Απαγορεύοντας τις συγκοινωνιακές γραμμές στην πρωτεύουσα, ο Νταρντάν Σεϊντίου αναφέρει ότι ακόμα και το 2017 η κυβέρνηση μπλόκαρε τον δήμο

Πλήρης αποστολή:

Τον Φεβρουάριο του 2017, μετά από δύο χρόνια μάχης με κυβέρνηση έπειτα και μετά από πιέσεις πολιτών, η Πρίστινα έλαβε 51 νέα λεωφορεία μετά τις 30 έτη χωρίς καμία επένδυση στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Για όσους γνωρίζουν, ηγούμαι αυτής της μεταμόρφωσης ως αναπληρωτής πρόεδρος της Πρίστινα. Αυτά τα λεωφορεία δεν ήρθαν επειδή κάποιος στην κεντρική εξουσία ξύπνησε πρόθυμα. Ήρθαν επειδή οι πολίτες, όταν είδαν τον αποκλεισμό της κεντρικής κυβέρνησης, αρραβωνιάστηκαν και απαίτησαν να ξεκλειδώσουν την αγορά των λεωφορείων. Ήρθαν επειδή η πόλη αρνήθηκε να υπακούσει.

Και για να ξέρετε ακριβώς τι συνέβη: το 2015, 2017, νέα λεωφορεία έχουν κολλήσει στα χαρτιά για δύο ολόκληρα χρόνια, όχι επειδή τους έλειπαν χρήματα, όχι επειδή είχαν έγγραφα, αλλά επειδή η κεντρική κυβέρνηση αρνήθηκε να υπογράψει μόνο ότι το πρόγραμμα ήταν η Πρίστινα. Και τότε η Πρίστινα ηγήθηκε της VV, ενώ η κεντρική εξουσία είχε LDK.

Κάθε διαδικασία ήταν σκόπιμα χρονοβόρα, κάθε δικαιολογία που εφευρέθηκε. Ήταν ένας καθαρός πολιτικός αποκλεισμός, με ένα μόνο στόχο, να ταπεινώσει την πόλη που είχε ψηφίσει διαφορετικά. Και αυτός ο αποκλεισμός έσπασε μόνο όταν οι πολίτες διαμαρτυρήθηκαν, υπέγραψαν αναφορές και ήρθαν στην πόρτα της εξουσίας. Μόνο τότε αποσύρθηκε η κυβέρνηση.

Σήμερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά με ακόμα μεγαλύτερο κυνισμό. Αύριο, η Πρίστινα παραμένει χωρίς μέσα μαζικής μεταφοράς. Ένοχος είναι η πολιτική που χρησιμοποιείς ως όμηρος.

Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την κρίση των δημόσιων μεταφορών για να φέρει λαθραία την ιδέα της ψηφοφορίας στον προϋπολογισμό, παρόλο που γνωρίζουν ότι μια κυβέρνηση χωρίς εντολή δεν έχει δικαίωμα να λαμβάνει αποφάσεις που δημιουργούν νέες υποχρεώσεις. Είναι μέρος του ίδιου σεναρίου που περιέγραψα τις τελευταίες εβδομάδες: δημιουργούν κρίση, δημιουργούν πανικό, κατηγορούν τους άλλους, και στη συνέχεια χρησιμοποιούν το χάος ως λογική για να πιέσουν έναν προϋπολογισμό που δεν μπορεί να ψηφιστεί νόμιμα.

Δεν είναι σύμπτωση. Αυτό είναι στρατηγική. Το μόνο που έγραψα τις τελευταίες εβδομάδες είναι να εμφανιστεί μπροστά μας, να ζήσει: να δημιουργήσει μια κρίση, να κατηγορήσει τους άλλους, και στη συνέχεια να παρουσιάσει τον εαυτό σας ως σωτήρας.

Το 2017, πολίτες της Πρίστινα έσπασαν τον αποκλεισμό. Το 2025, οι πολίτες πρέπει να καταλάβουν ότι αυτό το παιχνίδι είναι ακόμα πιο επικίνδυνο. Επειδή δεν επηρεάζεται μόνο η δημόσια συγκοινωνία τώρα, η νομική και συνταγματική τάξη επηρεάζεται. Τα σύνορα της Δημοκρατίας δοκιμάζονται.

Αν δεχτούμε σήμερα ότι η κυβέρνηση χωρίς ένταλμα μπορεί να χρησιμοποιήσει την πόλη για πολιτική πίεση, αύριο θα συμφωνήσουμε ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει το κράτος. Έτσι ξεκινούν οι διαφάνειες.

Είμαι περήφανος που το 2017, μαζί με τους πολίτες αυτής της πόλης, κατασκευάσαμε ένα μηδενικό δημόσιο συγκοινωνιακό μέσο που χρεοκόπησε μόνο με έξι λεωφορεία και 24 μήνες απλήρωτων μισθών. Αλλά σήμερα δεν είναι η ώρα να το αξίζουμε. Σήμερα είναι η ώρα να υψώσεις τη φωνή σου.

Επειδή αυτή η κυβέρνηση σαφώς δεν προστατεύει ούτε την πόλη ούτε το δημόσιο συμφέρον. Απλά προστατεύει τη δύναμή του.

Και πάντα υπήρχε μια απλή αλήθεια σε αυτή τη χώρα: όταν οι πολίτες είναι σιωπηλοί, η εξουσία κάνει αυτό που θέλει. Όταν οι πολίτες μιλούν, η εξουσία σταματά.

Η Πρίστινα δεν μπορεί να κρατηθεί όμηρος από κανέναν. Η Πρίστινα δεν είναι σιωπηλή.