Σοκολάτα: Η επιλογή του Σέρβου αντιπροέδρου είναι συνταγματικό καθήκον, τώρα ερώτηση “ποιος θα μπλοκάρει”;

Ο Eugen Cakoli από το Ινστιτούτο Δημοκρατίας του Κοσοβάρου στην ανάγνωση του Νόμου του Συνταγματικού Δικαστηρίου για το ζήτημα του Σερβικού Αναπληρωτή Προέδρου του Κοινοβουλίου του Κοσσυφοπεδίου, δήλωσε ότι είναι “αρμοδιότητες και συνταγματική κατηγορία”.

Το κλειδί φαίνεται να μην είναι πλέον “θα είναι αφιερωμένο στο Κοινοβούλιο”, αλλά “που θα εμποδίσει το θεσμό” κυρίως Αλβανικές κοινότητες ή”, είπε.

Πλήρης αποστολή:

Το Συνταγματικό Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ελάχιστα το δρόμο για το σύνταγμα να είναι δεσμευτικό, αν και σε ορισμένα σημεία οι συλλογισμοί του δεν είναι πλήρως συγχρονισμένοι με προκαταρκτικές αποφάσεις.

Μετά τη σημερινή πράξη, όμως, η κατάσταση είναι ουσιαστικά έτσι:

• Η συνέχιση της συνταγματικής συνόδου θα πρέπει να συγκληθεί εντός των επόμενων 48 ωρών.

• Βασικά, η Συνέλευση δεν μπορεί να συνταγματοποιηθεί χωρίς την εκλογή όλων των υπαρχηγών. Η εκλογή υποκεφαλιστών από τις κοινότητες είναι κατηγορία και συνταγματικό καθήκον, όχι μόνο διαδικαστικές πτυχές.

• Το ζήτημα δεν φαίνεται να είναι πλέον “θα είναι αφιερωμένο στο Κοινοβούλιο”, αλλά “που θα εμποδίσει το θεσμό” πλειοψηφία Αλβανών ή κοινοτήτων.

• Ο σερβικός κατάλογος έχει το δικαίωμα να προτείνει εκ νέου τον καθένα από τους 10 Σέρβους βουλευτές για τη θέση του αναπληρωτή προέδρου. Κανονικά, περιμένω να προταθεί και οι 9 βουλευτές, με τρεις προσπάθειες ο καθένας.

Εάν κανείς δεν λάβει την πλειοψηφία των ψήφων, ο 10ος βουλευτής, Νενάντ Ράσσιτς, ο οποίος είναι Σέρβος, θα πρέπει επίσης να προταθεί, αν και δεν αποτελεί μέρος της Σερβικής Λίστας. Αυτός είναι ο μόνος νόμιμος τρόπος για να εκπληρώσεις την αφιέρωση και να σεβαστείς την πράξη.

• Εάν η Σερβική Λίστα αρνηθεί να προτείνει τον Ρασίκι, τότε ο Πρόεδρος της Βουλής έχει το δικαίωμα να εφαρμόσει την παρτίδα. Το δικαστήριο δεν επαίνεσε αυτή τη διαδικασία ως αντισυνταγματική, επομένως παραμένει το νόμιμο μέσο για την αποφυγή του αποκλεισμού.

• Και εδώ είναι το βασικό σημείο, το οποίο, δυστυχώς, δεν έχει αποσαφηνιστεί επαρκώς: αν ακόμη και μετά το ξόρκι, ο Σέρβος αναπληρωτής ηγέτης (οπότε, υποθετικά ούτε ο Raspë), τότε η ευθύνη για την αποτυχία πέφτει στην αλβανική πλειοψηφία, αφού η Σερβική κοινότητα έχει καταναλώσει το δικαίωμά της μέχρι τέλους.

• Σε αυτή την περίπτωση, η Συνέλευση τελικά απέτυχε να μετατραπεί. Και παρόλο που το Δικαστήριο θα έπρεπε να το επισημοποιήσει με μια νέα απόφαση, οι νέες εκλογές είναι η μόνη λογική λύση.

• Η απέλαση που επιβάλλει το Δικαστήριο (πίκα 148) σημαίνει ότι η λειτουργία χωρίς ένα (ή μέχρι δύο) μέλος της ηγεσίας) βρίσκεται στην υποθετική κατάσταση μόνο όταν η ίδια η Σερβική κοινότητα παρεμποδίζει τη διαδικασία, χωρίς να προτείνει καθόλου.

Έτσι, ως εξαίρεση, αυτή η διάταξη φαίνεται να αξίζει περισσότερο στο σενάριο όταν ένα Σερβικό υποκείμενο θα κερδίσει όλες τις εντολές και θα σαμποτάρει τη διαδικασία, όχι όταν η πλειοψηφία αρνείται να ψηφίσει για τον υποψήφιο τους.

• Ως εκ τούτου, ναι, η Σερβική κοινότητα έχει μια μορφή “mutoje” αλλά που είναι σχετική, και εκτείνεται μόνο όσο επιτρέπει η Αλβανική πλειοψηφία. Στο τέλος, όλα εξαρτώνται από την πολιτική βούληση της πλειοψηφίας να σεβαστεί το πνεύμα του Συντάγματος και να ολοκληρώσει τη διαδικασία.