Lufta e Kosovës: Si e mundi Serbinë, Wesley Clark

Nëntëmbëdhjetë eprorët nga nëntëmbëdhjetë shtetet ushtruan presion mbi kryekomandantin V. Klark ( Wesley Clark). Të gjithë dëshironin një fitore pa rreziqe. Por, gjenerali amerikan dëshironte të zhvillonte një luftë, e cila ishte e pastër, por vdekjeprurëse; e drejtë, por me rezultate; morale, por e efektshme.

Periskopi.com Lajme

Posa filloi lufta ajrore kundër Serbisë, 24 mars 1999, një avion i NATO-s fluturoi mbi kodrat në drejtim të Pejës, qytetit të dytë për nga madhësia në Kosovë. Qëllimi i tij ishte një antenë ushtarake në mes të shtëpiave shqiptare, të cilat ndodheshin në një lendinë të rrafshnaltës mbi qytet. Disa kilometra larg nga antena oficeri i sistemit të armëve startoi një raketë me dirigjim laserik dhe me një kamerë në kokë. Goditja e raketës e ndau strukturën metalike të antenës nga fundamenti i saj prej betoni. Tash struktura metalike e antenës së shkatërruar ndodhet në gropën e bombës, e cila është e mbushur me ujë, afro dhjetë metra larg nga shëpitë e familjeve shqiptare. Ndërmjet një sulmi të suksesshëm dhe një katastrofe qëndron vetëm një kreshtë e ngushtë. Veprimet e këtilla moderne luftarake duket qartë se mbështeten pikërisht në besimin e pakufishëm të sistemit teknologjik.

Për pilotët në 5000 metra lartësi, të cilët duhet të identifikojnë caqet ushtarake nga ato civile, megjithëse të dyja caqet janë të ndara vetëm përmes fushave.

Që nga koha si reporter lufte në Gjirin Persik, duke shikuar si Cruise-Missiles “ përkuljen majtas të llampadarit “, për ta qëlluar bunkerin e regjimit irakian, publiku perëndimor e kuptoi luftën laserike kirurgjikale. Krejt natyrshëm presim ne që perfeksionimin e gjithë teknologjisë, e cila na rrethon – nga telefonat tanë celularë, kompjuterët dhe makinat. Përse jo edhe i teknologjisë së luftës ?

Detyrën, që këto kërkesa të perfeksionohen drejt, e mori gjenerali Uelsi K.Klark, kryekomandant i forcave të Aleancës Veriatlantike në Evropë, shkurt SACER. Titulli i tij tingëllon mbase në mënyrë impresionuese, por ai është një njeri me shumë eprorë; aty janë 19 shtete anëtare të NATO-s dhe ambasadorët e tyre në Këshillin Veriatlantik, në Këshillin politik vendimmarrës të NATO-s; aty është spanjolli Javier Solana, sekretari i përgjithshëm i NATO-s, i cili ushtron një kontroll të efektshëm poltik mbi operacionet ushtarake të Klarkut dhe, së fundi, dhe para së gjithash, Klark është komandant i EUCOM-it, i trupave amerikane në Evropö, që i përgjigjen Pentagonit, përkatësisht Shtabit të Përgjithshëm, Ministrisë së Mbrojtjes dhe së fundi vetë presidentit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Klark pati preokupim që lufta e Aleancës të funksiononte: që të mos shfuqizohet pozicioni i lartë vdekjeprurës i armëve amerikane nga hezitimet politike dhe morale të 19 aleatëve, të cilët zhvillonin luftën në stilin e një grupi pune.

Lufta e Kosovës, në të cilën Klark ritakohet, në parim nuk ishte luftë – ajo filloi pa shpallje zyrtare të luftës dhe përfundoi pa fitore të plotë – ajo po ashtu nuk ishte luftë, të cilën ai do ta zhvillonte siç do të dëshironte vetë.

Disa javë pas mbarimit të luftës, gjenerali Klark qëndron në zyrën e tij në SHAPE- Supreme Headquarters Allied Povers, Evrope – të Mons-it belgjikas. Ai është një tip i vogël, i zhdërvjellët, i mendueshëm dhe zëri i tij është shqetësues pak. Ai lë përshtypjen se me rreptësi mban nën kontroll ndjenja të fuqishme, por jo gjithnjë kontroll perfekt. Komandanti hiqet intelegjent: “ Unë jam shumë i kujdesshëm “, thotë Klark me zë të ulët. “ Nuk ekzistojnë ende rregulla të paqes. Ndarja e pushtetit politik është e parregulluar “.

Pyetja më e rëndësishme është, nëse sulmet ajrore, me gjithë precizitetin e dirigjimit laserik, kanë arritur qëllimin e tyre. Trupat tokësore të Milosheviqit- ushtarët agresivë e kryeneçë me syze dielli dhe shami koke, të cilët kamerat perëndimore i përshëndesin me gjeste vulgare, derisa kolonat e tyre po tërhiqeshin për në veri – nuk dukeshin të mundur. Dukej e çuditshme që një demonstrim i këtillë i forcës së armëve ajrore të Aleancës – më shumë se 36.000 operacione ajrore brenda 78 ditëve – nuk kishte mundur të shkatërronte forcën ushtarake serbe. Mirëpo, nëse Milosheviqi ishte ushtarakisht i pamposhtur, përse më pas ai vendosi për tërheqjen e trupave të tij nga Kosova ?” Për këtë duhet ta pyesni Milosheviqin, por ai kurrë nuk do t´u përgjigjet juve.“- shton Klark.

Të dy burrat njihen aq mirë mes veti, aq sa mes armiqve kjo s´është aspak e mundshme. Në vitin 1995 Klark ishte oficer më i lartë ndërlidhës në delegacionin e Riçard Holbrukut, kur ishte arritur Marrëveshja e Dejtonit për dhënien fund të luftës së Bosnjës. Dhe më 1998 Klark ia dorëzoi Milosheviqit memorandumin, në të cilin vihej para zgjedhjes, të ndalonte represionin në Kosovë dhe të lejonte hyrjen e vëzhguesve ndërkombëtarë ose të llogariste në sulmet ajrore të NATO-s. Klark e di se çfarë marke cigaresh pi diktatori, ai duroi barcoletat dhe tiradat, ai e di kur gënjen Milosheviqi dhe kur e thotë të vërtetën. Pjesëtarët e shtabit të Klarkut duan të pohojnë se ai nuk ka zhvilluar luftën për armiqësi personale me Milosheviqin, por gjuha e Klarkut në konferencat e shtypit- zgjedhja e tij përemërore (pronomina) – zbulon tjetër gjë. Sistemi i tyre i mbrojtjes nuk u qëllua, por sistemi i mbrojtjes, tanket e tij me karburante.

Në fillim Klarku dëshironte ta merrte në shënjestër bunkerin e Milosheviqit, mirëpo udhëheqësit politikë të NATO-s hezitonin – pörkundër retorikës së tyre demonizuese. Vetëm në muajin e dytë të fushatës ajrore Klark mori miratimin që të goditet vila e Milosheviqit në Dobanoviq, e cila ndodhet midis pyjeve dhe fushave, rreth 30 kilometra larg qendrës së qytetit të Beogradit. Në shtator 1995, gjatë bisedave përgartitore për Marrëveshjen e Dejtonit, Klark, Riçard Holbruk dhe Milosheviq kishin shetitur së bashku nëpër këto korije; Milosheviq e kujtonte me qejf udhëtimin në Nju-Jork gjatë viteve 80-ta, kur ai drejtonte bankën shtetërore jugosllave. “ Unë dëshiroj ta thithi edhe një herë ajrin e Nju-Jorkut tuaj të mrekullueshëm “, iu thoshte ai mysafirëve të tij amerikanë. Gjatë një takimi të mëvonshëm në terracën e Dobanovicit, Milosheviq pyeti si rrufeja në qiellin e kthjellët, nëse amerikanët dëshirojnë të njihen me Ratko Mladiqin, komandantin e forcave të armatosura të serbëve të Bosnjës dhe Radovan Karaxhiqin, liderin e serbëve të Bosnjës, kriminel famëkeq i luftës në Bosnjë. Derisa mysafirët amerikanë e shikonin të habitur, Milosheviqi njoftoi se të dy burrat (Mladiq dhe Karaxhiq) gjendeshin në një vilë rreth 200 metra larg. Disa minuta më vonë u shfaqën në terracë. Bisedimet e paepura vazhduan deri në orët e mëngjesit, gjatë të cilave Milosheviqi më në fund e tejkaloi rezistencën e klientëve të tij serbë të Bosnjës. Pastaj Klark dhe Holbruk arritën t´i bindin serbët që të pezullojnë rrethimin trevjeçar të Sarajevës.

Klark kurrë nuk e harroi këtë ndodhi, aq më pak fakrin që 200 metra larg terrasës së Milosheviqit ndodhej një lloj bujtine ose bunkeri. Katër vjet pas takimit të Dobanoviqit, kur tashmë kishin filluar sulmet ajrore, Klark me anën e një avioni pa ekuipazh regjistroi territorin e Beogradit. Pastaj ai u përqendrua në caqet e tija të identifikuara në incizime.

Ata e kalkulonin Dobanoviqin dhe përpiqeshin që ta identifikonin vendin në të cilin ishin fshehur Mladiqi dhe Karaxhiqi. Ndoshta aty qëndronte tash ai i fshehur. “ A e dini, çfarë bëjnë? Ai ngrirti dorën dhe për një moment e luhati në ajër dhe më pas fuqishëm e goditi tavolinën: bam! Leptopi kërceu hopthi lart nga gjunjët e oficerit të shtabit të tij. “ E kemi gjetur!“. Një triumf i pafshehur flakëroi në fytyrën e tij.

Mirëpo, po qe se Klark e njihte kaq mirë armikun e tij, atëherë përse ai aq vëshirë e pati që të parashikonte monovrimet e tij ? Përse imagjinata e tij s’e përfytyroi opsionin se Milosheviq do të mund të përgjigjej me dëbimin e një kombit të tërë ?

Më 24 mars, kur filluan bombardimet nga ajri ekzistonte bindja e përgjithshme se që në valën e parë të sulmeve ajrore Milosheviqi do të kthehej në tavolinën e bisedimeve. Pas dy ditëve të para, supozohej kështu, do të kishte një pauzë të bombardimeve. Mirëpo, së shpejti u bë e qartë se një “një bombardim i lehtë “ nuk mjaftonte. Në të vërtetë, në fillim Klark kishte kërkuar krejt tjetër gjë. Ai dhe komandantët e tij të aviacionit luftarak dëshiruan që në natën e parë të depërtonin menjëherë “në qendër “: veprimet sulmuese kundër rrjetit elektrik dhe telefonik, kundër kompleksit kontrollues e komandues dhe kundër bunkerit të Milosheviqit. Mirëpo, liderët politikë të NATO-s dëshironin sulme sa më të përmbajtura që ishte e mundshme.

Pilotët i thanë Klarkut: “Na i jepni caqet, ne do t´i qëllojmë ato”. Klark ishte përgjigjur: “Ju nuk më kuptoni mua: Ju duhet t´i siguroni caqet “. “ Mirëpo kjo nuk është detyra jonë “, ishin ankuar komandantët.

Për shembull, politikanët nuk lejonin kurrfarë sulmi ndaj kazermave të vizuara, meqë ata frikësoheshin për humbje të mëdha në radhët e ushtarëve serbë. “ Në parim, pala politike kurrë nuk ishte e kënaqur me shkallën e eskalimit të sulmeve ajrore – atë çfarë dëshironin ata, ishte shumë restriktive, shumë diplomatike, pohon Klark, me ç´rast ai fjalës së fundit i dha nuancë ironike.

Vetëbesimi fillestar i NATO-s u dëshmua i paarsyetuar. Pilotët u ndeshën me raketat dhe kundërajrorët e ushtrisë serbe: të gjithë avionët e Aleancës Veriatlantike ia dolën të kthehen në bazat e tyre, por në atë e sipër ata gati i shkundën mirë e mirë nga goditjet. Kundërajrori nuk ishte shumë i saktë në cak, por avionët e NATO-s i detyroi të fluturonin me një lartësi mbi 5000 metrash. NATO-ja po ashtu nuk dëshiroi që të nxjerrte jashtë loje sulmin kundërajror serb. Raketat amerikane kundërmrojtëse nuk arritën të evidentonin caqet e tyre, meqë serbët kurrë nuk i aktivizuan radarët e tyre gjatëkohë, që të mund të identifikoheshin nga raketat.

Në fund të marsit, derisa politikanët përpiqeshin që ta vinin fushatën nën kontroll, e cila dukej para dështimit direkt, Klark mori nga Këshilli i Aleancës Atlantike, komisioni më i lartë politik i Aleancës, miratimin për përzgjedhjen e gjerë të caqeve. Njëkohësisht, ai kërkoi përforcime. Numri i avionëve në operacion rritet nga 400 në 1000, të cilët vihen në dispozicion nga 13 shtetet anëtare.

Drejtimi mikropolitik përshkroi tërë fushatën ushtarake. Pas mbarimit të luftës, presidenti francez Shirak mburri një reporter francez, në rast se në Beograd ende qëndrojnë urat, atëherë kjo ishte meritë e tij. Në mes të prillit 1999 në zyrën e Klarkut erdhi Toni Bler dhe i tha atij se e ardhmja e çdo udhëheqësi evropian varet nga rezultati i luftës. “ A dëshironi të fitoni vërtet ? “ pyeti Bler gjeneralin amerikan të NATO-s. Klark miratoi.

Të pengosh dhe të ndalosh presinonin e këtillë politik: kjo nuk ishte esenca e kuintës së luftës së Uelsi Klarkut. Derisa komandantët e tij shkumonin (nga inati), Klark u përpoq për financimin që të zbuste frikën e eprorëve të tij politikë dhe njëkohësisht që të pengonte marrjen e frerëve nga dora. Instiktet e tija politike i thonin se ai mund të humbiste mundësisht sa më pak ekuipazh sepse kryetitujt e gazetave rreth avionëve tjerë të qëlluar do t´i kishin dhënë fund fushatës ushtarake brenda pak ditësh. Mirëpo, përparimet në shkatërrimin e caqeve ishin tmerrësisht të vogla dhe Klark e dinte se sukseset duhej t´ia tregonte. Në fillim të muajit maj 1999 komentatorët e mediave kritikuan gjeneralin Klark për vendimin e supozuar që pilotët të fluturojnë në një lartësi mbi 5000 metra. Në të vërtetë, pilotët shpeshherë fluturuan më poshtë, mirëpo shpejt zbuloheshin, me fjalë të Klarkut “ fluturimet e ulta nuk sillnin asgjë “. Pilotët, të cilët në hapësirat malore ndesheshin me formacionet e reve në një shpejtësi prej 900 kilometra, mund të koncentrohen vetëm për të mbetur në ajër. Dhe e vërteta e thjeshtë quhej: në daç fluturuan ata lart apo në daç ulët, pilotët nuk mundën t´i pengonin fare spastrimet etnike.

Avionët e Klarkut ishin të frustruar rreth paaftësisë së tyre që t´i qëllonin forcat e armatosura serbe. Serbët dëshmuan si mjeshtër të maskimit dhe mashtrimit. Ata ndërtuan ura mashtruese dhe i ngjyrosën me gjyrë maskimi. Ata konstruktuan modele të topave nga telefonmastet e ngjyrosura dhe rrotët e makinave. Pilotët sulmuan diçka çfarë ata e konsideronin për tanks, dhe e shikuan shpërbërjen e tij si një top i shtarërruar. Gjatë një konference shtypi Klark reagoi dukshëm i irrituar, kur Martin Uelker (Martin Walker) i gazetës “ Gurdian “ i shtroi pyetjen, përse NATO-ja vë në përdorim armët e shtrenjta miliona dollarë për të shkatërruar caqet ushtarake serbe, të cilat kushtojnë vetëm 10.000 dollarë. Mirëpo, ndodhi pikërisht kjo: bombat precize e të shtrenjta u hodhën mbi artilerinë dhe tanket e vjetra sovjetike dhe në të shumtën e rasteve pa suskes. E vërteta e hidhur quhej, se armët më të fuqishme ishin të paafta që të shkatërronin ushtrinë e Milosheviqit në tokë.

Në fund të muajit maj si Klark ashtu edhe udhëheqësit politikë të NATO-s i shikuan rezultatet dëshpëruese. Një mori aksidentesh të tmerrshme rrënuan mbështetjen e opinionit publik për luftën ajrore. Vlerësimet e anketave tregonin një rënie dramatike: gabimi i fushatës, edhe kur ato ishin të rralla, ulnin legjimitetin e tyre dhe mundësia, pra, objektiva të pranueshme pati edhe për vetëm 10 ditë.

Në këtë moment Klark arriti, më në fund, të merrte miratimin për operacionin vendimtar të luftës. Në fillim të muajit maj avionët e Klarkut goditën me bomba grafite istalimet e rrjetit elektrik jugosllav. Ishin sulme të “pastërta“, të cilat nxirrën nga funksioni pajimet e tensionit elektrik më shumë të qarkut të shkurtër sesa vetë gjeneratorët. Deri në 24 orë ndërprehej rryma në qytetet e mëdha, para se serbët ta rivendosnin sistemin në funksion. Më në fund, më 24 maj, municioni i fuqishëm e shkatërroi krejtësisht rrjetin. Bombardimi i këtyre instalimeve të tensionit elektrik dëshmoi efikasitetin e operacioneve të veçanta të fushatës së përgjithshme. Gjithçka ishte e varur nga ky rrjet – që nga kompjuterët, të cilët mbajnë në rrjedhë sistemin bankar të një vendi e deri te stacioni i radarëve të mbrojtjes kundërajrore. Këto bombardime, veç të tjerash, dërgonin një mesazh të qartë te popullata civile. Para se të ishte qëlluar rrjeti, kështu thoshte Klark, “ kjo ishte lufta e vetme ajrore në histori, gjatë të cilave të dashuruarit shëtitnin mbrëmjeve pranë brigjeve të lumenjve dhe në kopshtet e kafeneve i habisnin fishekzjarret. “Pas shkatërrimit të rrjetit elektrik si elita politike ashtu edhe popullata civile e kishte të qartë se NATO-ja kishte arritur të vënte kontrollin mbi sistemin nervor të regjimit.

Fat për Perëndimin që Rusia është shumë më jodemokratike sesa Perëndimi që e dëshiron. Po të kishte vepruar udhëheqja ruse sipas vullnetit të popullit të saj, ajo do të duhej ta kishte mbështetur Serbinë në mënyrë aktive.

Ironia ishte e qartë: veprimet e efektshme të luftës ishin njëkohësisht problematike sidomos edhe moralisht. Sulmi mbi rrjetin elektrik donte të thoshte mungesë e rrymës për spitale, për inkubatorët e foshnjave, për stacionet e pompimit. Juristët ushtarakë ia bënë këtë të qartë gjeneralit Klark. Njëri prej tyre kujton: “ Ne do të kishtin sugjeruar që të mos qëlloheshin këto caqe. Mirëpo, për këtë vendoste komandanti”. Porsa binte rrjeti elektrik në Beograd, paralizohej struktura komanduese dhe kontrolluese e Milosheviqit, si dhe filloi të dobësohej mbështetja e popullatës civile.

Pas të gjitha grindjeve për përzgjedhjen e caqeve forcat e ajrore të shteteve anëtare të NATO-s, të cilat për këtë përkujdeseshin, ishin të të funksiononte lufta e aleancës. Gjenerali i Forcave Ajrore të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Dabiel Leaf kujton se si ai në një natë sulmi e drejtoi avionin F-16 në goditjen e një depoje me karburante në haësirën e Beogradit. “ Prapa supeve të mia qëllonin gjermanët “, më tregonte ai. “ Ndërsa, pilotët holandezë më siguronin ndaj avionëve të armikut. Tornadot italianë hapnin zjarr kundër radarëve të raketave”. Të gjithë pilotët bartnin syze të natës; të gjithë mbroheshin me ndërprerje të tërësishme të transmetimeve; të gjithë ktheheshin në bazat e tyre pasi të kishin përmbushur obligimet e tyre.

Syzet për pamje gjatë natës – për pilotët e NATO-s i kanë në përdorim që 18 muaj, ndoshta risia vendimtare e luftës. Syzet dukeshin si dylbi opere dhe vendoseshin me një klip në kaskën e pilotit. Piloti tërheq ato poshtë, si një lojtar bejsbolli, i cili dëshiron ta zërë topin që vjen nga dielli. Efekti, siç dëshmojnë pilotët, është mahnitës. Gjatë shikimit pa syze gjatë fluturimit nga ndenjësa e pilotit nuk sheh gjë pos natës së errët. Ndërsa, kur i lëshon poshtë sheh majën e fluturakës tënde F-16. Syzet i sigurojnë NATO-s një dominim gjatë natës.

Vërtet, shkatërruese u tregua lufta ajrore, para së gjithash, për infrastrukturën civile të Serbisë: ajo ka mundur të jetë krejt ndryshe, në rast se Rusia do ta furnizonte Serbinë me teknologjinë e saj të re. Lufta ajrore ishte një duel thelbësor midis teknologjisë kundërajrore sovjetike të viteve 70-ta dhe sistemeve amerikane me precizitet më bashkëkohor. Zëvendësministri i Jashtëm i SHBA-ve, Strobe Talbot, ka konfirmuar se SHBA-të Rusisë i “ kanë ripërsëritur dhe paralajmëruar në mënyrë eksplite që të ruhet nga ndonjë mbështetje ushtarake për Jugosllavinë “. Çdo ndihmë, e cila do të shtonte rrezikun për pilotët e SHBA-ve, do të kishte pasur pasoja “ katastrofale “ për të ardhmen e raporteve amerikano-ruse.

Me fjalë të tjera: diplomacia për ndryshimin e mendjes së Milosheviqit ishte po aq e rëndësishme sa edhe lufta ajrore. Milosheviqi kishte llogaritur në atë se NATO nuk do ta ruante unitetin, në rast se ajo do të përballej me opozicionin rus në rritje dhe ndihmën e saj të hapur ndaj Serbisë. Rusia do të kishte arritur të përçante NATO-n, por me gjithë përfoljet për vëllazëri sllave rusët vendosën që interesat e tyre nacionale, në fund të fundit, t´i lidhin me Amerikën dhe jo me diktatorin e Ballkanit.

Më pastaj rusët e njoftuan Milosheviqin se loja e tij ishte e humbur. Dhe aty qëndronte një ironi edhe më e madhe. Po të kishte qenë Rusia ashtu siç dëshironin politikanët perëndimorë, përkatësisht një demokraci pluraliste funksionale, atëherë s´do të ekzistonin fare dyshime se ky vend do të kishte vepruar më ndryshe se që do ta dëshironte Perëndimi. Një Rusi demokratike do ta kishte mbështetur në mënyrë aktive Serbinë. Autokrati Jelcin arriti të injoronte opinionet publike në të mirë të Serbisë dhe të udhëzonte të ngarkuarin e tij të posaçëm Viktor Çernomërdin që regjimi i Milosheviqit të lihej në mëshirën e fatit. Vendimtare për këtë ishte – si besonin përfaqësuesit e lartë të Qeverisë amerikane – për lidhjet e drejpërdrejta midis zëvendëspresidentit Gor dhe Çernomërdinit – ai ishte aranzhuar në kohën kur Çernomërdini ishtezgjedhur kryministër i Rusisë. Gore, duke i informuar Çernomërdinin se shërbimet informative të aleancës ishin tashmë në dijeni për krimet luftës të Milosheviqit në Kosovë dhe i ballafaqoi rusët me një pyetje të papërshtatshme: nëse ata synonin të bënin gjëra të përbashkëta me autorët e masakrave. Rrethimi diplomatik i regjimit të Milosheviqit ishte i tërësishëm. Në momentin e fundit u bashkuan forcat ushtarake dhe trysnia diplomatike. Klarku ishte arkitekti i luftës ajrore dhe jo i diplomacisë, e cila e çoi në fund të karrierës. Mirëpo, ai kurrë nuk e humbi vështrimin nga faktet e çuditshme se lufta e tij fare nuk ishte luftë, porse një manovër në diplomacinë me çomange. Qëllimi: një njeri të vetëm për ta shtyrë që të ndryshonte mendjen.

Tash, që avionët ishin kthyer në hangarët e tyre, binte në sy hendeku midis gjuhës së lartë morale dhe karakterit të kufizuar të luftës. Udhëheqësit politikë të NATO-s përdorën gjuhën e angazhimit maksimal dhe praktikuan udhëheqjen e një lufte të rrezikut minimal. Si komandant, Klark u ndodh shpesh në pozicione të pamundshme: ai synonte të drejtonte një lufte, e cila ishte e pastër, por vdekjeprurëse; e drejtë, por e efektshme; morale, por e tmershme. Paradoksalisht, do të ishte ashpërsia më e madhe – që qysh në natën e parë të goditej qendra e pushtetit dhe të paralizohej rrjeti elektrik- ndoshta do të ishte plotësisht e efektshme dhe, në fund të fundit, edhe e mëshirshme. Por, një gjeneratë e udhëheqësve politikë, të cilët ishin rritur me parullën “ Paqes t´i jepet një shans “, nuk e tejkaluan veten dot që luftës t´i jepet një shans.

Klauzevic këtë operacion ajror do ta kishte quajtur luftë kabineti. Për dallim nga lufta në Gji, lufta e Kosovës nuk mobilizoi qindra-mijë ushtarë. Vetë viktimat e saj- kryesisht civilët serbë – e përjetuan atë sa gjatë aq edhe si shou të pabesueshëm, derisa ajo u bë vdekjeprurëse. Shkatërrimi ishte i atillë preciz sa që kjo luftë duket se ka lënë për gjithmonë prapa vetes një epokë: si ajo e Hiroshimës dhe e Dresdenit. Kjo luftë mobilizoi opininonin publik të mbarë botës, por që çohej deri në fund nga 1500 avionët e NATO-s dhe elita e specialistëve të mbrojtjes kundërajrore serbe, ndoshta më pak se njëqind veta. Ajo nuk përfundoi me kapitullim, me përmbysjen e një regjimi apo të një ngjarjeje tjetër, të cilën do të mund ta përkufizojë definitivisht. Ajo solli një “ fundgjendje “, e cila edhe më tej pret të definohet përfundimisht.

Ajo ishte një luftë virtuele, e drejtuar në dhomat e videokonferencave, duke përdorur në ekrane aktet e objektivave. Lëvizjet e betejave Klarku nuk i mori më kurrë si të vërteta sesa materialet e kamerave në kokpit dhe në raketa, të cilat përmes linjës së koduar të internetit dërgoheshin për çdo natë në selinë e tij në Bruksel të Belgjikës. Luftërat e kabinetit drejtoheshin nga teknikët dhe ekipi i Klarkut jepte pjesë virtuoze të improvizimit teknik. Lufta e kabinetit përfundoi jo me parada, girlandë dhe pritje solemne, por jo edhe me ceremoni pikëllimi te varrezat. Meqë luftërat e kabinetit nuk depërtojnë kurrë në psikologjinë e një populli: ato nuk patën gjak dhe viktima, ato nuk vunë në dispozicion shpërblimin për heronjtë e tyre. Fushata i shtyri komandantët e tyre të jenë gjakftohtë, të blinduar dhe disiplinuar në kufijtë e qëndresës së saj, në mendjemprehtësinë e saj politike, në vullnet forcën e saj dhe në cilësinë e saj drejtuese. Megjithëkëtë, për gjeneralin Uelsi Klark nuk u organizua paradë. Ky nuk ishte një lloj i luftës. Krejt ndryshe, kjo luftë kishte kaluar, kur komanduesit politikë të Klarkut në Pentagon kishin vendosur në Pentagon që ta zëvendësonin atë sipas shijes së tyre me një gjeneral të përgjithshëm të Forcave Ajrore. Njeriu, i cili e kishte fituar luftën e parë postmoderne në histori tashti kërkon një detyrë të re.

Shkrim i botuar në Javoren Politike Shqiptare – “Zëri”, në vitin 2002. Shkrimi është i historianit kanadez Michael Ignatieff, ndërsa është përkthyer nga Sylë Ukshini.

Kronologji e sulmeve ajrore, më 1999: 78 ditët e NATO-s

Më 24 mars 1999, në ora 19:00, fillojnë sulmet ajrore të NATO-s kundër caqeve ushtarake, policore dhe paramilitare serbe në Kosovë e Serbi. Sulmet zgjatin 78 ditë, duke rezultuar me çlirimin e Kosovë. Telegrafi më poshtë ju sjellë kronologjinë më të plotë të këtij aksioni ushtarak të Aleancës veriperëndimore në mbrojtje të shqiptarëve të Kosovës.

Periskopi.com Lajme

24 mars

Forcat e NATO-s filluan sulmet ajrore mbi forcat serbe në Kosovë dhe Serbi. Këtë operacion e filluan 400 aeroplanë dhe disa luftanije. Në sulmin e parë janë gjuajtur 40 caqe, shumica prej të cilave kishin të bënin me sistemin mbrojtës të UJ-së dhe MUP-it, pastaj sistemet për komandë dhe kontroll.

25 mars

Luftimet intensifikohen në pjesën veriore dhe jugore të Kosovës. Forcat serbe shtojnë masta brutale mbi popullatën civile, duke kidnapuar edhe intelektualët shqiptarë. 300 kriminelë serbë lirohen nga burgu dhe u bashkohen forcave paramilitare. NATO-ja vazhdon sulmet mbi sistemin kundërajror serb. Më shumë se 50 caqe serbe sulmohen në mënyrë efektive.

26 mars

NATO-ja vazhdon sulmet mbi sistemin e mbrojtjes serbe, sistemet logjistike dhe për kontroll. Forcat aleate bënë 249 fluturime duke sulmuar caqet në Beograd, Nish dhe Kosovë. Aeroplanët e NATO-s kthehen në bazat e tyre pa kurrfarë dëmesh. Fushata serbe e vrasjeve, plaçkitjeve, djegieve dhe keqtrajtimeve bëhet përherë e më e madhe. Sulmohen sistemet ushtarake të ushtrisë serbe në Beograd.

27 mars

NATO-ja vazhdon sulmet, përkundër kushteve të vështira atmosferike. Aksioni për shpëtimin e pilotit, nga F117- shi i rrëzuar 28 milje (45 kilometra) në perëndim të Beogradit, është kryer më herët me sukses. Gjendja shëndetësore e pilotit konfirmohet të jetë e mirë. Vala e refugjatëve shqiptarë kaplon kufijtë e Shqipërisë dhe të Maqedonisë. Fshatrat spastrohen në mënyrë sistematike, ato plaçkiten dhe digjen. Meshkujt ndahen nga familjet dhe ekzekutohen. Sipas raporteve të NATO-s, mendohet se dr. Ibrahim Rugova fshihet dhe se shtëpia e tij është djegur. Forcat serbe sulmojnë vendbanimet shqiptare. Aeroplanët e tipit Galeb ndërmarrin aksione në zonat e spastruara etnike dhe po ashtu në pozicionet e UÇK-së. Forcat serbe fshihen në shkollat e braktisura dhe në objektet publike. 253 fluturime bëhen duke sulmuar sistemin e mbrojtjes, komandat policore dhe logjistike, në Kosovë dhe Serbi, pa dëme kolaterale në infrastrukturë dhe civilë.

28 mars

Fillon faza e dytë e operacioneve, e cila përqendrohet në sulmet e forcave militare dhe paramilitare serbe në Kosovë. Forcat e NATO-s tash më shumë janë të angazhuara në sulmimin e forcave tokësore serbe. Dhuna e forcave serbe vazhdon. Helikopterët përdoren kundër popullatës civile. Forcat paramilitare të përkrahura nga forcat policore dhe ushtarake hyjnë në fshatra dhe qytete, duke keqtrajtuar dhe larguar popullatën civile. Spastrimi i Prishtinës merr përmasa më të mëdha. Kolonat e refugjatëve ia mësyjnë Shqipërisë dhe Malit të Zi. Shtatë fshatra në mes Pejës dhe Klinës janë në zjarr. Po ashtu tri fshatra në perëndim të Prishtinës. Në këtë kohë dyshohej se Fehmi Agani dhe Baton Haxhiu janë ekzekutuar një ditë më parë. Policia serbe ka urdhëruar shqiptarët ta lëshojnë deri të nesërmen Pejën. Forcat e NATO-s shkatërrojnë dy aeroplanë të tipit MIG-21, njëri në territorin e BH-së dhe disa helikopterë të policisë. NATO-ja sulmon radarët e ushtrisë serbe dhe shtabin e ushtrisë në Prishtinë.

29 mars

Spastrimet etnike vazhdojnë. Qytetet dhe fshatrat janë në flakë. Dyshohet se refugjatët e strehuar në Luginën e Pagarushës janë sulmuar me artileri. NATO-ja sulmon kompleksin e MUP-it në Prishtinë.

30 mars

Spastrimi i Kosovës arrin kulminacionin. Informatat e fundit dëshmojnë se refugjatët shqiptarë në Luginën e Pagarushës janë të rrethuar nga forcat serbe. Forcat e NATO-s vlerësohet të kenë shkatërruar dhe dëmtuar diku rreth 30 aeroplanë serbë. Forcat e NATO-s sulmojnë shtabet policore në Kullë dhe garnizonin e Prishtinës.

31 mars

Shtohen sulmet mbi forcat serbe në Kosovë. Më shumë se 400 aeroplanë kanë marrë pjesë në sulmin e kësaj dite. Prishtina zbrazet pothuaj e tëra.

1 prill

Përkundër motit jo të mirë intensifikohen sulmet mbi forcat serbe, sidomos ato tokësore. Po ashtu janë sulmuar edhe sistemet e radarit dhe aeroportet ushtarake. Janë bombarduar edhe ca ura për të pamundësuar lëvizjet e forcave serbe.

2 prill

Autoritetet e NATO-s dhe të OKB-së ndërmarrin masa për ta parandaluar katastrofën humanitare, që mund ta shkaktojë vala e madhe e refugjatëve në Shqipëri dhe Maqedoni. 120 mijë refugjatë kanë hyrë në Maqedoni, 200 mijë të tjerë janë në rrugë. Në Kosovë vazhdojnë sulmet e forcave serbe, sidomos në Malishevë dhe Rahovec. Në Kosovë konfirmohet të jenë aktive forcat paramilitare të Arkanit dhe Sheshelit.

3 prill

Forcat serbe lëvizin nga Malisheva në kufi me Shqipërinë. Rekrutimi i ushtarëve të UÇK-së vazhdon. Kriza humanitare në kufi të Maqedonisë bëhet përherë e më e madhe. Raportohen raste të vdekjes, më së shumti nga hipotermia. Kushtet jo të përshtatshme atmosferike kanë vështirësuar edhe këtë ditë sulmet e NATO-s. Sulmet përqendrohen në shtabin e Armatës së parë “jugosllave” dhe mbi depot e naftës në Beograd.

4 prill

Forcat e NATO-s në Shqipëri dhe Maqedoni ndihmojnë organizatat humanitare. Ndërtohen kampet e reja për refugjatë. Vazhdon rezistenca e UÇK-së. Forcat e NATO-s bombardojnë Shtabin e mbrojtjes kundërajrore serbe në Beograd dhe forcat tokësore në Kosovë. Disa MIG-a të Serbisë dyshohet të jenë shkatërruar. Forcat serbe nga frika fshihen në ndërtesa të zbrazura dhe terrene të kamufluara.

5 prill

Sulmet intensifikohen si rezultat i kushteve të mira atmosferike. Forcat serbe koncentrojnë sulmet në rajonin mes Pejës dhe Gjakovës. Bombardohen urat dhe rezervat e naftës. Vazhdojnë sulmet mbi forcat tokësore në Kosovë. Katër MIG-a të Serbisë shkatërrohen.

6 prill

Strehët e siguruara nga NATO-ja akomoduan 28 mijë refugjatë në Maqedoni. 35 aeroplanë me ndihma humanitare arritën një ditë më parë në Shkup. Forcat serbe ndërmarrin sulme në zonën e Deçanit. Forcat e UÇK-së u përgjigjen sulmeve. Ky është suksesi më i madh i deritashëm i NATO-s kundër forcave të blinduara serbe.

7 prill

20 mijë refugjatë lëshojnë Bllacën. Me 90 autobusë të përcjellë nga forcat maqedonase ata shkojnë në Shqipëri. Tetëmijë refugjatë arrijnë gjatë 24 orëve të fundit në Shqipëri. Kampet në Maqedoni janë në gjendje të akomodojnë 43.400 refugjatë. Ndërsa, në Shqipëri 24 mijë. NATO-ja ka sulmuar infrastrukturën strategjike serbe. Shtohen po ashtu edhe sulmet e forcave të UÇK-së. NATO-ja realizon 400 misione të suksesshme mbi Serbi dhe Kosovë. Sulmet përqendrohen më shumë në forcat tokësore serbe.

8 prill

Nuk ka dëshmi për tërheqjen e forcave serbe. Zbuten luftimet mes forcave të UÇK-së dhe atyre serbe. Kushtet atmosferike nuk u përshtatën aeroplanëve të NATO-s, por megjithatë disa makina të blinduara serbe janë shkatërruar në Kosovë, si dhe rezerva të naftës në afërsi të Prishtinës dhe shtabet policore të MUP-it janë goditur me sukses. Po ashtu, është goditur linja telefonike që mundësonte komunikimin mes forcave serbe në Kosovë dhe Beograd. Dyshohet se gjatë këtij sulmi një bombë ka shkaktuar dëme kolaterale.

9 prill

Është goditur një radio-relej në afërsi të Prishtinës, dy depo të naftës, një në Kosovë e tjetra në Serbi. Vazhdojnë sulmet e forcave serbe në Kosovë, në afërsi të Podujevës, Gjakovës, Rahovecit, Malishevës, Kishna Rekës dhe Jabllanicës. Vazhdojnë luftimet mes Ushtrisë serbe dhe forcave të UÇK-së në kufirin me Shqipërinë, në jugperëndim të Deçanit. Sulmohen garnizonet serbe në Prizren dhe në Beograd. Raportohet për kampe dhunimi në Gjakovë.

10 prill

Kushtet jo të mira atmosferika vështirësojnë prapë sulmet e NATO-s. Forcat serbe ndërmarrin masa për t’u mbrojtur nga sulmet e NATO-s. Sulmet e tyre intensifikohen në rajonin e Mitrovicës.

11 prill

Zvogëlohet intensiteti i sulmeve ajrore të NATO-s.

12 prill

Forcat e NATO-s sulmojnë forcat serbe brenda dhe jashtë Kosovës, për t’i shkatërruar dhe izoluar ato. Shtatë ditët e ardhshme pritet të jenë me mot të mirë. Në dhjetë ditët e fundit, 50 për qind e aksioneve janë anuluar për shkak të motit të lig. Sulmet më të mëdha realizohen në rrethinën e Prishtinës dhe të Beogradit. Prapë është sulmuar rafineria e Pançevës.

13 prill

Numri i refugjatëve vlerësohet të jetë 750.000. Vazhdojnë sulmet në forcat tokësore në Kosovë, në mjetet e blinduara, shtabet, por edhe linjat e komunikimit dhe depot e naftës. Forcat serbe shtojnë përdorimin e helikopterëve. Forcat serbe hyjnë në territorin shqiptar, por largohen për një kohë të shpejtë. NATO-ja sulmon kompleksin policor në Livadicë të Serbisë. Prej fillimit të sulmeve, NATO-ja ka kryer 6.000 fluturime.

14 prill

Sulmohen sistemet për kontroll dhe komandim, si dhe forcat tokësore serbe në Kosovë. Sulmet më të mëdha bëhen në rajonin e Prishtinës dhe të Skenderajt. Vazhdojnë luftimet e forcave të UÇK-së dhe atyre serbe në kufi me Shqipërinë.

15 prill

Moti për sulme është më i mirë. NATO-ja bombardon sistemet e radarit në Beograd dhe Aeroportin e Podgoricës. Sulmet vazhdojnë në depot e naftës, të municionit në Paraçin, shtabin komandues në Rakovicë dhe Suboticë. Në Kosovë vazhdojnë luftimet. Edhe një herë pat aksione artilerie serbe në rajonin e Tropojës dhe Kukësit.

16 prill

Moti i lig ndikon negativisht në sulmet ajrore. Sulmohen tanket dhe mjetet e blinduara në Kosovë. Është sulmuar depoja e municionit në Valevë, garnizoni në Rahovec dhe barakat në Vranje. NATO-ja vazhdon sulmet ditën e natën kundër forcave policore dhe ushtarake serbe. Ndërkohë, vazhdojnë sulmet e forcave serbe në Kosovë, si dhe në kufi me Shqipërinë. Raportohet për lëvizje të forcave serbe drejt Gjilanit, rajonit i cili deri tash nuk ishte i përfshirë në luftime të mëdha. Fotot e NATO-s dëshmojnë se në Izbicë janë së paku 150 varre.

17 prill

Dërgohen ndihma të mëdha humanitare në Shqipëri dhe Maqedoni. Vazhdojnë luftimet në kufi me Shqipërinë. NATO-ja kryen 500 misione, falë motit të mirë. Sulmohen forcat tokësore serbe në Kosovë. Shkatërrohen dhe dëmtohen mjete të shumta motorike dhe të blinduara. Forcat serbe i angazhojnë me dhunë shqiptarët të hapin varre për vendasit e tyre të vrarë, në 43 varreza të identifikuara masive. Po ashtu raportohet, sipas dëshmive të refugjatëve shqiptarë, se meshkujt detyrohen të nxjerrin thëngjillin për furnizimin me rrymë.

18 prill

14 aeroplanë me ndihma arrijnë në Maqedoni, e 32 në Shqipëri. Moti i lig ka anuluar shumë sulme. Por, megjithatë janë dëmtuar depot e municionit në Paraçin, Bariç (depo eksplozivi), Novi Sad (radio-relej dhe rafineri nafte) dhe Suboticë (pikë raportuese). Zbulohet varreza masive në Pastasel.

19 prill

Forcat serbe sulmojnë personat e zhvendosur. NATO-ja shkatërron gjashtë tanke dhe shtatë autoblinda në Kosovë. Po ashtu, bombardohet depoja e municionit në Nish, Valevë dhe Prishtinë. Sulmohet Brigada 549 e motorizuar serbe në Prizren, e cila ka participuar në spastrimet etnike në Kosovë.

20 prill

Sulmet serbe shtohen në perëndim të Pejës, në kufi me Malin e Zi. Po ashtu vazhdojnë luftimet në kufi me Shqipëri. 200 forca serbe hyjnë në Shqipëri, por pas konfrontimit me forcat shqiptare tërhiqen. 250-300 ushtarë tjerë serbë hyjnë në zonën e demilitarizuar të Prevllakës. Forca të paidentifikuara vrasin gjashtë shqiptarë në Mal të Zi. Serbët kërcënohen se do të pengojnë manifestimin e 50-vjetorit të NATO-s. Sulmet e NATO-s koncentrohen në depo, linja komunikimi, radio-relej dhe sisteme komandimi. Po ashtu sulmohen edhe forcat tokësore serbe në Kosovë. Sulmohet stacioni transmetues televiziv në Beograd dhe Novi Sad. Prej marsit, nga serbët në Kosovë janë dëmtuar 35 mijë objekte dhe 550 vendbanime.

21 prill

Reduktohet sulmi i NATO-s si rezultat i motit të lig.

22 prill

Dëmtohet pjesa më e madhe e TV-emetuesve në Serbi. Po ashtu edhe antenat transmetuese dhe stacionet e trafos. Bombardohet Aeroporti i Nishit, depoja e municionit, rafineria e naftës në Novi Sad dhe disa ura. Në Kosovë shkatërrohen autoblinda, tanke dhe pjesë artilerike.

23 prill

Prej 30 marsit NATO-ja ka dërguar 11.121 tonë ndihma humanitare për refugjatët shqiptarë. Janë goditur TV-transmetuesit në Kragujevc dhe Novi Sad. Po ashtu janë goditur linjat e komunikimit, si dhe hekurudha në Potuçnik. Forcat e UÇK-së janë aktive dhe vazhdojnë t’ju rezistojnë forcave serbe.

24 prill

Sulmohen sistemet televizive serbe në Avallë dhe Banja Korvilaka. Tre ushtarët robër të NATO-s nuk lejohen të vizitohen nga KKKN-ja. Forcat paramilitare serbe zhvendosin operacionet nga Peja, në rajonin e Suharekës. Bombardohet depoja e naftës në Prishtinë dhe Sudolikë, si dhe depot për prodhimin e eksplozivit në Llukan. Në Kosovë sulmohen bunkerët, artileria, autoblindat, dhe shumë makina tjera ushtarake.

25 prill

Moti i lig pamundëson sulme të suksesshme.

26 prill

Trefishohet numri i sulmeve të NATO-s. Bombardohet shtabi i SPS-it në Beograd, ndërsa ura mbi Danub shkatërrohet tërësisht. Sistemi i mbrojtjes ajrore serbe është pothuaj i paefektshëm. Deri tash, më shumë se 70 aeroplanë serbë janë shkatërruar. Bombardohen rrugët në Kosovë për të pamundësuar qarkullimin normal të forcave serbe. Është bllokuar furnizimi i Kosovës me armë dhe naftë nga Serbia dhe Mali i Zi. “Ne po fitojmë. Millosheviqi po humb”, thotë Wesley Clark në një konferencë shtypi.

27 prill

Forcat serbe vazhdojnë operacionet në Podujevë, Glloboqicë dhe Suharekë. Shtohen sulmet e UÇK-së në Kosovë. Bombardohen linjat e komunikimit, përfshirë këtu edhe disa ura. Në Kosovë bombardohen sistemet raketore serbe dhe komandat e MUP-it.

28 prill

Vazhdojnë luftimet në perëndim të Kosovës. Forcat serbe lëvizin drejt Junikut dhe Gjakovës, pranë rrugëve furnizuese të UÇK-së. Forcat serbe nuk kanë kontroll të plotë në shumë pjesë të Kosovës, sidomos në terrene të papërshtatshme. Bombardohet prapë aeroporti i Podgoricës. Bombardohen depot e naftës në Smederevë dhe Pozhegë, si dhe shumë ura. Një raketë e NATO-s pa sqarime bie në territorin bullgar.

29 prill

Vazhdojnë sulmet e NATO-s në Kosovë dhe Serbi. Forcat serbe përqendrohen në kufi me Shqipëri, pranë qafës së Morinës, Podujevë, Prishtinë, Skenderaj dhe në Kosovën Jug-perëndimore. Sulmohen shtabet ushtarake dhe ndërtesa e ministrisë së Mbrojtjes në Beograd. Transmetimi televiziv në Serbi gati është i pamundur.

30 prill

Shtohen luftimet mes forcave serbe dhe atyre të UÇK-së. Humbjet janë të mëdha në të dy anët. Forcat serbe demoralizohen në Kosovë. Raportohet për dezertime të mëdha. NATO-ja sulmon artilerinë serbe, tanket, makinat e blinduara, qendrat komanduese, në Kosovë dhe Serbi.

1 maj

Sulmohen forcat tokësore serbe në Kosovë. NATO-ja për shkaqe teknike humb një aeroplan të tipit F-16CJ. Piloti menjëherë është tërhequr dhe transferuar në bazë të NATO-s. NATO-ja bombardon 12 ura rrugore dhe pesë hekurudhore.

2 maj

Sulmohen trafo-stacionet në Obrenovcë, Nish, BajinaëBashtë, Dërmno dhe Novi Sad. Janë bombarduar edhe TV-relejët në Novi Pazar dhe Krushevc. Janë goditur urat në Bistricë, Kokinbrod dhe Prijepole. Forcat policore serbe ndërmarrin aksione në Shtimje dhe Graqanicë.

3 maj

Sulmet e NATO-s janë ndër më të suksesshmet. Është goditur Brigada e Motorizuar Serbe 125 në perëndim dhe 233 në lindje të Kosovës. Në Batajnicë shkatërrohet së paku një MIG-29 në ajër dhe dy në tokë.

4 maj

Helikopteri amerikan Apache shkatërrohet në Shqipëri. Wesley Clark i thotë kryetarit amerikan Bill Clinton se sulmet ajrore janë të suksesshme dhe se forcat e Millosheviqit po dobësohen përherë e më shumë. Forcat e NATO-s shkatërrojnë disa MIG-a-29. Brenda Kosovës goditen tanket, artileria, dhe Brigada e motorizuar 243.

5 maj

Bllokohen dy rrugët kryesore që lidhin Kosovën me Serbinë. Millosheviqit i shkatërrohen 70 për qind të rezervave të naftës. Forcat serbe fshihen në tunele, ndërtesa dhe fshatra, në të cilat NATO-ja nuk e di se a ka banorë apo jo. Ushtria serbe humb edhe më moralin, e në këtë ndikon edhe ushqimi i dobët dhe humbjet e mëdha. 50 për qind të depove të municionit në Kosovë janë të shkatërruara dhe më shumë se 300 takte, pjesë artilerike dhe mjete të blinduara. Kjo përbën diku rreth 20 për qind të forcave serbe. Por, sulmet serbe kundër kosovarëve ende vazhdojnë.

6 maj

Sulmohen pozicionet serbe rreth Podujevës, sidomos Brigada 211, si dhe brigadat e motorizuara 63 dhe 124. Sulmohet ambasada kineze në Beograd.

7 maj

Bombardohet Hotel Yugoslavia, e cila ishte bazë e tigrave të Arkanit. Po ashtu ndërtesa e Ministrisë së Mbrojtjes, shtabet e MUP-it dhe trafot elektronike. Goditet radio-releji në Çaçak, Aeroporti i Somborit, si dhe forcat tokësore në veri të Kosovës.

8 maj

500 aeroplanë të NATO-s godasin caqet serbe, përfshirë edhe Aeroportin e Prishtinës dhe bazat serbe në Suharekë. Intensifikohen luftimet mes UÇK-së dhe forcave serbe.

9 maj

Goditen caqet serbe në Junik, Mitrovicë dhe Suharekë. 763 dhe 572 fluturime me ndihma humanitare realizohen deri këtë ditë në Shqipëri dhe Maqedoni.

10 maj

Moti i mirë i intensifikon sulmet e NATO-s. Aeroplanët e NATO-s sulmojnë në tërë Kosovën. Goditen caqet serbe në Junik dhe Podujevë, si dhe elementet e brigadave të motorizuara 125 dhe 211.

11 maj

Disa forca policore largohen nga Kosova. Kjo është një prej ditëve më të suksesshme të sulmeve të NATO-s, për çka edhe zvogëlohet intensiteti i sulmeve serbe në Kosovë. Aeroplanët e tipit A-10, GR7 Harrier, Etendad, AMX, F16, Jaguar dhe CF118 sulmojnë pozicionet serbe në Suharekë dhe Mitrovicë. Pozicionet serbe sulmohen edhe në Çaçak, Juvicë (radio-relej), Kovinbrod (urë) dhe Ponikve (aeroport). Pasdite sulmohet radio-releji në Novi Sad. 2 Miga-21 shkatërrohen. Gjatë kësaj dite sulmohen pozicione serbe në tërë Kosovën, sidomos në Gjakovë dhe Shtimje. Pastaj ato në Serbi, si Gërdelica, Kozomaça, ura në Vlarazhin, në Kuzumlje, aeroporti në Obërva, barakat në Çupri, depot e armëve në Paraçin, fabrika e armëve në Kragujevc, urat në Çupri, Revo Maren, Malij etj. Po ashtu goditen caqet operative në Rakovicë dhe qendrat operative në Kaçarevë, ura në Horgosh, radio-releji në Vërshac dhe Sombor.

12 maj

Goditet brigadat 211, 125 dh 243. Operacioni fillon në mëngjes në Malishevë. Shkatërrohen pesë aeroplanë serbë: 1 Mig-21 dhe katër Super Galeba. I pari në Nish, të tjerët në Prizren. Sulmohen edhe pozicione në Obërvë dhe Patanicë. Shifra e dëmeve të makinerisë serbe prej 306 rritet në 432. Deri tash janë shkatërruar dy të tretat e kapaciteteve të municionit serb. Në Shqipëri trupat e NATO-s krijojnë vendbanime për 50 mijë refugjatë. Sipas UNHCR-së, 590.000 shqiptarë të zhvendosur fshihen në Kosovë. Deri tash janë bërë 526 fluturime me ndihma në Shkup, 773 për Tiranë. 11.447 tonelata të ndihmave humanitare janë dërguar në këto dy vende.

13 maj

Sulmet ajrore janë shumë të suksesshme. 40 tonelata të konvojeve humanitare arrijnë në Prishtinë. Shtohen luftimet në kufirin me Shqipërinë. Në këtë ditë mbi Kosovë dhe Serbi kryhen 679 misione ushtarake. Fatkeqësisht, forcat e NATO-s godasin edhe konvojin e refugjatëve në Korishë.

14 maj

600 misione të NATO-s kryhen mbi Kosovë dhe Serbi. Bombardohen bazat në Novi Sad, Beograd, Pirot, Sjenicë dhe Kralevë. Më shumë se 10 konvoje humanitare greke planifikohen të hyjnë këtë ditë në Kosovë.

15 maj

Realizohen 539 sulme. Në Kosovë goditen gjashtë tanke dhe disa mjete të blinduar, dy ura etj. Sulmet përfshinin edhe radio-relejët në Ferizaj, trafot elektrike në Smederevë dhe Birë, si dhe objektet komanduese në Prishtinë.

16 maj

Për shkak të motit të lig realizohen vetëm 350 misione, kryesisht në Kosovën Jug-perëndimore.

17 maj

NATO-ja godet tri ura në Serbi. Po ashtu edhe TV-transmetuesin kryesor për Kosovë në Kopaonik. NATO-ja po ashtu ka sulmuar aeroportin në Batajnicë. Një MIG-29 është shkatërruar. Në Kosovë NATO-ja shkatërron 3 helikopterë.

18 maj

NATO-ja ka shkatërruar 75 për qind të sistemeve të fiksuara raketore dhe 12 për qind mobile. Deri tash janë shkatërruar 69 për qind e aeroplanëve MIG-29, 24 për qind të MiG-21s, 46 për qind të Galebëve dhe 33 të Super-Galebëve. Deri tash 323 tanke janë dëmtuar.

19 maj

Luftime në kufi me Shqipërinë arrijnë kulminacionin. Forcat e UÇK-së marrin Jabllanicën dhe konfiskojnë armatimin dhe municionin serb. NATO-ja godet gjashtë tanke. NATO-ja bombardon Dubravën duke mos ditur se aty ka të burgosur shqiptarë.

20 maj

NATO-ja kryen 300 misione. Vazhdojnë luftimet në Kosovë dhe në kufi me Shqipërinë.

21 maj

245 sulme bëhen mbi Kosovë dhe Serbi. Në Kosovë goditen 12 tanke, 11 mjete të blinduara. Sulmet serbe mbi UÇK-në vazhdojnë në perëndim dhe qendër të Kosovës.

22 maj

652 sulme mbi Kosovë dhe Serbi. UÇK-ja shënon përparime në terren. Bombardohet gabimisht Kosharja.

23 maj

Goditen caqe strategjike në Kosovë dhe Serbi. Sulmohet aeroporti Ponikva, radio-releji në Prishtinë dhe TV-releji në Kaçanik, për të ndalë propagandën serbe. Sulmet mbi trafot elektrike në Nish, Dërmno dhe Novi Sad vështirësojnë punën e forcave serbe. Në Kosovë qytetarët shqiptarë detyrohen të regjistrohen dhe të marrin kartat e gjelbra, gjoja për të pranuar ndihmë humanitare.

24 maj

Shtohen pakënaqësitë në Serbi. Forcat serbe arrestojnë demonstruesit në Kosovac, Aleksandrovac, Çaçak dhe Askar. Nga këto vise janë bërë mobilizimet më të mëdha. Pakënaqësitë i kanë shtuar sidomos arkivolet me ushtarët serbë. Sulmet bëhen mbi bunkerin në vilën presidenciale në Dobonovski dhe Ministrinë e Punëve të Brendshme. Në Kosovë forcat serbe vazhdojnë sulmet, sidomos në kufi me Shqipërinë.

25 maj

Demonstratat vazhdojnë në jug të Serbisë. NATO-ja deri tash ka kryer 27.110 fluturime, prej të cilave 7.535 sulme. Këtë ditë goditen pesë tanke dhe 15 elemente artilerike në Kosovë.

26 maj

NATO-ja kryen 308 sulme. UÇK-ja ndërmerr ofensivë të madhe në malin Pashtrik. Operacionet e spastrimit etnik ende vazhdojnë. Në Kosovë goditen pesë tanke, gjashtë mjete transportuese dhe mjete tjera ushtarake, si dhe 10 pjesë artilerike. Forcave serbe u është vështirësuar komandimi në Kosovë. Vazhdon bombardimi i aeroporteve në Ponikve, Nish, Obërva, Batajnicë dhe Prishtinë.

27 maj

800 fluturime, prej të cilave gjysma me goditje, paraqet një prej sulmeve më të intensifikuara të NATO-s. Intensifikohen sulmet e UÇK-së në malin Pashtrik.

28 maj

Dita 66-të e sulmeve. Vazhdojnë sulmet mbi trafot, aeroportet dhe shtabet komanduese.

29 maj

309 sulme, 697 fluturime. Deri tash NATO-ja ka kryer 29.979 fluturime mbi Kosovë dhe Serbi. UÇK-ja shënon suksese në luftimet në kufi.

30 maj

Edhe një ditë e mirë për sulme. 800 fluturime dhe 323 sulme të NATO-s. Sulmohet ura në Vlladiqin dhe Bare. Në terren vazhdojnë luftimet në malin Pashtrik. Tanket serbe granatojnë popullatën civile në Gjakovë dhe në rajonin përreth malit Pashtrik.

31 maj

Dita e 70-të e sulmeve. Deri tash janë sulmuar 314 pjesë artilerike, 203 autoblinda dhe 120 tanke. Kjo degradon në 30 për qind forcën ushtarake serbe në Kosovë. Deri tash 14 qendra komanduese janë shkatërruar. Në Kosovë vlerësohet se janë 40.000 forca serbe. NATO-ja këtë ditë realizon 778 fluturime, 319 sulme. Numri i përgjithshëm i fluturimeve arrinë në 31.529. Janë goditur bunkerët Avelan, Dobonovc, radio dhe TV-relejët, trafot elektrike në Nish dhe Beograd.

1 qershor

Sulmi i serbëve kundër forcave të UÇK-së u ofroi kushte të mira për sulm forcave të NATO-s. Për t’i ndalur përparimet e UÇK-së forcat serbe janë mobilizuar dhe janë koncentruar në këtë rajon. Dje janë bërë 150 fluturime mbi malin Pashtrik. Janë sulmuar 32 pjesë artilerike, 9 transportues, autoblinda etj. Sipas raporteve të NATO-s shtohen edhe luftimet e UÇK-së me forcat serbe në Kosovë. Përparimet e UÇK-së bëhen disa ditë pas proklamimit të fitores serbe mbi UÇK-në.

2 qershor

600 fluturime të NATO-s në Kosovë dhe jashtë saj. Të njëjtën kohë vazhdojnë luftimet në malin Pashtrik. Forcat serbe kanë shënuar disa suksese, por ato po i paguajnë shtrenjtë. Pasi që detyrohen të dalin nga kamuflimi, ata u ekspozohen aeroplanëve të NATO-s.

3 qershor

600 fluturime mbi Kosovë dhe Serbi. Në afërsi të Prishtinës sulmohen tanket, transportues të blinduar dhe mjete tjera militare. Vazhdojnë luftimet në kufi me Shqipërinë.

4 qershor

Liderët ushtarakë të NATO-s dhe ata serbë takohen për të realizuar marrëveshje tekniko-ushtarake për vendosjen e trupave serbe. Trupat e NATO-s realizojnë 500 fluturime. Sulmohen bazat serbe në afërsi të Prishtinës. Deri tash në Shqipëri dhe Maqedoni janë dërguar 16.475 tonelata me ndihma humanitare.

5 qershor

400 fluturime. Përkundër tendencës për realizim të marrëveshjes, vazhdon dhuna mbi shqiptarët. Luftimet në Kosovë ende vazhdojnë, në kufi dhe përreth Komoranit.

6 qershor

480 fluturime. Më së shumti sulmohen forcat tokësore. Raportet e para dëshmojnë se forcat serbe kanë përjetuar dëme të mëdha. Luftimet ende vazhdojnë në Malin Pashtrik rreth Junikut. Forcat serbe deklarojnë se deri tash kanë shkatërruar 75 aeroplanë të NATO-s.

7 qershor

Vazhdojnë sulmet e NATO-s, sidomos në kufi me Shqipërinë. Luftimet e UÇK-së me forcat serbe zhvillohen në tërë territorin e Kosovës.

8 qershor

NATO-ja realizoi më shumë se 500 fluturime. Vazhdojnë luftimet në Koshare.

9 qershor

Gjenerali Michael Jackson vazhdon bisedimet në Kumanovë. Millosheviqi veç ka pranuar planin paqësor të Martti Ahtisaarit dhe Viktor Chernomyrdinit.

10 qershor

Serbët pranojnë kushtet e NATO-s. Ata fillojnë të tërhiqen nga Kosova. Gjenerali Clark suspendon përkohësisht sulmet ajrore. Forcat ruse hyjnë në Prishtinë.

11 qershor

Trupat gjermane shkojnë në kufi me Kosovën.

12 qershor

Trupat angleze hyjnë në Prishtinë./ Periskopi

Parlamenti suedez simulon gjendjen e luftës në sfondin e kërcënimit rus

Parlamenti suedez u mblodh sot për herë të parë që prej 20 viteve në seancë të reduktuar me qëllim për të simuluar një gjendje lufte në kuadër të tensioneve në rritje me Rusinë, njoftoi sot kryetari i Parlamentit.

Periskopi.com Lajme

“Delegacioni i luftës”, i përbërë nga 50 deputetë të të gjitha partive përfaqësuese në Riksdag, nga e majta që mbështet qeverinë duke kaluar nga opozita e qendrës së djathtë deri te ekstremi i djathtë, u mblodhën sot në një vend të mbajtur të fshehtë.

Asnjë detaj mbi kushtet e manovrës nuk u filtrua.

“Këto janë skenare të fshehta. Ne jemi vënë nën presion”, theksoi kryetari i Parlamentit, Urban Ahlin.

Ky komitet krize i reduktuar mund të mblidhet në rast lufte apo kërcënimi për luftë dhe për të zëvendësuar përkohësisht Parlamentin. Ai nuk ishte mbledhur që prej vitit 1997.

Thirrja e tij ishte parashikuar që prej vitit 2014, por Urban Ahlin kishte pranuar juridikisht se degradimi i klimës diplomatike dhe i sigurisë në botë kishte ndikuar.

“Ne konstatojmë një tendencë për rritjen e kapaciteteve ushtarake”, nënvizoi ai.

Suedia, që nuk ka njohur konflikt të armatosur në territorin e saj që prej dy shekujsh, nuk bën pjesë në NATO, por ka miratuar Partneritetin për Paqe, lansuar në vitin 1994 për zhvillimin e bashkëpunimit ushtarak mes Aleancës Atlantike dhe vendeve jo anëtare.

Edhe pse ajo nuk ka kufij tokësorë me Rusinë, dy vendet janë në kufi të Deti Baltik dhe Moska disponon një bazë detare në Baltik në rajonin e Kaliningradit.

Frika ndaj Rusisë është rritur që prej kapjes së një nëndetëseje të paidentifikuar në arkipelagun e Stokholmit në vjeshtë të vitit 2014.

Stokholmi ka njoftuar që prej fillimit të muajit mars rivendosjen e shërbimit ushtarak që prej kësaj vere, shtatë vjet pasi e kishte hequr.

Mësim nën zhurmën e krismave të armëve

Nxënëset e shkollës, Dëshmorët e Huzaa, herë herë janë të detyruara të bëjnë mësimin nën zhurmën e krismave të armëve.

Periskopi.com Lajme

Shkolla e tyre është vetëm 700 metra larg kufirit të Izraelit me Rripin e Gazës. Ndërsa ikja e tyre në shkollë nuk është shumë e lehtë pasi ata shkojnë në shkollë nën efektin e frikës, raporton Anadolu Agency (AA).

Bëhet fjalë për shkollën “Dëshmorët e Huzaa-së” e cila ndodhet në qytetin Han Junus të Rripit të Gazës. Nxënëset e kësaj shkolle të mesme për vajza herë herë janë të detyruara të bëjnë mësimin nën zhurmën e krismave të armëve.

Në një deklaratë për AA, nxënësja e kësaj shkolle, Emire Kadih, duke shpjeguar për frikën që kanë nga ushtarët izraelitë thotë: “Çdo mëngjes shkojmë në shkollë me frikën se do të kalojnë kufirin ushtarët izraelitë ose do të hapin zjarr drejt nesh. Ushtarët herë herë futen në tokat e mbjella dhe plaçikisin aty. Ndërsa ne herë pas here dëgjojmë të shtëna armësh. Bashkë me shoqet tona zhvillojmë mësimin nën stresin e zhurmës së armëve”.

Rrëfen doktori i luftës, njeriu që strehoi mbi 13 mijë persona

Doktori i njohur vushtrrias, Pajazit Pllana, tregon sakrificat e bëra gjatë periudhës së Luftës.

Periskopi.com Lajme

Pllana thotë se pikërisht me datën 5 mars, të vitit 1998, kishte kuptuar se në Prekaz ka filluar lufta.

Me ndihmën  e djalit të axhës, Habibit, Pajazit Pllana rrëfen se kanë strehuar mbi 13 mijë persona në fshatrat Oshlan, Balincë, Jezerë, Akrashticë dhe Pantninë.

Në këtë periudhë, Pajazit Pllana, u ka dhënë tretman mjekësor personave që kanë pasur nevojë.

Më tej shton se 5 marsin do ta kujtoj si nata e parë e luftës që bëri Adem Jashari.

Skënder Hyseni e dinte se çka do të ndodhte në Kumanovë, thotë Zekaj

Ismajl Zekaj, babai i luftëtarit Val Zekajt, në Rubikon të KTV-së është shprehur i sigurt se ministri i Punëve të Brendshme, Skënder Hyseni ka pasur njohuri para betejës dhe e dinte se çka do të ndodhte tutje.

Periskopi.com Lajme

Zekaj shpjegoi se si u përcollën luftëtarët deri në një Kumanovë.

“E di Skënder Hyseni që policia e Gjilanit i ka përcjell njerëzit, kjo është pas Gushincës. I kanë çuar në një qorrsokak, ata janë luftëtarë mirëpo mua nëse më kishin dërgu atje, kisha thënë jo, nuk mund të luftojmë në një vend ku nuk mund të tërhiqem”, ka thënë Zekaj.

Policia e Kosovës dhe Policia e Maqedonisë, thotë Zekaj kanë bashkëpunuar për t’i dërguar luftëtarët atje.

Zekaj bëri të ditur se qëllimi i luftëtarëve ishte implementimi i marrëveshjes së Ohrit për të vazhduar me idenë e Shqipërisë Etnike.

“Nëse bëhet një organizim edhe sot, unë plak jam, por nëse bëhet organizim për Shqipërinë e madhe, unë shkoj”, ka thënë Zekaj.

Zekaj është i bindur se ata janë tradhtuar.

“Sot e kësaj dite jam i bindur se janë tradhtuar dhe janë tradhtuar nga udhëheqësia e Maqedonisë”, ka thënë ai.

Zekaj shpjegoi se nuk është i vetmi të cilin nuk po e lejojnë të marrë pjesë në seancat gjyqësore.

“Po bëj pak probleme”, thotë Zekaj i pyetur se pse nuk po e lënë të futet brenda.

Përveç tij, Zekaj thotë se nuk është lejuar as ambasadori i Kosovës në Maqedoni, Ylber Hysaj.

Ndonëse e vlerëson përpjekjen e tij për të marrë pjesë në seancë, Zekaj shpjegoi se si ambasadori u largua menjëherë, çka sipas tij, nuk është sjellje e duhur e korrekte për një ambasador.

Media ruse: NATO kërkon të shohë gjak në rrugët e Maqedonisë për projektin e Shqipërisë së Madhe

Më poshtë do të lexoni pjesë të artikullin të portalit rus Sputniknews.ru i cili njihet si një portal por linjës zyrtare të Moskës, dhe që tregon edhe qëndrimin e saktë që Rusia ka në raport me Ballkanin dhe shqiptarët në tërësi.

Periskopi.com Lajme

BE dhe NATO po ushtrojnë presion mbi Shkupin që të pranojnë kërkesat e Tiranës fqinje për të ndryshuar kushtetutën e vet , çka do ta destabilizonte Republikën e Maqedonisë.

Të mërkurën, Presidenti i Republikës së Maqedonisë Gjorgje Ivanoc, refuzoi që ti jepte Unionit Social Demokrat të Zoran Zaev, mandatin për të formuar një qeveri të re, pas zgjedhje të dhjetorit.

Partia kryesore e djathtë VMRO-DPMNE, e udhëhequr nga ish kryeministri Nikola Gruevski, fitoi 51 mandate në zgjedhje, duke u renditur partia e parë me numrin e deputëtëve në parlamentin me 120 ulëse.

Gruevski ka shprehur vullnetin e tij për të suportuar një qeveri me në krye LSDM-në e Zaev me kusht që ai të kundërshtojë “Platfromën e Tiranës”, një iniciativë që sponsorizohet nga qeveria e Shqipërisë për rritur ndikimin shqiptare në politikën maqedonase.

Më herët gjatë Dhjetorit, Kryeministri i Shqipërsië Edi Rama ftoi 4 liderët e partive politike shqiptare të Maqedonisë në Tiranë për një takim në të cilën ata formuluan të ashtuquajturën “Platforma Shqiptare” në kontrollin e Tiranës.

4 pikat e kësaj platforme, kërkojnë që gjuha shqiper të garantohet me status zyrtar në Maqedoni, të kryehet reforma në drejtësi, anëtarësimi në BE dhe NATO bëri me dije lideri i BDI-së, Ali Ahmeti për Dnevnik.mk.

Përfshirja e Tiranës është kritikuar nga ministria e jashtme e Maqedonisë, e cila i bëri thirrje Shqipërisë që të mos nxisë ndarjen në rajon raporton Vest.mk.

Tentativat e Tiranës për destabilizimin e Maqedonisë janë mbështetur edhe nga politikanë amerikanë gjithashtu. Në shkurt, zyrtari i lartë Nënkomitetit për punët e jashte amerikanë në Europëm Dana Rohrabaser i tha televizionit Vizion Plus se vendi duhet të ndahet dhe “kosovarët e shqiptarët nga Maqedonia, duhet të jenë pjesë e Kosovës”.

Shqiptarët janë minoritet etnik më i madh në Maqedoni dhe ata janë edhe shumica e popullisë në disa nga zonat perëndimore të vendit. Popullsia e tyre është rritur me shpejtësi gjatë shekullit të kaluar. Sipas censusit të vitit 1953, kishte në total 870 mijë maqedonas dhe 163 mijë shqiptarë. Në vitin 2002, në 1.3 milionë maqedonas, 509 mijë janë shqiptarë.

Duke e kundërshtuar Platformën e Tiranës si një hap kundër ndarjes së Maqedonisë përmes vijave etnike, me kantone dhe njësi federative, Gruevski i VMRO-DPMNE-së i kërkoi LSDM-së që ta refuzojë aleancën plitike me partitë shqiptare të cilat po implementojnë planin e Tiranës si nevojë për të ruajtur Maqedoninë.

Gjatë takimit me Presidentin Ivanov të hënën, lideri i LSDM-së paraqiti faktin se ai kishte arritur të sigurontë mbështetjen e 67 deputetëve në parlamentin e Maqedonisë, 13 prej të cilëve janë deputetë të partive shqiptare.

Raportohet se ata kanë pranuar të mbështesin Zaevin pasi ky pranoi që të mbështesë një ligj që e shëndrron gjuhën shqipe, në gjuhën e dytë zyrtare të vendit. Gjithësesi, këto dhe të tjera ambicier që përfshin Platforma e Tiranës janë të papranueshme për VMRO-DPMNE-në, e cila është e afërt me Presidentin Ivanov dhe vazhdon të ketë një shumicë të vendenve në Parlament.

Ivanov refuzoi ti japë Zaevit mandatin për të formuar një qeveri të re dhe për këtë ai u kritikuar nga eurokomisineri i BE-së Johannes Hahn, i cili shkruajti në Tëitter se Presidenti duhet “të respektonte rezultatin e zgjedhjeve”.

Më herët edhe sekretari i përgjithshëm i NATO-s Jen Stoltenberg i kërkoi autoriteteve në Shkup që tëe përmbushin hapat e tjerë në proceset demokratike  dhe kërkoi për një aleacnë e cila mbetet e angazhuar në anëtarësimin e Ish Republikës së Maqedonisë në Aleancë”.

Shpërthen Haradinaj, i lyp ‘mejdan” Nikoliqit

Ish kryeministri i Kosovës, lider i Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës, nga Colmar i Francës, ku po mbahet me një fletëarrest të Serbisë, ka thënë se presidentit të Serbisë, Tomislav Nikoliq do t’i jepet përgjigja e njëjtë si më 1998-99.

Periskopi.com Lajme

Këtë deklaratë ai e ka dhënë duke komentuar kërcënimin e presidentit serb se do të vijë në Kosovë për të luftuar, njofton Klan Kosova.

“Presidenti Nikoliq tha se do të vijë me djemtë e tij të luftojë në Kosovë. Le të vijë, ta shohë si do t’i dalë. Edhe kjo që po e bëjnë nuk do të kalojë pa sanksione. Këto goditje ndaj meje kanë vetëdijësuar njerëz. Unë jam i bindur që shumë më pak produkte serbe shiten në Kosovë dhe shumë më shumë shqiptarë janë të bindur për t’i qëndruar të drejtës së vet”.

“Nuk mund të neglizhohet kur një president i një vendi fqinj thotë se do të vijë me djemtë e tij të luftojë në Kosovë. Nuk duhet të mbetet pa ia kthyer dikush. Pa i thënë “Hajde se ta bëjmë më zi se herën e kaluar”.

Haradinaj ka thënë se Prishtina zyrtare është treguar e dobët në raport me Beogradin, duke kërkuar reciprocitet dhe shpalljen ‘persona non-grata’ të zyrtraëve të shtetit serb.

“Si mundesh t’i kërkosh Kosovës Gjykatë Speciale kur ata prapë tentojnë të na maltretojnë. Ndaj duhet ta pyesim veten a u vepruar drejt me Specialen. Carla Del Ponte disa ditë më parë tha se “nuk e di të ketë luftë të re, sepse për atë të kaluarën Haradinajn e kemi gjykuar”. Prishtina zyrtare po tregohet e dobët në këto raporte. Duhet të ketë reciprocitet. Të mos lejohet asnjë zyrtar serb në vend. Kushdo që hyn në Kosovë të ndalohet dhe të vërtetohet nëse ai e ka ndihmuar luftën, apo dicka të ngjashme”.

“Nëse Serbia i fut duart në vendin tënd, duhet të vijë një ditë kur t’i thuhet “Boll më”. Ne duhet të jemi të prerë. Normalisht që gara jonë politike vazhdon. Por duhet të jemi të qartë për disa gjëra. Duhet ta kuptojë Serbia që ka të bëjë me një popull të organizuar, të mencur. Ne kemi njerëz të mrekullueshëm, të zotët të fortë, të gatshëm për cdo sakrificë. Na duhet një Prishtinë e fortë zyrtare”.

Ish komandanti i Zonës Operative të Dukagjinit ka theksuar se mbetet stoik, pa marrë parasysh sfidat që mund t’i vijnë, duke kërkuar të njëjtën gjë nga të gjithë bashkëkombasit.

“Nuk ka forcë që na lëkund nga e drejta jonë. Të drejtën për të jetuar të lirë shqiptarët në Ballkan e kanë. E kanë nga Zoti dhe vetja. Ndaj ju lutem të mos pranojnë kurrfarë nënshtrimi”. /klankosova.tv

‘Oops!’ Lufta e Tretë Botërore

Shkrimtari dhe studiuesi Andreas PIeralli, që jeton në Pragë dhe me të cilin kam patur rastin të bashkëpunoj në disa konferenca, në homazh të të madhit Vaslav Havel, më shkruan se ka shumë dyshime mbi forcën ushtarake dhe ndikimin e Vladimir Putinit në Lindjen e Mesme.

Antonio Ferrari Opinione

Andreas citon një tabelë të saktë mbi shpenzimet ushtarake të Moskës. Shpenzime që rezultojnë më të larta se vetëm 50% të atyre të Japonisë paqësore, e cila jeton në një terirtor me dimensione modeste dhe pa burime natyrore.

Sipas grafikut, vendet e NATO-s, të gjithë bashkë, arrijnë pothuaj gjysmën e shpenzimeve ushtarake botërore. Rusia, pra, do të dukej vetëm si një hirushe, pa një mburojë të përshtatshme për të mbrojtur territorin e saj gjigand dhe kënaqur ambiciet e veta.

Megjithatë, kujdes! Një herë e një kohë konsiderohej vendimtar armatimi. Sot nuk është më kështu. Puna e shërbimeve të fshehtë, e manipulimit elektronik, e luftës kibernetike është bërë vendimtare. Hackerat nuk kanë kursyer askënd, duke filluar nga SHBA, dhe tani shqetësojnë Gjermaninë dhe fuqi të tjera të mesme e të mëdha. Rusia, po ta shohësh mirë, në këtë fushë është shumë e përparuar, dhe për shkak të eksperiencës në të kaluarën. Sigurisht, nuk e shqetësojnë kritikat dhe morali për të drejtat e njeriut.

Rreziku është që, në këtë botë të bërë lëmsh, e cila ka harruar historinë dhe nuk praktikon mençurinë praktike, manipulimet mund të bëhen eksponenciale, nëse shumëzohen me një gabim fatal. më ka lënë shumë mbresa një artikull-investigim i revistës “Neë Yorker”, palestër e gazetarisë më të mirë planetare, të cilën ua rekomandoj të gjithëve për tëa lexuar. Ka dalë për Krishtlindje, dhe ndoshta shumëkush nuk e ka vënë re, edhe pse titulli ishte një shuplakë në fytyrë: “Lufta e Tretë Botërore, gabimisht”.

Autori, Eric Schlosser, rrëfen ankthin që u përjetua orën 2.30, natën e 3 qershorit 1980, kur Qendra Kombëtare e Komandës Ushtarake sinjalizoi një alarm makthi: BRSS sapo kishte nisur një sulm bërthamor kundër Shteteve të Bashkuara. Sapo kishte filluar pushtimi rus i Afganistanit dhe marrëdhëniet mes dy superfuqive ishin të tensionuara. Ndoshta po materializohej kriza më e rëndë që prej asaj të raketave kubane, me Kennedyn dhe Hrushovin shumë pranë një konflikti shkatërrimtar dhe katastrofik. Një krizë që u kapërcye në sajë të mençurisë së të dyve.

Telefonata e 3 qershorit 1980 i erdhi Këshilltarit të Sigurisë Kombëtare të presidentit Jimmy Carter, Zbigniev Brzezinski, i cili padyshim ishte duke fjetur. Në anën tjetër të linjës, gjenerali Uilliam Odom e informoi atë se mbi dyqind raketa ishin nisur kundër Shteteve të Bashkuara nga nëndetëset sovjetike. Brzezinski, me ftohtësi, i kërkoi Odomit një verifikim të fundit, para se t’i telefononte Shtëpisë së Bardhë dhe t’i sugjeronte Carterit kundërsulm të menjëhershëm. Me pak fjalë, hakmarrjen e pashmangshme vdekjeprurëse. Për fat të mirë, Odomi menjëherë telefonoi sërish, për të kërkuar falje. Një gabim, një chip i vogël me defekt, që kushtonte vetëm gjysmë dollari, kishte shkaktuar alarm të rremë.

Nuk është i vetmi rast i ngjashëm. Të tjerë kanë ndodhur edhe në kohë të mëvonshme, por të paktën ekzistonte garancia që burra të përgjegjshëm, dhe të shkathët në kuptimin e gabimit të mundshëm, kanë ruajtur nervat e forta, pavarësisht sulmeve verbale paka  shumë propagandistike mes dy palëve, si për shembull Shtëpia e Bardhë dhe Kremlini. A jemi të sigurtë që sot nuk do të mbizotërojë vrulli fatal dhe tragjik? /“Sette” – përktheu www.bota.al/

Berisha: Ideja e sëmurë e Hashimit për pajtim, na bënë fajtorë për luftën për liri

Deputeti i Parlamentit të Kosovës nga radhët e NISMA, Zafir Berisha ka akuzuar presidentin Hashim Thaçi se është duke fajësuar Kosovën për luftën që është zhvilluar për liri.

Periskopi.com Lajme

Ai, ka thënë se as zakonet kanunore nuk e arsyetojnë Thaçin për fajin q ëpo hedhë.

“Rrjedha logjike gjithmonë  kanë treguar se në raste të ndonjë mosmarrëveshje midis dy palëve fajtori herët a vonë është i pari që kërkon falje dhe pajtim. Sjelljet prej infantili të Hashimit në raport me Serbinë, na nxjerrë në një fushë që nuk kemi qenë, me u pajtua me dikë që as falje nuk ka kërkuar për gjenocidin që kanë bërë në Kosovë. Ideja e sëmur e Hashmit për pajtim, na bënë fajtorë për luftën që kemi bërë për liri! Edhe zakonet kanunore që Hasha i Burojës i përdor kur është në pyetje prapanica e tij nuk e arsyetojnë idenë e të bërit fajtor pa qenë”, ka shkruar Berisha.

Trump – Iranit: Po luani me zjarrin, nuk do jem tolerant si Obama

Presidenti amerikan, Donald Trump ka shkruar ne Twitter se "Irani po luan me zjarrin", dhe paralajmëroi Teheranin se ai nuk do të jetë tolerant si ish-presidenti Barack Obama.

Periskopi.com Lajme

Komentet e tij vijnë pas testit raketor të Teheranit këtë javë.

Të hënën, “Fox News” duke cituar zyrtarë amerikanë ka thënë se Irani ka kryer teste raketave balistike me rreze të mesme.

Kjo u pasua enjten nga raportet se Uashingtoni mund të ndërmarrë sanksione të reja kundër Iranit që të premten.

auto_screenshot_21486123167

Edi Rama flet për murin dhe trenin në veri: Nuk u cenua sovraniteti i Kosovës

Kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama ka folur për trenin dhe murin në veri të Kosovës.

Periskopi.com Lajme

Në Klan Kosova tha se të dyja janë absurd dhe provokim, por sipas tij, nuk është cenuar sovraniteti i Kosovës.

Rama ka thënë se Serbia, me trenin dhe murin kanë shfaqur makthin e tyre por vlerëson se krijuan një kurth, në të cilën ranë pastaj vet.

“Janë shfaqje të një makthi që nuk është i yni por i fqinjëve tanë, Janë shfaqje makthi për keqardhje. Janë ata që janë për të ardhur keq, kur shfaqen në forma të tilla e që pastaj kapen pas formave të tillë politik që si duhen as dreqit e le më popullit të Serbisë. Ne nuk duhet të biem pre e këtyre shfaqjeve provokuese. Ato tregojnë se paqja që ne kërkojmë nuk është e lehtë”, tha Rama, transmeton Periskopi

“Por asnjëra nga këto nuk cenon as dinjitetin e shqiptarëve as integritetin e Kosovës dhe as imazhin pozitiv që shqiptarët kanë krijuar fal kësaj qasjeje që i ka karakterizuar që nga momenti i parë i krijimit të shtetit, Kosovës”, tha ai.

Rama tha se muri dhe treni janë thjeshtë provokime, por e quajti shfaqje brutale e një psikologjie të prapambetur.

“I kanë krijuar vetes kurthin dhe ankohet se të tjerët ua bënë”, tha ai.

Flet presidenti i Shqipërisë, tregon se çfarë do të bënin nëse Serbia hyn në Kosovë prapë (Video)

Presidenti i Shqipërisë, Bujar Nishani ka folur për veprimet që do të merrte Shqipëria në rast se cenohet integriteti i Kosovës.

Periskopi.com Lajme

Ai në një intervistë për syri.net tha se secili shtet duhet zbatoj Kushtetutën e vet.

 

Pyetja e fundit që është konkrete. Në rast se do të cenohet integriteti territorial i Kosovës, a është Shqipëria në luftë?

Nishani: Shqipëria do të zbatojë pikë për pikë çka e detyron Kushtetua e Vendit. Kur them Shqipëria, institucionet e shtetit shqiptar, të gjitha janë të detyruar ti përgjigjen Kushtetutës së vendit.

Që do të thotë … Kosova është një shtet tjetër dhe Shqipëria është një shtet tjetër.

Nishani: Pikërisht pra, Kushtetuta e Republikës së Shqipërisë është shumë e qartë, i ka parashikuar të gjitha situate për Shqipërinë, Tiranën zyrtare, dhe institucionet shtetërore. Unë jam i bindur që kurrkush nuk do të guxojë të mos respektojë kushtetutën e Republikës së Shqipërisë. Unë besoj fort që rajoni do të vazhdoj në rrugën e paqtimit, besoj plotësisht. Unë besoj që rajoni ynë i ka të gjitha mundësitë për të konsoliduar respektin reciprok të fqinjësisë së mirë. Shqipëria dhe shqiptarët janë të vendosur në ruajtjen dhe kontributin e stabilitetit të rajonit të Ballkanit.

Në ruajtjen e paqes së arritur. Proceset e integrimit euro-atlantik janë procese që ndihmojnë të gjitha vendet, të gjitha popujt. Shqipëria ka treguar se është e gatshme të ulet në tryezë, të përmirësojë marrëdhëniet me vendet me të cilat nuk ka patur marrëdhënie fort të afërta, përfshirë dhe Serbinë. Jemi të gatshëm dhe e kemi demonstruar këtë që të kontribuojmë në çdo rast dhe çdo situatë. Por patjetër që në rastet e agresionit dhe kërcënimit, për fatin e mirë Shqipëria edhe si anëtare e NATO-s do të reagojë dhe do të mbrohet siç e meriton dimensioni i një vendi anëtar të NATOS dhe i një vendi të lirë dhe Sovran.

 

 

Komandanti i harruar i UÇPMB-së flet 17 vjet pas daljes së saj

Sot 17 vjet nga dalja në skenë e UÇPMB-së, ushtrisë çlirimtare që ndryshoi gjendjen e shqiptarëve në “Kosovën Lindore”.

Periskopi.com Lajme

Të nderuar vëllezër dhe motra të vendit tim të dashur të “Kosovës Lindore” sot unë bashkë me ju kujtojmë 26 janarin, kujtojmë momentin historik të vendit tonë, kujtojmë ngjarjen e cila u bë shkak për një fillim të ri të jetuarit në Preshevë, Medvegj dhe Bujanoc.

Sot 17 vite pas, më dhemb shpirti që smund të jem në mesin tuaj e t’a kujtojmë sëbashku këtë ngjarje, të mblidhemi në fshatin Dobrosin, në fshatin legjendar që aq shumë i dha vendit tonë.

Në jetën time kam kaluar shumë sfida por, më të vështirën po e përjetoi tani, u bënë shumë vite pa e parë vendin tim, vendin që aq shumë e dua, vendit që i dhash e jam në gjendje ti jap gjithçka, kurdo qoftë nevoja. Pas përfundimit të luftës, kam menduar e besuar që Presheva, Medvegja e Bujanoci u çliruan përgjithmonë por, sot 17 vite pas gjendja është ndryshe, fatkeqësisht.

Sot, kemi një Medvegjë të spastruar e braktisur, kemi një Bujanoc që për inate personale po luftojnë vëllai vëllan, dhe kjo hasmëri shkoi aq larg sa nuk ishin të gatshëm pas zgjedhjeve lokale të këtij viti të bashkohen, dhe si pasojë e kësaj hasmërie ia falën 40% të pushteti sërbëve.

Koha dridhet e përdridhet por do të vijë dita që do të zgjidhet, sepse ai vend pati, ka e do të ketë njerëz që punojnë fuqishëm për ruajtjen e identitetit dhe substancës kombëtare.

Shefket Musliu, Komandant i ish UÇPMB-së

/ INA

Kina i shpall luftë SHBA-ve: Jemi të gatshëm për betejë që sot!

Lufta me SHBA nën drejtimin e Donald Trump "nuk është vetëm një slogan" dhe është duke u bërë një "realitet praktik", ka thënë një zyrtar i lartë ushtarak kinez.

Periskopi.com Lajme

Cituar nga “South China Morning Post”, zyrtari nga Departamenti i Mbrojtjes shprehet: “Një luftë ‘brenda mandatit të Presidentit’ ose një luftë që shpërthen sot janë jo vetëm slogane, por janë duke u bërë një realitet praktik”.

Zyrtari bëri thirrje gjithashtu për vendosjen e trupave ushtarake në jug dhe në lindje të detit të Kinës dhe për një sistem të mbrojtjes nga raketat për ruajtjen nga gadishulli Korean, një tjetër pikë e nxehtë rajonale, njoftoi “South China Morning Post”.

Shtetet e Bashkuara gjithashtu duhet të rishikojë strategjinë e saj në rajonin e Azi-Paqësorit, ka shtuar zyrtari, identiteti i të cilit nuk bëhet i ditur.

Trump dhe administrata e tij nuk kanë pasur një qëndrim dhe aq miqësor ndaj Kinës. Presidenti amerikan e ka quajtur Kinën një vend “manipulator të monedhës” dhe e ka akuzuar për tregti të fshehtë.

Gjithastu, Trump ka injoruar edhe marrëveshjen e hershme mes dy vendeve dhe është angazhuar publikisht në komunikim me presidentin e Tajvanit, Tsai Ing-wen.

Tajvani, zyrtarisht i quajtur Republika e Kinës, dikur ishte pjesë e një vendi të bashkuar të sunduar nga Pekini. Megjithatë, kur komunistët kinezë morën kontrollin e vendit, ishulli i Tajvanit u bë fortesa e fundit e qeverisë së vjetër.

Sot, të dyja palët pretendojnë territoret e tjetrit, por shumica e vendeve e njohin regjimin komunist si qeverinë zyrtare në Taivan. /Syri.net

Ambasadori i Shqipërisë tregon se si do reagojnë ndaj Serbisë

Ambasadori Shqipërisë në Kosovë, Qemajl Minxhozi ka thënë se shqiptarët e Shqipërisë janë të brengosur për situatën e fundit në Kosovë.

Periskopi.com Lajme

“Është një e drejt legjitime, e vëllezërve dhe motrave nga Shqipëria për këtë që po ndodh. Njerëzit janë tepër të shqetësuar por edhe një zhgënjim për qëndrimin që mban Serbia, është diçka e papranueshme dhe diçka kundër rendit”.

Minxhozi në intervistën Ballë për Ballë në  Klan Kosova, është shprehur se Shqipëria asnjëherë nuk ka qenë spektatore në ndodhitë politike në Kosovë.

“Shqipëria ka pasur gjithmonë një qëndrim konstruktiv, duke nxitur dialogun midis Kosovës dhe Serbisë. Kjo tregon që Shqipëria ka pasur një fokus për përmirësimin e marrëdhënieve midis Kosovës dhe Serbisë”.

Sipas tij, këto ngjarjet e fundit siç është treni, arrestimi i liderit të AAK-së, Ramush Haradinajt e treni, kanë ngritur shqetësimet e të gjithë shqiptarëve.

“Këtij turri i duhet të marr fund, sepse është së pari kundër interesave të Serbisë, në radhë të dytë nuk të mund të shkojnë përpara pa normalizuar marrëdhëniet me Kosovën që e ka partnerë të mirë në ekonomi. Serbia nga njëra anë zhvillon biznes, e nga ana tjetër nxit elemente që nuk i përkasin kësaj kohe. Ka shqetësim sepse këto akte shkojnë kundër tendencës evropiane, kundër tendencës për bashkëjetesë, dërgimi i një treni aspak nuk flet për paqe, por jep sinjale për një shqetësim real”.

Ai ka thënë së Shqipëria është duke e ngritur zërin për këto ndodhi në Kosovë.

“Rastin e fundit jo më pak se 12 orë më pak, Shqipëria në Këshillin e Evropës ka ngritur zërin me forcë për atë që po ndodh në kufirin verior”

“Baza e re do të thotë duhet një rivitalizim i dialogut, e toleranca e Prishtinës ndaj Beogradit duhet të ridizejnuar”.

Por si do të vepronte Shqipëria nëse në Kosovë do të kishte ndonjë konflikt të mundshëm?

“Ne jemi shqiptarë, dhe do të reagojmë si shqiptarë. Nuk ka Shqipëri e Kosovë por ka shqiptarë, jemi një komb dhe kemi detyrime për bashkëkombësit tanë”.

Gorbachev: Duket se bota po bëhet gati për luftë

Ish lideri sovjetik Mikhail Gorbachev shkruan se bota aktualisht po përballet me probleme te mëdha dhe se politikbërësit botërorë nuk kanë qenë asnjëherë më konfuz se tani.

Periskopi.com Lajme

Në një shkrim autorial te publikuar në Time, ai u bënë thirrje presidentit amerikan Donald Trump, atij rus Vladimir Putin dhe Kombeve të Bashkuara që “ta ndryshojnë situatën”. Kërcënimi më i madh sipas tij, botës i vjen nga armët bërthamore.

“Por gara më e madhe sot është politikbërja ushtarake dhe gara për armët e reja. Kjo duhet të ndalohet menjëherë dhe fokusimi në bashkëpunim duhet të jetë top prioritet”, shkruan ai.

“Shumë trupa dhe armatim po sjellen në Evropë. Armët e NATO’S dhe Rusisë që ishin të destinuara ‘të qëndronin larg njëra tjetrës’ tani po afrohen”, shkruam Gorbachev.

Sipas tij, fuqitë e mëdha të prira nga OKB duhet të bëjnë hapat e menjëhershëm për ta parandaluar situatën.

“Miratimi i një rezolute nga Këshilli i Sigurimit që do ta shpallte te papranueshme luftën nukleare është hapi i parë”, shkruan ai.

“Mendoj se inicimi i një rezolute te tillë duhet të vie nga dy presidentet e dy superfuqive: Donald Trump dhe Vladimir Putin”, shkruan ai./Periskopi/

Çka do të duhej të bënim, sikur të ishim buzë fillimit të luftës

Fjala luftë është shumë e shpeshtë kohëve të fundit. Megjithëse, shumëçka po ekzagjerohet, po iu sjellim disa rekomandime që se si do të duhej përgatitur për situata të tilla ekstreme, siç është lufta. Këto rekomandime janë marrë nga EksplorerUnivers.

Periskopi.com Lajme
  1. Krijimi i një identiteti të rremë

Mund të jetë e nevojshme që të bëheni “të padukshëm”, nëse keni frikë se emri juaj mund të dalë në ndonjë listë “të zezë”. Për këtë shkak, krijimi i një identiteti të rremë, mund të jetë i dobishëm.

  1. Bëni përgatitjet e duhura

Në internet mund të gjenden libra, që tregojnë se çka duhet të bëni në prag të një lufte me përmasa botërore. Nëse e zotëroni anglishten, jua preferojmë librin “Holly Deyo”. Në ndërkohë, prodhoni sa më shumë ushqim, rezervoni ujë, armë, municion (vërejtje: vetëm me lejen e autoriteteve) dhe përgatiteni shtëpinë tuaj me masat më të larta të sigurisë. Nëse nuk keni qen, blijeni një, apo edhe dy qen të mëdhenj. Këto armë mund të jenë shoqëri e mirë për ju, t’ju sigurojnë dhe mbrojnë. Të gjitha blerjet bëni me para të gatshme, meqë blerjet me kartë të kredisë mund ta zbulojnë vendin ku jeni.

  1. Blini ar dhe argjend, sa të jeni në gjendje

Në kohë luftërash valutat e ndryshme mund të bëhen të pavlefshme. Kjo ka ndodhur edhe më parë dhe mund të ndodhë edhe në të ardhmen. Lufta është koha kur njerëzit binden se paratë, aq të kërkuara dhe të dëshiruara në kohë paqeje, në fakt janë vetëm letra të pavlera në rrethana të tjera. Ari dhe argjendi kanë pasur vleftën e tyre prejse mbahet mend dhe do të vazhdojnë ta kenë edhe në të ardhmen.

  1. Bëhuni kursimtarë, para se të detyroheni të kurseni

Eliminoni të gjitha harxhimet e panevojshme. Nëse keni mundësi, blijeni ndonjë pronë në fshat, meqë atje gjasat për të mbijetuar do të jenë më të mëdha. Mësohuni sesi të kurseni sa më shumë, para se të jeni të detyruar ta bëni një gjë të tillë. Në rrethana të tilla mund të ruani ushqime për një kohë më të gjatë, mundësisht për dy vjet. Blini sa më shumë konserva dhe ushqim të thatë. Rreziku më i madh nga vdekja gjatë luftës nuk janë plumbat, por uria dhe etja. Mundësisht mësohuni të kultivoni perime. Mos harroni as ilaçet. Merrni ilaçe me afat sa më të gjatë, duke përfshirë antibiotikë, analgjetikë dhe dezinfektue.

Më mirë të jemi të përgatitur, e të mos ndodhë, sesa të ndodhë, e të na gjejë të papërgatitur, këshillon EksplorerUniverse.

Ministri i Diasporës tregon një plan nëse fillon lufta me Serbinë

Ministri i Diasporës, Valon Murati, ka thënë se një sulm i mundshëm ndaj shtetit të Kosovës prej Serbisë, do të konsiderohej sulm ndaj të gjithë shqiptarëve.

Periskopi.com Lajme

Në emisionin Zona e Debatit në Klan Kosova, ministri është shprehur se Kosova po përballet ndaj provokimeve të njëpasnjëshme të Serbisë dhe ka shanse të ketë një luftë ndonëse thekson, se ajo nuk mund të jetë e madhe.

“Sulmi ndaj Kosovës do të ishte sulm ndaj krejt shqiptarëve, do destibalizohej Ballkani e kudo që jetojnë shqiptarët. Në këto rrethana që janë shqiptarët një luftë e përmasave të mëdha, është e pamundur. Mund të ketë provokime të Serbisë”.

Ai po ashtu shprehet se përfshirja e Shqipërisë në një konflikt të mundshëm të armatosur, do të ishte më se e prekshme.

“Shqipëria është anëtar i NATO-s, kufiri me Shqipërinë e kemi të hapur, në çfarëdo konflikti të ardhshëm, Shqipëria është shtet i NATO-s implikimi i saj në luftë do të ishte mjaft i mundshëm. Sot ne jemi shtet, dhe do të mund ta thërrisnim një Shqipëri të na ndihmonte”, ka thënë Murati.

Veteranët e UÇK-së deklarohen të gatshëm për të luftuar sërish me Serbinë

Kryetari i Organizatës së Veteranëve të Luftës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Hysni Gucati, ka thënë se veteranët e UÇK-së i kanë pritur me shqetësim provokimet e fundit të Serbisë ndaj Kosovës.

Periskopi.com Lajme

Ai ka thënë se Kosova tanimë i ka institucionet e veta, Presidencën, Kuvendin, Qeverinë, Policinë dhe FSK-në, për t’u mbrojtur si shtet kundër çfarëdo reagimi të Serbisë.

Por, sipas tij, nëse është e nevojshme, veteranët e luftës së UÇK-së janë të gatshëm t’i përgjigjen shtetit të tyre për çfarëdo ndihme.

Gucati në një intervistë për Epokën e Re ka folur edhe për protestën e thirrur nga OVLUÇK në mbështetje të Ramush Haradinajt, e cila do të mbahet këtë të shtunë në Prishtinë.

Ai ka thënë se në këtë protestë do të paraqesin disa kërkesa për Francën dhe institucionet e Kosovës.

Gucati u ka bërë thirrje institucioneve të Kosovës t’i bëjnë trysni Brukselit që Serbia t’i heqë nga Interpoli emrat e ish-ushtarëve të UÇK-së.