Η δίκη αναβλήθηκε κατά του Ζόραν Κόστιτς και του Ντράγκαν Μίλοβιτς, κατηγορουμένου για εγκλήματα πολέμου στο Βουστρί.

Σε αυτή την περίπτωση, οι Ζόραν Κόστιτς και Ντράγκαν Μίλοβιτς κατηγορούνται ότι, στην ποιότητα των μελών της σερβικής αστυνομίας, σε συντονισμό με άλλα μέλη της αστυνομίας, τους στρατιωτικούς και τους Σέρβους παραστρατιωτικούς, έχουν διαπράξει εγκλήματα πολέμου κατά του άμαχου πληθυσμού, αναφέρει το “Justice Trust”, που εκπέμπει. Περισκόπιο

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τη σημερινή συνεδρίαση ήταν η ακρόαση του μάρτυρα Χαλίτι, για τον οποίο η υπεράσπιση του κατηγορούμενου Κόστιτς απαιτεί αναβολή της ακρόασης με το επιχείρημα ότι για τη δήλωση μάρτυρα Χαλίτι χρειάζεστε χρόνο για να εξετάσετε αυτή τη δήλωση.

Η επιτροπή, με επικεφαλής τον δικαστή Lutfi Shala, αποφάσισε με την οποία εκτιμώ ότι η δίκη δεν μπορεί να συνεχιστεί, προκειμένου να δοθεί χρόνος προστασίας για την ανάγνωση της δήλωσης, ενώ ο μάρτυρας Haliti θα προσκληθεί πίσω στην επόμενη ακρόαση για κατάθεση.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο που κατατέθηκε στις 16 Μαΐου 2024, κατηγόρησε τον Ζόραν Κόστιτς κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο, ως μέλος των σερβικών αστυνομικών δυνάμεων, σε συντονισμό με άλλα μέλη της αλβανικής αστυνομίας, του στρατού και του παραστρατιωτικού, ντυμένο με στολή αστυνομίας και ένοπλου, συνειδητά και σκόπιμα, ενεργώντας σύμφωνα με το σχέδιο και τις διαταγές των ανωτέρων του, έχει συμμετάσχει άμεσα στην επίθεση κατά του άμαχου πληθυσμού του αλβανικού εθνικισμού, συγκεκριμένα, της οικογένειας Ουτζκάν κατά τη διάρκεια μιας καλά οργανωμένης δράσης, καθώς οι Σερβικές δυνάμεις αναπτύχθηκαν στην πατρίδα των Ηνωμένων Πολιτειών, τις οποίες η Σερβική αστυνομία και ο στρατός εκμεταλλεύτηκαν ως κρίσιμες την ημέρα του σερβικού πολιτικού στρατού.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, μεταξύ άλλων μελών του σερβικού στρατού και παραστρατιωτικών, υπήρξε ο κατηγορούμενος Κόστιτς, ο οποίος έχει συμμετάσχει στη ληστεία σπιτιών Αλβανών κατοίκων, στη συνέχεια έκαψε σπίτια και σκότωσε άοπλους πολίτες στο χωριό Ρέζνικ, όπως: I.U, M.U., B.U., F.U., S.U., F.U., και την κρίσιμη ημέρα, T.U. και H.U., και προκειμένου να εξαλείψουν τα αποδεικτικά στοιχεία και να εφαρμόσουν το σχέδιο, έβαλαν φωτιά στα σπίτια και έκαψαν τα σώματα της οικογένειας των Ηνωμένων Εθνών (το γεγονός αυτό είδε μάρτυρα B.U.).

Επιπλέον, σύμφωνα με πληροφορίες, το κατηγορητήριο αναφέρει ότι στις 22 Μαΐου 1999, ο Κόστιτς κατηγορούσε σε συντονισμό με άλλα άγνωστα πρόσωπα είχε διατάξει την εκδίωξη του αλβανικού πληθυσμού από τα σπίτια τους, αναγκάζοντάς τους να συνεχίσουν προς το νεκροταφείο της πόλης και διαχωρίζοντας άνδρες από γυναίκες και παιδιά, όπου υπήρχαν μέλη των Dalku-MD, A.D., F.D., E.D., S.D., V., V.D., V.D., L. IL και τρία άτομα με το όνομα Χαλίτι.

Στο δρόμο για το νεκροταφείο της πόλης, ο Σέρβος αστυνομικός M.C. λέει ότι κατηγόρησε τον Kostiq “ότι ξέρετε πώς να κάνετε με αυτά τα”, και εκεί είναι όπου αρχίζουν να χτυπούν πολίτες με συμπαγείς μεταλλικούς σωλήνες, σκληρά ξύλινα ραβδιά, τουφέκια, και άλλοι, στη συνέχεια τους διέταξε να εισέλθουν στο κατάστημα Rassan, όπου υπήρχαν άλλοι τρεις πολίτες H.H.E. και N.H., τότε το ίδιο έχουν παραγγείλει και πάλι από το μπαρ και έξω από το S.P. Σπίτι, όπου υπήρχαν αρκετοί παραστρατιωτικοί με συνδυασμένες στρατιωτικές στολές που είχαν κοντό και μακρύ οπλισμό.

Λέει ότι ο κατηγορούμενος Κόστιτς ντυμένος με Σερβική αστυνομική στολή είχε ζητήσει από έναν άλλο Σέρβο παραστρατιωτικό “αν θέλετε αυτή την ομάδα” όπου υπήρχαν περίπου 12 άτομα, αλλά ένας από τους παραστρατιωτικούς του είχε πει ότι όλα ήταν εδώ και πήγαν αλλού, έτσι συνέχισαν με άλλους τρόπους για να πάνε στο νεκροταφείο της πόλης και στο σπίτι του Δρ. Ραμαντάνη Ιωάννη.

Ο Ακτάκζα λέει ότι κάποτε ήρθε, ο Κόστιτς διέταξε τους πολίτες να βασιστούν στον τοίχο με τα χέρια ψηλά, και μια στιγμή ο αστυνομικός Κοστίκ τραβήχτηκε στο θύμα των Η.Π.Α. και τους είχε αφήσει στη δεξιά τσέπη του με το σακάκι του τέσσερις-πέντε σφαίρες από όπλα, και σύντομα τους διέταξε να βγάλουν τα πράγματα που είχαν μαζί του, ενώ εκείνη τη στιγμή, το Α.Σ.Δ. τραβήχτηκε από την τσέπη, αφού η υπόθεση Κόστιτς λέει στο “ότι κουβαλούσε σφαίρες για να σκοτώσει την αστυνομία” και στη συνέχεια η πόλη καλεί έναν χρηματιστή που ήταν άοπλος, και οπλισμένοι άνδρες, και από μακρού οπλισμούς, όπως τους είπε ο Β.Ε.ΝΑ.Ν.ΝΑ.Ν.Α.Α.Α.Α.Α.Α.Α.Α.Α.Α.Α.Α.Α.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, αναφέρεται ότι στις 24 Μαΐου 1999, οι τραυματίες -- ο Μάρτυρας Β.Λ., αφού διαχωρίστηκε από την οικογένεια των Σερβικών παραστρατιωτικών δυνάμεων, είχαν συλληφθεί και σταλεί στο αστυνομικό τμήμα στο Βουστρί, για να ανακριθούν. Εκεί ο κατηγορούμενος Κόστιτς χτύπησε το V.L. με ένα ισχυρό αμφίδρομο εργαλείο πίσω από το κεφάλι του, υποστηρίζοντας ότι “είναι τρομοκράτης του KLA”, το οποίο από αυτές τις ανταλλαγές είναι allivanose.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο συντονισμός του κατηγορούμενου της RSF Κόστιτς κατηγορείται για τη διάπραξη εγκληματικών πράξεων “πολεμικών εγκλημάτων κατά του άμαχου πληθυσμού” από το άρθρο 142 σχετικά με το άρθρο 22 της RSF, το οποίο εμφανίζεται στον Ποινικό Κώδικα της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου, “Εγκλήματα πολέμου κατά σοβαρής παραβίασης του άρθρου 3 των Συμβάσεων της Γενεύης <3> από το άρθρο 146, παρ. 1 και 2,1 της υπογραφικής, 2.2 και 2,2KR και 2.3KR, με την KPR να σχετίζεται με 31 KPR

Σύμφωνα με τη δεύτερη συσκευή, κατηγόρησαν τον Ντράγκαν Μίλοβιτς κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο, ως μέλος των σερβικών αστυνομικών δυνάμεων, κατά την περίοδο του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο, μαζί με άλλους, έστειλαν περίπου 20 χιλιάδες πολίτες κατοίκους του Βουστρίντ στο νεκροταφείο της πόλης και εκεί οι κατηγορούμενοι βασάνισαν, ξυλοκόπησαν και βασάνισαν πολίτες, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στο νεκροταφείο της πόλης, όπου ο Κ.Σ.Α., ο οποίος γνώριζε τώρα τον κατηγορούμενο Μίλοβιτς και τον παρακάλεσε να σώσει, αλλά το ίδιο “αναφέρει ότι ο ίδιος όρος ήταν στην τοποθεσία του caquembo> με το καξ.

Στη συνέχεια, αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος Μίλοβιτς, μαζί με αρκετούς ένοπλους Σέρβους αστυνομικούς, αρχίζει να διχάζει τον αλβανικό άμαχο πληθυσμό, καθώς και να τους αναγκάζει να απλώσουν τα χέρια τους δεμένα στο κεφάλι τους και να γονατίσουν στο έδαφος, χτυπώντας συνεχώς μερικούς με σιδερένια μπαστούνια, και μερικούς με ξύλινα ραβδιά και κώνους όπλων.

Οι Αζτέκοι αναφέρουν ότι το πλήθος περιλάμβανε τους Α.Α., Κ. ΣΧ.Κ., Φ. Β, Μ.Μ., Σ. R., Τ.Φ. και άλλους, όπου ο Κ. Οι ΗΠΑ και ο Α.Α. είχαν πλέον δει να κατηγορούνται ο Μιλόβοβιτς φορώντας σερβικές αστυνομικές στολές και αστυνομικό εξοπλισμό, χτυπώντας συνεχώς αυτούς τους πολίτες με μεταλλικά ραβδιά και χτυπώντας επίσης πολίτες με πυγμαχία και κλωτσιές, όπου το ίδιο είχε καταφέρει να αναγνωρίσει τον κατηγορούμενο Μίλοβιτς.

Το κατηγορητήριο αναφέρει ότι ο μάρτυρας A.A., όπως ήταν στη γραμμή στην ομάδα των μαζεμένων ατόμων, είχε ακούσει έναν Σέρβο αστυνομικό να απευθύνεται τώρα στον κατηγορούμενο Ντράγκαν “να σταματήσει αυτό που έκανες έτσι ώστε αυτά τα κορίτσια (η αγελάδα) να μην είναι”, τότε αναγκάστηκαν να μπουν σε φορτηγά και να σταλούν στη φυλακή της Σμρεκονίτσα, όπου βασανίστηκαν με τους πιο βάναυσους τρόπους, ακόμα και από άλλους δράστες, και ότι μετά από αρκετές ημέρες η παραμονή τους στη φυλακή διείσδυσαν στη Δημοκρατία της Αλβανίας.

Με αυτό, φέρεται ότι σε συντονισμό διέπραξε το ποινικό έργο “πολεμικά εγκλήματα κατά του άμαχου πληθυσμού” -- προεκπροσωπούμενο και τιμωρούμενο σύμφωνα με τα άρθρα 142 και 22 του Ποινικού Κώδικα του RSFJ -- επί του παρόντος τιμωρείται με τα άρθρα 31 και 153 του KPRC -- σε αντίθεση με τις συνδυασμένες Συμβάσεις των άρθρων 3 και 4 της Γενεύης, 12 Αυγούστου 1949, άρθρο 4 και 5 (1) Πρωτόκολλο της 2ας Ιουνίου 1977, Σύμβαση Νόμπελ του 1949, όλοι οι διεθνείς κανονισμοί κατά τη στιγμή της ένοπλης σύγκρουσης στο Κοσσυφοπέδιο. /Πρωτοβουλία για τη Δικαιοσύνη