Σεβασμός και απογοήτευση Ο Ζελένσκι αφήνει τον Λευκό Οίκο με άδεια χέρια

Η συζήτηση του Λευκού Οίκου με τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ο Βολόντερ Ζελένσκι έγραψε για το X, ήταν “sharp”.

Ωστόσο, το BBC αναφέρει ότι δεν υπάρχει λόγος να αναλύσουμε τη σημασιολογική περιγραφή του για την ανταλλαγή για να γνωρίζουμε ότι αυτή δεν ήταν η συνάντηση που περίμενε η ουκρανική πλευρά.

Αν η παλιά βρετανική έκφραση ότι μια εβδομάδα είναι πολύς χρόνος στην πολιτική είναι αληθινή, τότε ο Ζελένσκι φαίνεται να έχει κάνει νέο ρεκόρ.

Μια σύντομη διατλαντική πτήση, όπως φαίνεται, είναι τώρα μια ολόκληρη εποχή.

Καθώς έφευγαν για Ουάσινγκτον την Πέμπτη, η ουκρανική πλευρά είχε καλή διάθεση.

Αλλά, ακριβώς όταν η πτήση του Ζελένσκι ήταν στον αέρα, νέα της κλήσης δυόμισι ώρες Trump-Pout άρχισαν να αναδύονται, και, πριν οι τροχοί της να βρίσκονται στην τροχιά της Ουάσινγκτον, λάβαμε είδηση ότι μια άλλη κορυφή μεταξύ των δύο ήταν στο κατώφλι.

Οι Ουκρανοί κατέβηκαν τις σκάλες για να περιμένουν με έναν περιορισμένο αμερικανικό χαιρετισμό, και με την αισιοδοξία τους, σαν παραμελημένες αποσκευές, χάθηκαν κάπου στην πορεία.

Ο Ζελένσκι έχει μάθει από την πικρή εμπειρία ότι υπάρχουν μεγάλοι κίνδυνοι αν θεωρηθεί πρόκληση του Τραμπ μέσα στους τοίχους του Λευκού Οίκου.

Και έτσι η βασική ένταση ήταν για άλλη μια φορά ευάλωτη, ενώ ο Τραμπ, ο γραμματέας του κράτους, ο γραμματέας του πολέμου και ο υπουργός Οικονομικών έμοιαζαν σκληρά, ενώ εξέχοντα μέλη των ΜΜΕ που στηρίζονταν στο ΜΑΓΑ (Mike Great Again) συγκεντρώθηκαν γύρω από το πίσω μέρος της καρέκλας του.

Όπως αναμενόταν, ο Ζελένσκι ήταν προσεκτικός να προσφέρει άφθονους επαίνους για την ικανότητα του οικοδεσπότη του να είναι ειρηνοποιός και να εκφράζει συνεχώς την ευγνωμοσύνη του. Ο έπαινος είναι το νόμισμα της διπλωματίας στην Ουάσινγκτον αυτές τις μέρες.

Αλλά ο Ζελένσκι κατέστησε επίσης σαφές ότι δεν συμμερίστηκε την προφανή πεποίθηση του Τραμπ ότι η Ρωσία ενεργεί με εμπιστοσύνη.

Το αποτέλεσμα, ωστόσο, φαίνεται να ήταν ένα προκαθορισμένο συμπέρασμα.

Ο Τραμπ έκλεισε την ημέρα επιμένοντας ότι ο πόλεμος θα πρέπει απλά να παγώσει στις υπάρχουσες γραμμές μάχης και οι δύο πλευρές θα πρέπει απλά να επιστρέψουν στην πατρίδα τους”.

Για την Ουκρανία και τους συμμάχους της, η σύγκρουση δεν είναι προσωπική διαμάχη, αλλά ένας αγώνας επιθετικότητας που διεξάγεται από ένα αυταρχικό κράτος, με αυτοκρατορικές φιλοδοξίες, ενάντια σε μια ευρωπαϊκή δημοκρατία.

Ουκρανία θέλει οι πύραυλοι Tomahawk των ΗΠΑ να την βοηθήσουν να πιέσει τον Πούτιν για πραγματικές διαπραγματεύσεις, και θέλει εγγυήσεις ασφαλείας από τις ΗΠΑ για να διασφαλίσει ότι είναι υποχρεωμένος να σεβαστεί τυχόν μελλοντικές συμφωνίες ειρήνης. /Περισκόπιο/