Ένα τραγούδι, μια Ευρώπη: εμπνευσμένο μήνυμα για σήμερα και αύριο

Από τα Δυτικά Βαλκάνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση -- η οποία περιλαμβάνει την Αλβανία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, τη Βουλγαρία, την Τσεχία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Κοσσυφοπέδιο, το Μαυροβούνιο, τις Κάτω Χώρες, τη Βόρεια Μακεδονία, τη Σερβία και τη Σλοβενία -- οι δημιουργικές δυνάμεις από όλη την Ευρώπη ένωσαν τις δυνάμεις τους στην πολιτιστική και επικοινωνιακή πρωτοβουλία “Ένα τραγούδι, μια Ευρώπη” των WeBalkans.

Σε ένα συνδυασμό παραδόσεων, ταλέντων και ιδεών με παραδοσιακά, κλασικά και σπάνια όργανα, 12 μουσικοί ξαναφαντάστηκαν τη Joy Oda στη Φιλαρμονική των Σκοπίων. Περισσότερο από μια απλή επίδειξη, κατάφεραν να δημιουργήσουν μια ιστορία που μας θυμίζει τη σημασία - την ενότητα, την αλληλεγγύη και την ειρήνη. Μια ιστορία που αφηγείται στην παγκόσμια γλώσσα της μουσικής.

Όταν μιλάμε για την ΕΕ και τα Δυτικά Βαλκάνια, μπορώ να πω ότι δεν πρόκειται για την ΕΕ και τα Δυτικά Βαλκάνια, αλλά για εμένα, είναι μόνο η Ευρώπη. Οι διαφορές μας δεν έχουν σημασία, γιατί η μουσική είναι πάντα ένα βήμα μπροστά στην ένωσή μας”, είπε ο Γκεντ Ράσι, πιανίστας και φιζαρμονίστας από την Αλβανία.

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι WeBalkans, η πρωτοβουλία της Γενικής Διεύθυνσης Διεύρυνσης και Ανατολικού Γείτονα (DG ENEST), δημιούργησαν “Ένα τραγούδι, A European”. Το έργο δείχνει πώς ο πολιτισμός και η τέχνη συνεχίζουν να είναι τα πιο ισχυρά μέσα για την προώθηση της αλλαγής, συχνά πιο κοντά στο κοινό από ό, τι ακαδημαϊκές συζητήσεις ή πολιτικές αναλύσεις.

Για την Αντόνια Μπατίνιτς της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, η φωνητική σολίστ, η μουσική είναι παγκόσμια γλώσσα που ξεπερνά τις λέξεις. Η juha έχει σημασία, αλλά η έκφραση και η δύναμη της μουσικής μιλούν περισσότερο από κάθε στίχο. Ο συνάδελφός της Marvin Dilman από τη Γερμανία πρόσθεσε: “Είμαστε πραγματικά διαφορετικοί, αλλά είμαστε επίσης συνδεδεμένοι και απολαμβάνοντας αυτές τις αλλαγές, και η μουσική μας δίνει αυτή την επιλογή”.

Γενιές με τη σειρά τους, πληθυσμοί σε ολόκληρη την ΕΕ και τα Δυτικά Βαλκάνια έχουν μεγαλώσει ακούγοντας τα ίδια τραγούδια, μοιράζοντας τις ίδιες παραδόσεις και εκτιμώντας τις ίδιες αξίες. Αυτή η πρωτοβουλία αποτελεί απόδειξη ότι ο πολιτισμός εξακολουθεί να χρησιμεύει ως γέφυρα μεταξύ γενεών, χωρών και φιλοδοξιών”, είπε ο Ντίνο Σούκαλο, μουσικός παραγωγός.

Η απόδοση στα Σκόπια δεν είχε καμία σχέση με την αναθεώρηση του Οίκου της Χαράς με μια νέα διευθέτηση, αναμειγνύοντας παραδοσιακά όργανα με σύγχρονα. Ο Ντρίτον Μπάτα, όργανο Guitlia του Κοσσυφοπεδίου, ανέφερε ότι στόχος του ήταν να στείλει ένα μήνυμα: μαζί, μπορούμε να τιμήσουμε τις παγκόσμιες αξίες, να σεβαστούμε την πολυμορφία και να οικοδομήσουμε ένα κοινό μέλλον ειρήνης, προόδου και ευημερίας.

“Συναντήσαμε διαφορετικούς πολιτισμούς και ιδέες, αναδιοργανώνοντας κάτι τόσο κλασσικό και παραδοσιακό όπως ο Μπετόβεν με μουσική και εθνοτροπία. Το μήνυμα είναι σαφές: να ενώσουμε, να ξεχάσουμε τα όρια, να παίξουμε μαζί, να απολαύσουμε και να μην χωριστούμε, αλλά να συγκρουστούμε με τη δημιουργικότητα και τη χαρά”, είπε η Σλοβένος βιολίστρια και τραγουδίστρια Anna Mezhac ενώ ο Γάλλος ντράμερ Delpanine Aurelie Langhoff πρόσθεσε: “Αν και δεν είμαστε όλοι ίδιοι, αφού προερχόμαστε από διαφορετικούς πολιτισμούς, η μουσική είναι αυτό που μας λέει ότι είμαστε παρόμοιοι και ότι είμαστε μαζί ηθικοί. ”

“Ένα τραγούδι, A European” παρουσιάζει επίσης το ρόλο της ΕΕ στην υποστήριξη του πολιτισμού και στην οικοδόμηση ενός κοινού πολιτιστικού χώρου. Η ΕΕ επενδύει στην τέχνη, τη διασυνοριακή συνεργασία, ενώνοντας ανθρώπους για να ξεπεράσει τις διαιρέσεις. Οι προσπάθειες αυτές δείχνουν ότι η Ευρώπη είναι ένας κοινός χώρος, όπου η ΕΕ και τα Δυτικά Βαλκάνια μοιράζονται τις ίδιες αξίες, αγωνιζόμενοι για καλύτερη πρόοδο και ζωή για όλους. Αυτό το μήνυμα αντηχούσε και στους μουσικούς.

Η μαυροβούνιος φλαουτίστρια Ζανά Λεκίκ πιστεύει ότι οι νέες ρυθμίσεις της Όντα της Χαράς μεταφέρουν καλλιτεχνικά αλλά και πολιτικά μηνύματα. Μπορούμε να προχωρήσουμε μόνο αν είμαστε μαζί απαλλαγμένοι από βάρη και περιορισμούς. Αυτό είναι το κλειδί. Η μουσική μας δείχνει τη δυνατότητα συνεργασίας, την αναγκαιότητα της διαφορετικότητας και τη δύναμη της τέχνης ως ήπια δύναμη στην οικοδόμηση της κοινωνίας. Η πολιτική είναι παντού γύρω μας σήμερα, στην καθημερινή μας ζωή, έτσι το καθήκον μας είναι να χρησιμοποιούμε την τέχνη για να κάνουμε την πολιτική να λειτουργήσει για εμάς, όχι εναντίον μας.” Παρόμοιες σκέψεις μοιράστηκε και ο Mike del Ferro, πιανίστας από την Ολλανδία, ο οποίος είπε ότι η Κοινή Απόδοση της Ώρας της Χαράς είναι ένα σημάδι ότι ο κόσμος είναι ενωμένος, επειδή “ανεξαρτήτως πολιτικής δέσμευσης ή θρησκείας, στέλνουμε το μήνυμα ότι αγαπιόμαστε και πιστεύω ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό”

Ο ταξιτζής και κλαρινετίστας Μίλος Νίκολιτς, από τη Σερβία, προσθέτει ότι η μουσική είναι μια από τις ισχυρότερες δυνάμεις για συλλογικό μετασχηματισμό. Αν κάτι μπορεί να βοηθήσει την κοινωνία στο σύνολό της, είναι όλη η μουσική. Αν οι χώρες μας επένδυαν περισσότερο στον πολιτισμό, οι κοινωνίες μας θα ανθούν πραγματικά. Όπου μπορώ, το λέω στους γονείς μου, στείλε τα παιδιά σου σε μουσικά σχολεία. Είναι η καλύτερη επένδυση στο μέλλον τους. ” “Ένα τραγούδι, μια Ευρώπη” για τους περισσότερους ήταν η ευκαιρία να δουν το υπέροχο Βουλγαρικό όργανο γκούλκα. Η Hristina Beleva, η οποία έπαιξε τη gaddulka, τόνισε ότι η συνεργασία είναι “ένα φως στη ζωή μας και ότι, αν σκεφτούμε απλά πράγματα, ο κόσμος θα είναι ένα καλύτερο μέρος”, ενώ ο τρομπαδόρος Petr Harmacek, τρομπετίστας από την Τσεχία πιστεύει ότι η κοινή παράσταση της Χαράς με μουσικούς από βαλκανικές χώρες είναι υπέροχη και δείχνει πώς είμαστε όλοι συνδεδεμένοι.

Για τον νεαρό Σέρκουκ Αλίμοφ, σαλπιγκτή από τη Βόρεια Μακεδονία, ο καθηγητής Νίκολιτς είπε ότι ένα τέτοιο ταλέντο εμφανίζεται μόνο μία φορά τον αιώνα. Η νεολαία και η μεγαλοπρέπεια της μεταφέρουν ένα μήνυμα για σήμερα και για αύριο: όταν τα όργανα παίζουν ως ένα και οι άνθρωποι ενώνουν τις δυνάμεις τους, η Ευρώπη σωστά εξιστορεί μαζί, ζωντανή και σε ένα μέρος.

Ακολούθησέ μας. Ουεμπαλκάνς.eu και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: