67 δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν τους τελευταίους 12 μήνες.

Οι σκοπευτές απλά δεν πεθαίνουν, σκοτώνονται. Ο αριθμός των δημοσιογράφων που σκοτώθηκαν αυξήθηκε και πάλι λόγω των εγκληματικών πρακτικών τόσο των τακτικών όσο και των παραστρατιωτικών ομάδων και του οργανωμένου εγκλήματος. Τουλάχιστον 53 από τους 67 επαγγελματίες των μέσων ενημέρωσης που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους ήταν θύματα πολεμικών ή εγκληματικών δικτύων”, δήλωσε ο Reportπόρτερς Χωρίς Σύνορα.

Σύμφωνα με την έκθεση, σχεδόν το 43 τοις εκατό των δημοσιογράφων που σκοτώθηκαν τους τελευταίους 12 μήνες σκοτώθηκαν από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις.

Στην Ουκρανία, ο Ρωσικός Στρατός “συνεχίζει να στοχεύει Ουκρανούς και ξένους δημοσιογράφους”, αναφέρει η έκθεση.

Οι Gasers κινδυνεύουν περισσότερο στις χώρες τους. Μόνο δύο ξένοι δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν αυτό το έτος: ο Γάλλος φωτοπομπός Anthony Lalican σκοτώθηκε από μια ύποπτη Russian επίθεση στην Ουκρανία, και ο δημοσιογράφος από τον Salvadori Javier Hercules σκοτώθηκε στην Ονδούρα, όπου ζούσε για μια δεκαετία. Όλοι οι άλλοι δημοσιογράφοι που σκοτώθηκαν στις πολιτείες τους”, ανέφεραν οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα.

Το Σουδάν έχει γίνει επίσης μια θανατηφόρα πολεμική ζώνη για τους δημοσιογράφους. Εν τω μεταξύ, οι ομάδες οργανωμένου εγκλήματος στο Μεξικό ευθύνονται για την αύξηση του αριθμού των δημοσιογράφων που σκοτώθηκαν. Αυτό το κράτος είναι το δεύτερο πιο επικίνδυνο κράτος στον κόσμο για τους δημοσιογράφους, σύμφωνα με τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα, αφού εννέα δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν εκεί.

Επί του παρόντος, 533 δημοσιογράφοι συλλαμβάνονται παγκοσμίως, όπου η Κίνα έχει τον μεγαλύτερο αριθμό (121), ακολουθούμενη από τη Ρωσία (48), η οποία έχει συλλάβει περισσότερους ξένους δημοσιογράφους από οποιαδήποτε χώρα στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων 26 Ουκρανών. Στην τρίτη θέση, η Μιανμάρ, γνωστή και ως Βιρμανία, είναι η σύλληψη δημοσιογράφων.

Σύμφωνα με την έκθεση, 135 δημοσιογράφοι αγνοούνται σε 37 χώρες σε όλο τον κόσμο, κυρίως στη Μέση Ανατολή και τη Λατινική Αμερική. Μεταξύ αυτών είναι και το Κοσσυφοπέδιο, με πέντε δημοσιογράφους αγνοούμενους από τον πόλεμο του 1998-99.

Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα ανέφεραν ότι 20 δημοσιογράφοι κρατήθηκαν όμηροι, όλοι άνδρες. Οι τρεις χώρες που θεωρούνται ότι διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο απαγωγής δημοσιογράφων είναι η Υεμένη, η οποία έχει εννέα δημοσιογράφους να τους κρατούν ομήρους, η Συρία κατά οκτώ και ο Μαλ δύο. Όσο για την Υεμένη, οι δημοσιογράφοι κρατήθηκαν όμηροι από τους αντάρτες των Χουθ.

Στην φετινή έκθεση, οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα έχουν συμπεριλάβει φυσικές επιθέσεις κατά δημοσιογράφων. Η κατάσταση στη Σερβία έχει επίσης αναφερθεί προς αυτήν την κατεύθυνση.

“Από την έναρξη των διαδηλώσεων κατά της διαφθοράς, οι οποίες προκλήθηκαν από τη θανάσιμη κατάρρευση σιδηροδρομικού σταθμού τον Νοέμβριο του 2024, Σέρβοι επαγγελματίες ΜΜΕ που καλύπτουν διαδηλώσεις υπόκεινται σε τουλάχιστον 98 φυσικές επιθέσεις, σύμφωνα με τα αρχεία των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα, από τα οποία τα 91 έχουν συμβεί από την 1η Ιανουαρίου 2025. Περίπου οι μισές από αυτές τις επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν από την αστυνομία με πλήρη ατιμωρησία, σε κλίμα που διαμορφώθηκε από τον Πρόεδρο της Σερβίας Αλεξάνταρ Βουτσίκ, εναντίον των ΜΜΕ. Είναι στη λίστα μας για το 2025 ως μία από τις απειλές για την ελευθερία του Τύπου”, ανέφερε η έκθεση.

Δεκαέξι άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από την κατάρρευση του καταφυγίου στο Νόβι Σαντ, ενώ διαδηλωτές, με επικεφαλής φοιτητές που ένα χρόνο αναζητούν την ευθύνη για το περιστατικό και τη διεξαγωγή νέων εκλογών.

Διαφορετικά, στις 2 Μαΐου, παραμονή της Παγκόσμιας Ημέρας Ελευθερίας του Τύπου, οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα δημοσίευσαν τον ετήσιο δείκτη ελευθερίας του Τύπου, όπου το Κοσσυφοπέδιο σημείωσε τη μεγαλύτερη πτώση με την πάροδο των ετών, κατατάσσοντας την 99η από τις 180 χώρες στον κόσμο.

Το Κοσσυφοπέδιο κατετάγη χειρότερο στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Μαυροβούνιο κατατάχθηκε καλύτερα μεταξύ των χωρών της περιοχής, εν τω μεταξύ, η Σερβία κατατάχθηκε 96η.