Ο Μάρτυρας αφηγείται τους διωγμούς που αντιμετώπισαν στον πόλεμο στο Πάνορκ της Μαλισέβα: Ο κατηγορούμενος Λάζοβιτς έχει φέρει στη γωνία.

Αρχικά, μάρτυρας του Ραμαζανίου Μπακάι ενώπιον του δικαστηρίου ομολόγησε τις διώξεις που βιώνουν οι Σερβικές αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις και πώς εκδιώχθηκαν από το χωριό Πάνορτς, αναφέρει “Δικαιοσύνη Vow”, μεταδόθηκε Περισκόπιο.

Στις 3 Σεπτεμβρίου το απόγευμα, συνέβη μια πρωτοφανής φρίκη, μας περικύκλωσε, ήμασταν στο Πάνορτς, περικυκλωμένοι από Σερβικές αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις. Στη συνέχεια, πήραν μια κίνηση για να διαχωρίσουν τις γυναίκες και τα παιδιά από εμάς τους άνδρες, εκείνοι από εμάς που στέκονταν εκεί στη σειρά για δύο από τα μέρη όπου ήμασταν περικυκλωμένοι, μας οδήγησαν στο αντικείμενο του δημοτικού σχολείου”, είπε Bacaj μάρτυρας.

Ο Μάρτυρας Μπακάι ισχυρίστηκε ότι βασανίστηκε στο δρόμο για το σχολείο.

Και ακόμα και κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, περίπου μισό μίλι δρόμου, έχουν φέρει στον πληθυσμό ό, τι μπορούν. Έχω υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς και μετά έχουμε κλειστεί σε αυτό το σχολείο, χωρίς βασικές συνθήκες πολλές σε ένα μικρό δωμάτιο, χωρίς ψωμί και χωρίς νερό. Την επόμενη μέρα μας έριξαν όλους στην αυλή του σχολείου και καθόμαστε στα γόνατα. Διάφορες τηλεοράσεις έχουν έρθει με πολύ μεγάλες φωτογραφικές μηχανές σας και ο φωτογράφος και οι άνθρωποι που μας άφησαν να γυρίσουμε, και αυτές φωτογραφούνται εκεί”, είπε ο Μπακάι.

Ο Μπακάι δήλωσε ότι υπήρχε και ο κατηγορούμενος Λάζοβιτς, ο οποίος είχε βασανιστεί.

Αυτό (Λάζοβιτς) στο δρόμο για το σχολείο έφερε τους μήνες στη γωνία, με το προφυλακτικό και το λάκτισμα”, είπε ο Μπακάι.

Τότε ήταν μάρτυρας ο Ζαίμ Γκασί, ο οποίος ομολόγησε τους διωγμούς που είχε βιώσει, περιγράφοντας και αυτά που του είχαν πει οι φίλοι του.

Μου είπαν ότι τα σκατώσαμε. Μας χτύπησαν μέχρι θανάτου. Υπάρχει ένας παραστρατιωτικός στην πόρτα αυτή τη στιγμή γιατί κάθεσαι εκεί, του είπα ότι δεν ξέρεις, είπε ότι θα είμαστε εκεί σε λίγα λεπτά και θα συνεργαστούμε μαζί σου, πες Γκάσι.

Ο Μάρτυρας Γκάσι ανέφερε επίσης το ταξίδι όταν χωρίστηκαν και στάλθηκαν στο σχολείο, συνοδευόμενοι από σερβικές δυνάμεις στο Πάνορκ.

“συνέχιζε να συνδυάζει και τους τρεις σχηματισμούς, συνοδευόμενους από αστυνομικούς, στρατιώτες και παραστρατιωτικούς”, δήλωσε ο Γκάσι.

Αρχικά, ο ειδικός εισαγγελέας Αρμάντ Ζενελάι δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια αυτής της δίκης, θα ακουστεί η μαρτυρία δεκάδων μαρτύρων, περιγράφοντας λεπτομερώς την πραγματική κατάσταση που παρουσιάζεται στο κατηγορητήριο καθώς και το ρόλο του κατηγορούμενου.

“Σήμερα, βρισκόμαστε εδώ για να αναζητήσουμε δικαιοσύνη για περίπου 500 πολίτες του αλβανικού εθνικισμού, οι οποίοι από τις 3 Σεπτεμβρίου έως τις 5 Σεπτεμβρίου 1998, στο χωριό Πάνορτς, το δήμο Μαλισέβα από τη Σερβική αστυνομία και τις στρατιωτικές δυνάμεις -- συμπεριλαμβανομένων των κατηγορουμένων -- έχουν διαχωριστεί από γυναίκες και παιδιά, έχουν συλληφθεί, βασανιστεί με τη σύλληψη περίπου 30 ωρών παράνομα, σε σοβαρές συνθήκες διαβίωσης, στερώντας τους τα θεμελιώδη δικαιώματα του”, δήλωσε ο εισαγγελέας Ζενελάι.

Ο εισαγγελέας τόνισε ότι αυτές οι ημερομηνίες είχαν γίνει η εκδίωξη του άμαχου πληθυσμού από τα σπίτια τους υπό απειλή όπλου, αναγκάζοντάς τους να ενωθούν σε στήλες για να καταφύγουν στην Αλβανία.

Επίσης, με υψηλές ημερομηνίες, στο χωριό Πάνορκ και στα γύρω χωριά, χρησιμοποιώντας συστηματική βία έχει γίνει η εκδίωξη του πληθυσμού από τα σπίτια τους και στη συνέχεια βαρύ πυροβολικό έχει γίνει ο βομβαρδισμός αυτών των χωριών, για να συνεχίσουν οι είσοδοι του σπιτιού στο σπίτι, και υπό την απειλή όπλων να διώξουν τους κατοίκους από τα σπίτια τους, και για να τους αναγκάσουν να ενώσουν τις στήλες τους για να φύγουν στην Αλβανία”, είπε μεταξύ άλλων το πορκουρόρι.

Ενώ ο υπερασπιστής του κατηγορούμενου Λάζοβιτς, δικηγόρος Φερίντε Ξάνι, δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια αυτής της δίκης και της διαχείρισης της δίκης, θα αποδείξει ότι ο υπερασπιστής του είναι εντελώς αθώος και ότι το δικαστήριο μέχρι το τέλος αυτής της δίκης θα αποδείξει την αθωότητά του.

Κατά την έναρξη της συνόδου, ο κατηγορούμενος Λάζοβιτς αθωώθηκε για την κατηγορία που κατηγορήθηκε.

“Δεν αισθάνομαι ένοχος για αυτό το ποινικό αδίκημα για το οποίο κατηγορούμαι”, δήλωσε ο Λάζοβιτς.

Ακόμη και κατά τη συνεδρίαση του φακέλου στις 4 Δεκεμβρίου 2024, ο κατηγορούμενος έχει κηρυχθεί αθώος.

Αντίθετα, ο Ειδικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου (PSRK), στις 19 Νοεμβρίου 2024, κατέθεσε κατηγορίες εναντίον κατηγορουμένων Σρντιάν Λάζοβιτς, για εγκλήματα πολέμου κατά τη διάρκεια του 1998-1999 στο χωριό Πάνορτς του δήμου Μαλισέβα.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο που παραχώρησε το “Justice Trust”, ο Σρντιάν Λάζοβιτς κατηγορείται το 1998 για περίοδο διεθνούς δικαίου, κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο, στο χωριό Πάνορτς του δήμου Μαλισέβα, ενεργώντας σε συντονισμό με ακόμα άγνωστα πρόσωπα, παραβίασε τους κανόνες διεθνούς δικαίου και πραγματοποίησε συλλήψεις και παράνομη στέρηση από την ελευθερία, τη σωματική και ψυχική κακοποίηση.

Σε αυτό το κατηγορητήριο έχουν περιγραφεί τρόποι και περιστάσεις κακομεταχείρισης και συλλήψεων του αλβανικού άμαχου πληθυσμού, οι οποίες δεν ενεπλάκησαν σε πόλεμο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το κατηγορητήριο αναφέρει ότι από τις 3 Σεπτεμβρίου 1998 έως τις 5 Σεπτεμβρίου 1998, στο χωριό Πάνορτς, στο δήμο Μαλισέβα, σκόπιμα οπλισμένος, ομοιόμορφος, σε συντονισμό με άλλα μέλη της Σερβικής αστυνομίας και των στρατιωτικών δυνάμεων, με σκοπό τον εκφοβισμό, τη μαζική απέλαση και την εθνοκάθαρση του αλβανικού πληθυσμού, ο Λάζοβιτς συνέλαβε, συνέλαβε, βασανίστηκε, βασανίστηκε σωματικά και ψυχολογικά, περίπου 500 πολίτες, οι οποίοι δεν ενεπλάκησαν στη σύγκρουση.

Αναφέρει ότι οι κάτοικοι των χωριών Μαλισέβα και Κλάιν, μαζί με τις οικογένειές τους, είχαν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα χωριά και τα σπίτια τους, κατευθυνόμενοι προς τα βουνά του χωριού Πάνορκ και τα περισσότερα έφθαναν στο χωριό του άμαχου πληθυσμού, αντιμετώπιζαν ένα οδόφραγμα των σερβικών αστυνομικών δυνάμεων, οι οποίοι είχαν περικυκλώσει την περιοχή όπου βρισκόταν ο άμαχος πληθυσμός, όπου λέγεται ότι αρχικά οι σερβικές δυνάμεις χωρίζουν άνδρες και παιδιά από γυναίκες, αυτά τους δίνουν διαταγές να φύγουν και περίπου 500 Αλβανοί άνδρες συλλαμβάνονται και στέλνονται στο σχολείο του χωριού όπου διώκουν και τους χτυπούν ανάμεσά τους, συμπεριλαμβανομένου του Αχμέτι.

“...καθώς φτάνουν στα σχολεία που όλα τα βάζουν σε τάξεις και τα κρατούν παγιδευμένα για περίπου 30 ώρες, κάτω από σοβαρές συνθήκες διαβίωσης, στερώντας τους τα βασικά δικαιώματά τους για τροφή, νερό, φυσικές ανάγκες, και ως εκ τούτου οι Σερβικές δυνάμεις, μέσα στο σχολείο είχαν χωρίσει μια τάξη ξεχωριστή από άλλες τάξεις όπου κρατούσαν τους κρατούμενους, στην οποία υπήρχαν αρκετοί αστυνομικοί μαζί με τους περισσότερους κατηγορούμενους, Serdjan Lazovaq, οι οποίοι είχαν αρχικά απαγορευτεί από ορισμένες από τις Σερβικές δυνάμεις, στη συνέχεια πήραν ένα από την άλλη τάξη και έστειλαν στην τάξη για ανάκριση και ξυλοδαρμό μεταξύ τους, Z.G., βασάνισαν R.R., οι οποίοι είχαν πει ότι είχαν μερικά από τα δικά τους ισχυρά εργαλεία, καθώς και άλλους κρατούμενους ναρκωτικών, καθώς και επίσης επίσης και για όσο το δυνατόν, που στάλθηκαν στα δικά τους οχήματα ναρκωτικών, καθώς και στους βασανιστές και στους εμπόρους αυτοκινήτων.

Από την άλλη πλευρά, αναφέρεται ότι κατά τη διάρκεια του χρόνου που δαπανήθηκε για τη συσκευή Ι, αυτής της πράξης, η Σερβική αστυνομία και στρατιωτικές δυνάμεις που περιελάμβαναν τον κατηγορούμενο Λάζοβιτς συμμετείχαν στην εκδίωξη του άμαχου πληθυσμού από τα σπίτια τους, έτσι ώστε η χρήση συστηματικής και εκτεταμένης βίας είχε αρχικά περικυκλώσει το χωριό Πάνορκ και τα γύρω χωριά και στη συνέχεια τους βομβάρδιζε με βαρύ πυροβολικό, ενώ στο τέλος είχαν εισέλθει στο σπίτι και είχαν πάει στο σπίτι και υπό την απειλή όπλων, ανάγκασαν τους κατοίκους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, αναγκάζοντάς τους να εγκαταλείψουν τη στήλη της Αλβανίας.

Επιπλέον, σύμφωνα με πληροφορίες, λήστεψαν όλα τα σπίτια πολιτών και τα οχήματα μεταφοράς, και τελικά τα έκαψαν όλα προκαλώντας τους μεγάλες υλικές ζημιές.

Με αυτά, ο Σρντιάν Λάζοβιτς κατηγορείται ότι συντονίζει, διαπράττοντας το εγκληματικό έργο “Πόλεμος κατά του Αστικού Πληθυσμού”, το οποίο επιβλήθηκε με το άρθρο 142 σχετικά με το άρθρο 22 της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (σήμερα “) LP-RSFJ” ως νόμος που ισχύει κατά τη στιγμή της διεξαγωγής εγκληματικών πράξεων.