Η μελέτη δείχνει ότι το άγγιγμα ενός συντρόφου διευκολύνει τον πόνο

Η επιστημονική ονομασία για αυτό είναι “χαρακτηριστική συμπεριφορά” και αναφέρεται στην ανθρώπινη ικανότητα συγχρονισμού με άλλους ανθρώπους για χάρη της ζωής σε μια κοινωνία.

Μερικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι όχι μόνο μπορούν να συγχρονίσουν τη συμπεριφορά τους, αλλά μπορούν επίσης να συγχρονίσουν τη φυσιολογία τους.

Ο διαπροσωπικός συγχρονισμός “μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, όταν οι άνθρωποι βλέπουν την ίδια ταινία, η εγκεφαλική τους δραστηριότητα συγχρονίζεται. Παρόμοια, όταν οι εραστές κοιτάζονται στα μάτια, οι καρδιές τους χτυπούν κυριολεκτικά σαν αυτές.

Νέα έρευνα που διεξάγεται από επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο (CU) Ο Boulder διερευνά το ρόλο της αφής στην προώθηση του διαπροσωπικού συγχρονισμού στο πλαίσιο του πόνου.

Επικεφαλής της ομάδας ήταν ο Pavel Goldstein, ένας μεταδιδακτορικός ερευνητής του πόνου στο Εργαστήριο Γνωστικής και Εφευρετικής Νευροπάθειας στο CU Boulder, και τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Επιστημονικές Εκθέσεις.

Ο Δρ Goldstein εξηγεί τι προκάλεσε την έρευνά του, λέγοντας: “Η γυναίκα μου είχε πόνο και το μόνο που σκέφτηκα ήταν: “Τι μπορώ να κάνω για να τη βοηθήσω; Επικοινώνησα και ένιωσα ότι ήταν χρήσιμο. Ήθελα να το δοκιμάσω στο εργαστήριο: μπορώ πραγματικά να χαμηλώσω τον πόνο με την αφή και αν ναι;

Μελέτη του Πόνου και του Αγγίγματος των Ζευγών

Ο Δρ. Γκόλντστιν και οι συνεργάτες του συνέλεξαν 22 ετεροφυλόφιλους για τη μελέτη τους, όλα μεταξύ 23 και 32 ετών.

Οι ερευνητές ζήτησαν από τα ζευγάρια να συμμετάσχουν σε μια σειρά δοκιμών που επανέλαβαν την εμπειρία του να βρίσκονται σε μια αίθουσα παράδοσης.

Στις γυναίκες συμμετέχοντες ανατέθηκε ο ρόλος του <x0 παυσίπονου”, ενώ στους άνδρες ήταν “πονοποιοί”.

Ο Δρ. Γκόλντστιν και η ομάδα τους κατέγραψαν τον αναπνευστικό ρυθμό και τον καρδιακό ρυθμό των συμμετεχόντων χρησιμοποιώντας ηλεκτροκαρδιογράφημα τόσο σε πόνο όσο και σε ανώδυνες συνθήκες και σε όρους αφής και καθόλου αφής.

Σε ανώδυνες συνθήκες, τα ζευγάρια είτε κάθονταν μαζί χωρίς να αγγίξουν, καθόντουσαν μαζί κρατώντας τα χέρια τους, είτε βρίσκονταν σε ξεχωριστά δωμάτια. Στο σενάριο του πόνου, και οι τρεις καταστάσεις επαναλήφθηκαν, αλλά η γυναίκα υποβλήθηκε σε <x0 ανάκτηση φωτός από θερμότητα” σε 2 λεπτά.

Το άγγιγμα αποκαθιστά τον συγχρονισμό, διευκολύνει τον πόνο

Η μελέτη επιβεβαίωσε προηγούμενα ευρήματα και έδειξε ζευγάρια συγχρονισμένα ψυχολογικά μόνο με το να βρίσκονται ο ένας στην κοινωνία του άλλου.

Όταν η γυναίκα υποβλήθηκε στον πόνο και ο σύντροφός της δεν την άγγιξε, αυτό το φυσικό ζευγάρωμα μειώθηκε δραματικά. Ωστόσο, όταν ο αρσενικός σύντροφος κρατούσε το χέρι της, ο καρδιακός ρυθμός και η αναπνοή της καταπιέστηκαν, και ο πόνος της γυναίκας μειώθηκε. Επιπλέον, η χειραψία αύξησε τη συμπάθεια του αρσενικού συντρόφου.

Γενικά, η αφή φαίνεται να παίζει βασικό ρόλο στον διαπροσωπικό συγχρονισμό, καθώς αύξησε το φυσικό ζευγάρωμα είτε η γυναίκα πονούσε είτε όχι.

Αυτό επιβεβαιώνει τον Δρ. Γκόλντστιν, στον οποίο έδειξε ότι όσο πιο συμπονετικός είναι ένας άντρας σε μια γυναίκα, τόσο λιγότερο οδυνηρή αισθάνεται η σύζυγός του.

Φαίνεται ότι όσο πιο συγχρονισμένοι είμαστε, τόσο πιο χαλαρός είναι ο πόνος μας. Ωστόσο, οι ερευνητές δεν γνωρίζουν αν ο πόνος μικρότερης έντασης αυξάνει τον διαπροσωπικό συγχρονισμό, ή αν είναι το αντίθετο.