Λαζάρεβιτς, πρώην διοικητής του Σώματος Πρίστινα του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 14 ετών για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Ο Σρέτεν Λούλιτς, πρώην επιτελάρχης του Υπουργείου Εσωτερικών Υποθέσεων της Σερβίας για το Κοσσυφοπέδιο, καταδικάστηκε σε 20ετή φυλάκιση για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και παραβιάσεις των νόμων ή των εθίμων του πολέμου. /Περισκόπιο/