Ish-piloti boshnjak: Britania e madhe ka bërë plan të bombardojë Serbinë në vitin 1978

Periskopi.com Lajme

Para se të bëhej pilot i Forcave ajrore të APJ-së, Suad Hamzic nga Sarajeva ishte dërguar në vitin 1977 në Britani të Madhe në kolegjin prestigjioz të NATO-s, RAF Kolegj i Shtabit.

Në vitin 1978 ekzistonte një grup oficerësh të cilët kishin urdhëruar sulmin ndaj Jugosllavisë, mirëpo ky sulm me po të njëjtat udhëzime ndodhi 21 vite më vonë, kur Serbia u bombardua.

“Në një farë mënyre unë isha vizionar. Mirëpo nuk munda ta paramendoj se në vitin 1978 do të ndodhte kjo gjë” thotë Hamzic.

Në vjeshtë të vitit 1978, NATO kishte bërë ushtrime të quajtura “Intervenimi në territorin e Jugosllavisë”, intervenim ky që sipas Hamzic kishte për qëllim formimin e Shqipërisë së Madhe./ Periskopi

Reklamë
Reklamë

SHBA bombardon ISIS-in në Afganistan me “nënën e të gjitha bombave”

Periskopi.com Lajme

Ushtria e Shteteve të Bashkuara të Amerikës thotë se ka lëshuar bombën GBU-43 në Nangarhar, provincë të Afganistanit, të enjten duke synuar tunelet e Shtetit Islamik.

SHBA thotë se kjo është hera e parë që e ka përdorur këtë bombë, që njihet edhe si “nëna e të gjitha bombave”.

Kjo bombë për herë të parë ishte testuar në vitin 2003, por nuk ishte përdorur kurrë më parë, raporton Reuters.

Kjo bombë peshon rreth 9000 kilogramë.

 

Reklamë
Reklamë

Si e bindën rusët Milosheviqin që të kapitullojë në Kosovë?

Cilat ishin synimet amerikane në Kosovë? Çfarë biseduan me telefon Bill Clinton dhe Boris Yeltsin më 24 mars 1999, kur nisën bombardimet e Paktit NATO? Pse Yelstin cakton me 4 prill Victor Chernomyrdinin si Emisar Special për Kosovën? Çka i kishte thënë Milosheviq – Chernomyrdinit në takimet sekrete? Si e bindi ish-kryeministri rus Milosheviqin që duhet të dorëzohet?

Periskopi.com Lajme

Boris Yeltsin, kryetari i Federatës së Rusisë në vitet 1991 – 1999, ka botuar memoaret e tij, të titulluara “Ditari i Mesnatës: Vitet e mia në Kremlin”. Një pjesë e mirë e këtyre kujtimeve, të cilat bazohen, sipas rrëfimit të vetë Yeltsinit, në shënimet sekrete, të cilat vetëm ai ka mund t’i shohë dhe t’i përdorë, i kushtohen krizës së Kosovës dhe bombardimeve të Paktit NATO.

Ju risjellim pjesë interesante të këtyre memoareve të presidentit të ndjerë rus.

CLINTON MË THA: NUK DO TA LEJOJMË MILOSHEVIQIN TË BËJË KRIME NË KOSOVË

Yeltsin është i sigurt që synimi i SHBA-së, gjatë bombardimeve të Paktit NATO, në pranverë të vitit 1999, nuk ka qenë pikësëpari për të zgjidhur çështjen e Kosovës. “Amerikanëve u është nevojitur, në momentin e ballafaqimit me pavarësimin gjithnjë e më të madh ekonomik dhe politik të Evropës, që nëpërmes NATO-s, të mbajnë kontrollin mbi Evropën”, është i bindur ish-presidenti rus. Mënyra më e mirë për të realizuar këtë qëllim, sipas tij, ishte që të lansohen sulmet e NATO-s kundër Serbisë dhe regjimit të Slobodan Milosheviqit. Yelstin këtu konkludon që amerikanëve u është dashur ta stimulojnë solidaritetin evro-atlantik.

Në kujtimet e tij, Boris Yeltsin, nuk fsheh që ky ishte i shastisur me bombardimet e NATO-s. Edhe pse ky nuk tregon kurrfarë simpatie për Slobodan Milosheviqin, të cilin në fakt e cilëson si fajtorin kryesor për krizën e Kosovës, Yeltsin pohon se Perëndimi ka mundur të zgjidhë krizën e Kosovës me negociata. Pastaj, Yeltsin thekson se bombardimet e NATO-s ndaj Serbisë, duke ditur afërsinë tradicionale në mes të Moskës dhe Beogradit, kanë pasur pasoja të mëdha në Rusi, ku gjithnjë e më shumë krijohej një disponim dhe atmosferë anti-perëndimore.

Në ditën e fillimin të bombardimeve, më 24 mars 1999, Yeltsinit i kujtohet biseda telefonike me presidentin e SHBA-së, Bill Clintonin. Clinton i kishte thënë se NATO dhe SHBA-ja janë të detyruara të inicojnë sulmet ajrore kundër regjimit të Milosheviqit, që ky po vazhdon me ofensivën e tij në Kosovë, duke shkatërruar fshatra të tëra dhe duke vrarë popullsinë e pafajshme. Clinton në anën tjetër thoshte se Washingtoni dhe Moska nuk duhet të lejojnë që një Milosheviq të prishë marrëdhëniet shumë të mira të SHBA-së dhe Rusisë, të ndërtuara me mund viteve të kaluara.

Clintoni tha se sa i përket atij dhe Washingtonit, ky nuk do të lejojë këtë. Por, në vazhdim pohoi se nuk mund të lejojë që në Evropë të ndodhin gjëra të tilla të tmerrshme: Sipas tij, Milosheviqi tashmë kishte dëbuar 250 mijë refugjatë nga Kosova. “Nëse nuk vazhdojmë me bombardime do të ballafaqohemi me një Bosnjë të re. Milosheviqi dëshiron t’i thejë shqiptarët e Kosovës duke përdorur një forcë brutale ushtarake”, konkludoi Clinton.

Yeltsin, siç thekson në memoaret e titulluara “Ditari i Mesnatës: Vitet e mia në Kremlin”, ia kishte kthyer në këtë mënyrë Presidentit Clinton: “Nëse vazhdojmë të punojmë së bashku, jam i bindur që do ta zbusim Milosheviqin…”.

Clintoni nxori edhe një argument shtesë në këtë bisedë telefonike me Yeltsinin. Ai pohoi se Milosheviqi është diktatori i fundit komunist në Evropë dhe ai do të dëshironte të rrënojë lidhjet e krijuara mes Evropës Perëndimore dhe Rusisë si dhe lëvizjen për demokratizmin e Evropës që tani shtrihej në tërë Evropën.

SI U PENGUA SULMI RAKETOR NDAJ AMBASADËS AMERIKANE NË MOSKË?

Por, këtu Yeltsin reagoi në këtë mënyrë: “Populli ynë do të krijojë mendim shumë të keq për Amerikën dhe Paktin NATO, nëse bombardimi i Serbisë vazhdon. Më kujtohet se sa vështirë ka qenë të ndryshohet mendimi i njerëzve të thjeshtë për Shtetet e Bashkuara të Amerikës. E tani, të gjitha do t’i humbim, për shkak të këtyre bombardimeve…”.

Clinton ishte qind për qind i vendosur për të vazhduar bombardimet, shkruan më tej Yeltsin. Aq më tepër ai theksonte se këtu është krijuar një unitet i plotë në mes SHBA-së dhe liderëve të Evropës Perëndimore.

Yelstin thekson se megjithatë kishte kërkuar nga Clintoni që të rikonsiderojë mundësinë e ndaljes së bombardimeve, para së gjithash, për të ruajtur dhe forcuar raportet midis Washingtonit dhe Moskës.

Ish-kryetari i Rusisë pohon më tej se është i bindur se bombardimet e Paktit NATO nuk e kanë bindur Milosheviqin të dorëzohet. Këtë, siç do të shpjegojë ai në vazhdim, e ka bërë diplomacia e koordinuar në mes Moskës, Washingtonit dhe Helsinkit (Finlanda ishte asokohe kryesuese e radhës e Unionit Evropian, vër.jonë).

Në librin e tij, në vazhdim, Yeltsin përshkruan forcimin e një klime politike të urrejtjes ndaj Amerikës dhe Perëndimit në përgjithësi. Demonstratat e shumta kundër Amerikës, që kulminuan me një veprim të përgatitur terrorist për të cilin pakkush ka ditur derisa Yeltsin nuk e ka përshkruar në këtë libër. Kështu, një grup ekstremistësh rusë, kishte afruar një lanser raketash afër Ambasadës së SHBA-së në Moskë. Ideja kishte qenë që me raketë të sulmohet Ambasada amerikane. “Zoti e di se çfarë kishte ndodhur sikur ne të mos kishim penguar këtë sulm”, nënvizon Yeltsin.

Duke kuptuar se gjërat kanë marrë një tatëpjetë shumë të rrezikshme, Yeltsin ndërmerr veprimin, i cili, siç do të kuptohet më vonë, njëmend kishte pasoja pozitive për ndaljen e luftës dhe zgjidhjen e çështjes së Kosovës. Ai, më 4 prill 1999, emëron ish-kryeministrin e Rusisë Victor Chernomyrdinin, për të deleguar special të vetin në zgjdihjen e krizës së Kosovës. “Zgjodha Chernomyrdinin, sepse e dija se ky është një diplomat me përvojë të madhe. Kisha edhe këshilla tjera: Që për shkak të marrëdhënieve të keqësuara me Perëndimin nuk do të duhej të caktoja një politikan kaq të lartë si të deleguar special. Për shembull, më propozonin që të caktojë Gaydarin (Yegor Gaydar, njëri nga reformistët kryesorë rusë, vër.jonë), i cili kishte jetuar në Jugosllavi shumë vjet me të atin, korrespondentin e “Pravdas”, megjithatë u përcaktova për Chernomyrdinin. Nuk kam mundur t’i besoj asnjë politikani tjetër. Chernomyrdin ka pasur një autoritet të madh në Jugosllavi, në Perëndim si dhe tek elita politike amerikane. Ky kombinim krejtësisht i veçantë ka mundur të orientojë negociatat kah realizimi i një qëllimi të vetëm: ndaljen e plotë të luftimeve. Këtu Chernomyrdin ka treguar aftësitë e tij të jashtëzakonshme: durimin, fleksibilitetin dhe vullnetin e qartë për arritjen e një kompromisi intelegjent”, pohon Yelstin.

BISEDA TELEFONIKE ME TONY BLAIRIN

Në vazhdim, Yelstin përshkuan një bisedë tjetër telefonike. Më 22 prill kishte biseduar me Tony Blairin, kryeministrin e Britanisë së Madhe.

“Jam i bindur Tony se NATO-ja është duke bërë gabim të madh me vazhdimin e bombardimit të territorit të Jugosllavisë. Pasojat nuk i keni llogaritur si duhet. Në vend se të ushtroni presion në Miloshevqin ju vetëm i keni forcuar pozicionet e tij. Në vend të negociatave tani kemi një konfrontim të hapur ushtarak. Po na frikësojnë paralajmërimet e juaja për të dërguar trupat tokësore të NATO-s në Kosovë. Po flas hapur me ty: Kjo do të jetë një rrugë kah gremina…Tony, duhet të gjindet forca për ta ndalë këtë luftë…”, i ishte drejtuar Yeltsini Tony Blairit.

Kryeministri britanik ia kishte kthyer Yeltsinit se NATO-ja dhe Perëndimi kanë bërë maksimumin e tyre gjatë Konferencës Paqësore të Rambouilletit, por që Milosheviqi refuzoi të gjitha dhe nisi ofensivën e tij kundër kosovarëve.

Yelstin përshkruan edhe takimin, që më 13 maj kishte pasur në Moskë me kryetarin e Francës, Jacques Chiracun. Yeltsin edhe me këtë rast kishte kërkuar nga politikani kryesor francez që të bëjë çka është e mundur që lufta të ndalet dhe që të inicohen negociatat në mes Perëndimit dhe Beogradit. Sipas Yeltsinit, Chirac kishte shprehur, me këtë rast, dallimet, që ekzsitojnë në përceptimin e situatës në mes të Washingtonit dhe Parisit. Por, këto dallime nuk ishin të tilla sa Parisi të kundërshtojë vazhdimin e bombardimeve.

Në një situatë të tillë, Yeltsin i kishte urdhëruar Victor Chernomyrdinit që ta bindë Milosheviqin për t’u dorëzuar. Ish-kryeministri rus kishte qëndruar dy herë në Washington, ku për dy orë kishte biseduar me presidentin Clinton dhe katër orë të tjera me nënkryterain Al Gore. Pas këtyre bisedave, Chernomyrdin ishte takuar pesë herë me Milosheviqin. Katër herë fjala ishte për biseda në katër sy në mes Chernomyrdinit dhe Milosheviqit. “Chernomydin më tha që në rastet kur e humbte durimin dhe frustrohej për së tepërmi me Milosheviqin, i drejtohej me këto fjalë atij: A njëmend mendon se mund ta fitosh këtë luftë? Ai i ishte përgjigjur: Jo, por as që do ta humb këtë luftë. Vetëm le të provojnë ta lansojnë ofensivën tokësore…Do të shohin ata se çfarë do t’i gjejë. Milosheviqi madje, në fazën e parë të negociatave me Chernomyrdinin, i kishte thënë këtij që ai duhet të ndikojë që ofensiva tokësore të fillojë sa më shpejtë…”, i kujtohet Yeltsinit.

SI TË PËRFUNDOJË LUFTA PA HUMBËS?

Por, zhvillimi i situatës shkonte në drejtimin, i cili nuk i konvenonte fare Milosheviqit dhe regjimit të tij. Kështu, siç pohon Yeltsin në kujtimet e tij, në bisedat vijuese me Chernomyrdinin, Milosheviqi kishte kërkuar që lufta të ndalet, por me kushtet e tij. Kështu, pos tjerash, i kishte kërkuar Chernomyrdinit që trupat ndërkombëtare, të cilat do të duhej të mbikqyrnin paqen në Kosovë do të duhej të ishin prej Rusisë, Ukrainës, Indisë dhe shteteve tjera që nuk ishin anëtare të Paktit NATO. Chernomyrdin kishte refuzuar këtë propozim, duke i thënë se ai duhet të bëjë pazar me Perëndimin, sepse Perëndimi e bombardonte. Në këtë kontekst, gjithnjë sipas qëndrimeve të Boris Yeltsinit, Chernomyrdin kishte bindur disi amerikanët për një angazhim më të madh të OKB-së në ndaljen e luftës dhe zgjidhjen e çështjes së Kosovës. Chernomyrdin, më 28 maj, në Beograd arriti të bindë Milosheviqin për t’i pranuar Parimet e G-8 (shtatë shteteve më të zhvilluara në dhe Rusisë. Më një dhe dy qershor Chermomyrdin, Strobbe Talbott dhe Marty Ahtisari takohen në Bon për t’i harmonizuar përfundimisht qëndrimet. Në këtë takim u arrit marrëveshja që prania ndërkombëtare ushtarake në Kosovë të përbëhet prej NATO-s dhe njësive ruse.

Me 2 dhe 3 qershor Chernomyrdin dhe Ahtisari arrijnë në Beograd për bisedat finale me Milosheviqin. Ky më në fund pranon marrëveshjen, e cila i kishte 10 pika. Pikat kryesore të saj ishin pothuajse identike me ato të paraqitura në Marrëveshjen e Rambouilletit, konkludon Boris Yeltsin. “Milosheviqi pranoi një marrëveshje, që ishte më e keqe, më e disfavorshme për të. Por ky forcoi pozicionin e tij në Serbi. Mendoj që Milosheviqi është politikani më cinik, me të cilin kam pasur punë në karirerën time”, konkludoi Boris Yeltsin në librin e tij të kujtimeve të titulluar “Ditari i Mesnatës: Vitet e mia në Kremlin”.

Reklamë
Reklamë

Bashkëpunëtori më i ngushtë i Tony Blair rrëfen vendimin për ndërhyrjen në Kosovë

Në kujtimet e tij përgjatë qeverisjes së ish-kryeministrit britanik, Tony Blair, Drejtori për Strategji dhe Komunikim, Alastair Campbell, rrëfen ditët kur Britania po përgatiste terrenin që t’i bashkangjitej fushatës që do sillte paqen në Kosovë dhe se sa e vështirë ishte që ky lajm ti kumtohej popullit britanez.

Periskopi.com Lajme

Në ato rrëfime, Campbell sjellë edhe qëndrimin e Italisë dhe Austrisë brenda një dite.

Pjesë nga kujtimet për Kosovën

Në mbledhjen e kabintetit, Tony Blair dhe George Robertson po e bënin shumë të qartë se ndërhyrja në Kosovë ishte një mundësi.

Ai tha se ishte një situatë klanike si në Bosnjë dhe ne nuk mund të lejonim që të përkeqësohej. Ishte e qartë që duhej të përgatisnim terrenin dhe unë përgatita një komunikatë duke nxjerrë përpara mundësinë e ndërhyrjes ushtarake.

Zyra e Punëve të Jashtme, në formën e Emyr Jones Parry (zëvendësdrejtori politik) nuk ishte i kënaqur.

Kosova po bënte përpara me vendosmëri, dhe unë përshtata komunikatën që kisha përgatitur një natë më parë me idenë që do t’ua jepja gazetarëve të dielës, duke ndërtuar mbi atë që kishte thënë Tony Blair në Kabinet, duke paralajmëruar se ushtritë mund të përdoreshin.

Takimi me Romano Prodin shkoi mirë, megjithëse ai është i vështirë për t’u ndjekur ndonjëherë. Kishte një dakordësi të gjerë për axhendën kryesore dhe dukej i bindur për Kosovën.

Prodi shkoi deri aty sa tha se ndërhyrja ushtarake tani mund të ishte e pashmangshme.

Viktor Klima, kancelari austriak, ishte pak a shumë i të njëjtit mendim për Kosovën.

Pjesë nga ditari i Campbell, “Vitet me Tony Blair”

 

Reklamë
Reklamë

Mësohet pse ishin shtyrë bombardimet e NATO’s për 6 muaj

Bombardimi i NATO-s kundër forcave ushtarake e policore serbe në mbrojtje të popullatës civile në Kosovë, që filluan më 24 mars 1999, ka mundur të ndodhte gjashtë muaj më herët, po të mos i prishte këto plane gjeneralmajori serb, Jovan Millanoviq.

Periskopi.com Lajme

Ai është mbështetur tek majori francez Pierre-Henri Bunel, po ashtu pjesë e inteligjencës franceze, i cili kishte siguruar skicat për caqet e sulmit të aeroplanëve të NATO-s. Millanoviq, në botimin e plotësuar të librit të tij “Serbia dhe NATO”, thotë se më 1995 kishte detyrë të jetë spiun në Bruksel, në selinë e NATO-s, por nën postin zyrtar si këshilltar-ministër në Ambasadë, që të ndërtojë një rrjet informimi që do të zbulonte planet e NATO-s, shkruan Kurir.

“Unë jam ndoshta një nga njerëzit e paktë në Serbi, një nga oficerët apo gjeneralët, si të doni ju, që më së gjati ishte në luftë me NATO-n. Rrjeti informativ që kam formuar, po ju them për herë të parë, kishte mbi dhjetëra njerëz të rangut më të lartë diplomatik në NATO dhe në misionet tjera diplomatike në Bruksel”, thotë ai.

Ai thotë se në këtë e ka ndihmuar ushtaraku i sipërpërmendur francez.

“Informacionin e parë që kam pasur nga ai e kam kontrolluar në dy ose tre anët, dhe pastaj kam filluar t’i jap detyra. Ai u fut në lojën e spiunimit, shumë i sinqertë dhe i vetëdijshëm për të gjitha pasojat”, thotë Millanoviq, i cili thekson se përgatitjet për sulm në NATO janë bërë gati më 1998 dhe se vendimi për sulm është dashtë të merret më 12-13 tetor.

Këto informata e këto plane të NATO-s ia kishte dërguar Bunel atij në banesë.

“I kemi analizuar në mbrëmje dhe pastaj u ndamë duke menduar se që të dy atë natë do të arrestohemi. Për mua atëherë nisi ferri. Çfarë të bëj me letrat? Ku të shkoj në ora 11:30? Si t’i barti ato? Dola te dalja nga kontejnerët. Hodha një qese e tjetrën e barta. Në Ambasadë kam përpunuar dokumentet, siç kërkon procedura, dhe i dërgova në Beograd”, thotë ai, duke shtuar se në bazë të këtyre informatave bëhet ripozicionimi i forcave serbe, për çka shtyhen bombardimet e NATO-s. /Periskopi

Pierre-Henri Bunel

 

 

Reklamë
Reklamë

Në Kosovë mohohet se bombardimet e NATO-s kanë lënë prapa radioaktivitet

Pothuajse që nga vitet e para pas luftës së viteve 1997-1999 në Kosovë, kanë qarkulluar thashetheme se bombardimet e forcave ajrore të NATO-s mbi forcat ushtarake jugosllave në Kosovë, kanë ngritur nivelin e radioaktivitetit në tokën dhe ajrin e Kosovës.

Periskopi.com Lajme

Këtë bindje e ka përforcuar natyrshëm i ashtuquajturi “sindromi italian”: historia e disa ushtarëve italianë të KFOR-it, të cilët ishin sëmurë gjatë shërbimit të tyre në Kosovë dhe të cilët pastaj qenë diagnostifikuar me kancer në Itali, ku shumica prej të cilëve kishin vdekur.

Por pulmologu Skender Baca, në një intervistë të dhënë për emisionin COSMO të KTV-së, ka mohuar mundësinë e lidhjes së bombardimeve të NATO-s me rastet e kancerit te ushtarët italianë.

Sipas Bacës, një studim i kryetarit të Shoqatës së Onkologëve të Italisë, e ka hedhur poshtë këtë hipotezë.

Reklamë
Reklamë

Bombardime të reja në Alepo, 25 civilë të vrarë

Të paktën 25 persona u vranë në sulmin ajror nga avionët ushtarakë të regjimit të presidentit sirian Bashar al-Assad ndaj një grupi civilësh të cilët po përpiqeshin për të lënë qytetin e Alepos. Me këtë numri i njerëzve të vrarë gjatë 24 ditëve të fundit është rritur në 960.

Periskopi.com Lajme

Edhe pse Rusia tha se regjimi i Asadit pezulloi bombardimet në Halep për shkak të evakuimit të civilëve, shkatërrimi i qytetit sirian ende po vazhdon.

“Një grup civilësh në përpjekjen për t’u larguar nga qyteti ka qenë cak i sulmit të regjimit të Asadit. Si pasojë humbën jetën 25 persona”, konfirmoi për AA Nexhib Ensari nga Mbrojtja Civile në Alepo, raporton AA

Ensari tha se në lagjen Jallum nën rrënoja kanë shpëtuar 10 civilë dhe se në 24 ditët e fundit janë vrarë të paktën 960 persona.

Forcat e regjimit sirian dhe aleatët e tij që nga 15 nëntori janë duke kryer sulme të pandërprera në pjesët lindore të Alepos.

Alepo dikur ishte qyteti i ekonomisë dhe qendër kulturore e Sirisë dhe qyteti i dytë më i madh i cili tashmë u bë skenë e luftës së tmerrshme dhe vuajtjeve të njerëzve në atë vend.

Qindra mijëra njerëz në lindje të Alepos për më shumë se tre muaj nuk mund të plotësojnë nevojat elementare për jetesë. Në tre javët e fundit për shkak të sulmeve të regjimit kanë ndaluar punën të gjitha spitalet, qendrat mjekësore, furrat e bukës dhe shkollat.

Pjesa perëndimore e pjesës qendrore të qytetit kontrollohet nga regjimi, ndërsa pjesa lindore nga opozita.

 

 

 

Reklamë
Reklamë

Pas bisedës Putin – Trump, Rusia fillon sulmin masiv në Siri (Video)

Rusia ka nisur valën e parë të sulmeve në Siri, në pjesët që kontrollohen nga rebelët në Aleppo.

Periskopi.com Lajme

Sipas disa raportimeve, deri tani kanë vdekur 4 deri 10 persona nga sulmi me ç’rast janë përdorur avionët dhe raketat me rreze të gjata, duke rritur shqetësimet për një kthim të sulmeve ditore vdekjeprurëse nga bombat në qytetin më të madh të Sirisë.

Sulmet ruse kanë filluar vetëm disa orë pas diskutimit të presidentit Vladimir Putin me presidentin e zgjedhur të SHBA, Donald Trump, për krizën në Siri nëpërmes telefonit, e që janë pajtuar se duhet të kombinohen në përpjekjet për të luftuar kundër asaj që Kremlini e quan armiku numër një: “terrorizmi dhe ekstremizmi ndërkombëtar”, transmeton koha.net.

Administrata e Obamas ka tentuar për muaj me radhë që të negociojë për një armëpushim në Aleppo, një qytet që është bërë një epiqendër e luftës në mesë të Presidentit Bashar Assad dhe rebelët që luftojnë për ta rrëzuar atë, e disa prej tyre marrin ndihma amerikane.

 

Reklamë
Reklamë

Halepi nën bombardime intensive

Prej mesditës së djeshme rajonet e kontrolluara nga opozitarët në Halep ndodhen nën valën e bombardimeve të rënda.

Periskopi.com Lajme

Në një deklaratë për AA, Bibers Mishal, një zyrtar i mbrojtjes civile, tha se “që prej mëngjesit të ditës së djeshme avionët rusë dhe ato të regjimit të Asadit nuk janë larguar nga qielli i Halepit.”

Mishal ka thënë se krahas bombardimeve nga ajri, regjimi sirian, ka bombarduar me artileri të rëndë edhe nga toka.

Duke theksuar se në lagjen Shear është goditur edhe një shkollë, Mishal në vijim tha: ”Ekipet e shpëtimit e kanë shumë të vështirë të shkojnë në vendngjarje për shkak të bombardimeve të rënda. Popullata nuk del dot nga shtëpitë si rrjedhojë e frikës.”

“Ambulanca që shkoi në vendgjarje u bombardua”

Duke nënvizuar se një ambulancë që shkonte në vendngjarje është bombarduar, Mishal në vijim ka thënë se në këtë sulm të paktën 6 civilë kanë humbur jetën dhe dhjetëra të tjerë janë plagosur.

“Çdo gjë që lëviz bombardohet. Populli është në panik. Nuk di çfarë të bëjë. Të plagosurit nuk munden të dërgohen as në spitale”, ka shtuar ai.

Zëdhënësja e Departamentit Amerikan të Shtetit, Elizabeth Trudeau, ditën e djeshme dënoi sulmet e regjimit dhe Rusisë në Halep. “Sipas raportit të fundit janë goditur 5 spitale dhe një ambulancë. Kjo është në kundërshtim me ligjin ndërkombëtar të luftës”, ka thënë ajo.

Ndërsa zëdhënësi i Ministrisë Ruse të Mbrojtjes, Igor Konashenkov, ditën e djeshme deklaroi se forcat ruse prej 28 ditësh nuk fluturojnë mbi Halep.

Reklamë
Reklamë