Η Τράπεζα της Ισπανίας ανοίγει την πόρτα για τον περιορισμό των δανείων σε υποθήκες σε οικογένειες

Η Τράπεζα της Ισπανίας άνοιξε την πόρτα για τη θέσπιση μελλοντικών περιορισμών στα ενυπόθηκα δάνεια για οικογένειες με τα χειρότερα χαρακτηριστικά κινδύνου (χαμηλότερα εισοδήματα ή υψηλότερα επίπεδα χρέους) που αποσκοπούν στην προστασία του χρηματοπιστωτικού συστήματος από τον κίνδυνο μη πληρωμής στην υποθετική περίπτωση μιας νέας οικονομικής κρίσης. Προς το παρόν, το ίδρυμα ισχυρίζεται ότι είναι μόνο έρευνα “korise” που θα του επιτρέψει να “develop μια ενημερωμένη συζήτηση”, αν προκύψει ανάγκη, σχετικά με την εφαρμογή τέτοιων πιο περιοριστικών μέτρων στην πίστωση. Αυτή η ευκαιρία αντιστοιχεί σε Μπουμ Ο σημερινός τομέας, με τις τιμές σε αρκετές πόλεις να ξεπερνούν ήδη τα ιστορικά επίπεδα.

Επί του παρόντος, δεν σκεφτόμαστε να ενεργοποιήσουμε αυτά τα μέτρα. Θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα αναλυτικό πλαίσιο για την αξιολόγηση της πιθανής εφαρμογής τους”, δήλωσε ο Daniel Pérez Cid, Γενικός Διευθυντής Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, Ρυθμιστικής και Προβληματικής Ανάλυσης, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της Έκθεσης Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας για το δεύτερο εξάμηνο του έτους. Ωστόσο, δεν υπάρχει συγκεκριμένη ημερομηνία. Ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υποχρέωση να επιβάλει αυτούς τους περιορισμούς, καθώς εμπίπτει στη δικαιοδοσία κάθε κράτους μέλους. Επιπλέον, η Τράπεζα της Ισπανίας αναγνωρίζει ότι προς το παρόν δεν είναι “η διευκόλυνση των δανειοδοτικών πολιτικών” από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, παρά το υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού στον τομέα. “Η πιστωτική επέκταση κινείται με υγιή και επιφυλακτικό τρόπο”, ισχυρίζεται ο Pérez Cid.

Η Ισπανία είναι μία από τις τρεις χώρες, μαζί με την Ιταλία και τη Γερμανία, η οποία δεν έχει ακόμη ενεργοποιήσει αυτό που είναι γνωστό ως Μέτρα που βασίζονται σε δανειολήπτες Τι περιλαμβάνουν αυτά τα μέτρα; Η Τράπεζα της Ισπανίας μπορεί να επιβάλλει περιορισμούς στον ενυπόθηκο δανεισμό για πιο ευάλωτες οικογένειες και σε εκείνες των οποίων οι μηνιαίες πληρωμές ενυπόθηκων δανείων αντιπροσωπεύουν σημαντικό ποσοστό του εισοδήματός τους. Τα μέτρα αυτά, τα οποία δεν έχουν ακόμη καθοριστεί, μπορούν να περιορίσουν την παρούσα έκθεση πιστωτική αξία , που αφορά το ποσό της πίστωσης στην αξία του ακινήτου. Η τυπική έκθεση πιστωτικής αξίας στην Ισπανία είναι το μέγιστο 80%, με αρχική πληρωμή 20% από τον αγοραστή. Μια άλλη επιλογή είναι ο περιορισμός των αναφορών πιστωτικού εισοδήματος στους αγοραστές. Επιπλέον, τέσσερις άλλες χώρες (Γερμανία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο και Πορτογαλία) απαιτούν από τον τραπεζικό τομέα να κατέχει μία απόθεμα ασφαλείας Ενάντια στους συστημικούς κινδύνους για την κάλυψη της έκθεσής της στην υποθήκη. Μια πρόσφατη δυνατότητα περιλαμβάνει τον περιορισμό των μέγιστων περιόδων αποπληρωμής των ενυπόθηκων δανείων, οι οποίες είναι συνήθως περίπου 35 χρόνια στην Ισπανία.

Η Τράπεζα της Ισπανίας λέει ότι είναι “studio deep” αυτό που κάνουν άλλες χώρες, το οποίο θεωρεί παράδειγμα για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας αυτών των μέτρων. Δεδομένης της εμπειρίας άλλων κρατών μελών της ΕΕ, τα μέτρα αυτά φθάνουν σε επίπεδα “επιδοτήσεις για το χρέος των νοικοκυριών” εμποδίζοντας τις οικογένειες με χαμηλό εισόδημα να αγοράζουν σπίτια μέσω ενυπόθηκων δανείων, καθώς και την καταπολέμηση “ανισορροπιών στην αγορά κατοικιών”.

Άλλες μελέτες έχουν αναλύσει συγκεκριμένα τμήματα δανειοληπτών”, όπως εκείνα που αγοράζουν ενοικιαζόμενα σπίτια και οι οποίοι, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά ευρήματα που παρατηρήθηκαν αλλού, “είναι πιθανότερο να μην πληρώσουν” όταν πρόκειται για δόσεις πληρωμής.

Σε χώρες όπου ισχύουν ήδη τέτοιοι περιορισμοί, σημειώνεται χαμηλότερο εγχώριο χρέος και χαμηλότερο ποσοστό μη πληρωμής, λαμβάνοντας υπόψη το χαμηλότερο δείκτη χρέους προς το εισόδημα και το γεγονός ότι η πιστωτική πρόσβαση θα στερούνταν τη μείωση των οικογενειών εισοδήματος. Επιπλέον, ο αντίκτυπος στην αγορά ενοικίων Δεν πρέπει να παραμεληθεί. Η Τράπεζα της Ισπανίας αναγνωρίζει ότι η εφαρμογή των περιορισμών αυτών μπορεί να μειώσει τις τιμές των κατοικιών, αλλά να αυξήσει τις τιμές των ενοικίων, επηρεάζοντας αρνητικά τις νέες και μεσαίες οικογένειες Ωστόσο, σε περίπτωση υποθετικής κρίσης, αυτά τα μέτρα (BBM) θα μείωναν τις επιπτώσεις τους σε πιο ευάλωτες ομάδες, λογικά, επειδή δεν θα μπορούσαν να λάβουν δάνεια για την αγορά σπιτιού.

Αυτό που αναζητά η Τράπεζα της Ισπανίας είναι να προωθήσει μια πιθανή κρίση, ενισχύοντας τα τραπεζικά υπόλοιπα με πιο υγιεινά χαρτοφυλάκια ενυπόθηκων δανείων και εμποδίζοντας την οικονομική κρίση να καταστρέψει τις χαμηλότερες και μεσαίες τάξεις όταν δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις πιστωτικές πληρωμές λόγω μισθών και χαμηλότερων θέσεων εργασίας, οι οποίες είναι επίσης πιο ευαίσθητες στον οικονομικό κύκλο.

Κι άλλο κρασί, κι άλλο HIPOTECA

Το ίδρυμα επιμένει ότι δεν βλέπει μια πιστωτική φούσκα στον τομέα της στέγασης, με δείκτες μακριά από τα κρίσιμα επίπεδα που παρατηρήθηκαν πριν από την έκρηξη φυσαλίδα 2008 στέγαση. Η πίστωση στην Ισπανία αυξήθηκε με επιτόκιο 2,7% σε σύγκριση με τον Ιούνιο του 2014, ενθαρρύνοντας κυρίως τα νοικοκυριά, γεγονός που συνέβαλε 1,8 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με 0,9 ποσοστιαίες μονάδες για τις επιχειρήσεις. Η Τράπεζα της Ισπανίας θεωρεί αυτή την ανάπτυξη σε μια θετική χώρα και, πάνω απ 'όλα, “είναι ενσωματωμένη” σε σύγκριση με μια αύξηση 6% του εθνικού ΑΕΠ κατά την ίδια περίοδο.

Σύμφωνα με την Έκθεση για τη Χρηματοπιστωτική Σταθερότητα, οι αυξήσεις των τιμών δεν συμβαίνουν ομοιόμορφα σε όλες τις επαρχίες. “Η αύξηση των τιμών των κατοικιών δεν είναι διαδεδομένη σε όλη την Ισπανία, αλλά επικεντρώνεται σε συγκεκριμένους τομείς “, ισχυρίζεται ο Pérez Cid. Ωστόσο, αυτή η αύξηση των αξιών των ακινήτων αρχίζει να επηρεάζει το μέσο εισόδημα των νοικοκυριών. Το χάσμα μεταξύ των αυξανόμενων τιμών των κατοικιών και των εσόδων των νοικοκυριών έχει φτάσει τις 9 ποσοστιαίες μονάδες, ένα επίπεδο παρόμοιο με τον Ιούλιο του 2003, σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, και “από τα κενά που παρατηρήθηκαν κατά την κρίση του 2007, όταν το χάσμα έφτασε τις 23,8 ποσοστιαίες μονάδες”.

Απόμακρη Τράπεζα της Ισπανίας Αγοραία άνθηση η παρούσα κατάσταση δεν είναι συγκρίσιμη, σύμφωνα με την ίδια, επειδή η δραστηριότητα των ακινήτων είναι πιο κοντά στις αρχές του 2000. Οι όροι πίστωσης υπό τους οποίους οι τράπεζες δανείζουν υποθήκες είναι εντελώς διαφορετικοί και δεν διευκολύνονται όσον αφορά τα κριτήρια πίστωσης. Επιπλέον, η Τράπεζα της Ισπανίας ισχυρίζεται ότι η οικονομική κατάσταση των οικογενειών είναι πολύ ισχυρή. Από την άλλη πλευρά, όσον αφορά τον τομέα της ανάπτυξης, η ευαισθησία του “είναι σαφώς κάτω από τα επίπεδα που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης του 2008”.

Όσον αφορά τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι οικογένειες κατά τη λήψη ενυπόθηκου δανείου, τα τρέχοντα επίπεδα είναι παρόμοια με αυτά του 2001, κοντά στο 30% του εισοδήματός τους, όταν τα ποσοστά έφτασαν το 70% στην κορυφή της φούσκας ακινήτων της Ισπανίας.